3.5.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 156/33
Specificiteit van het product “Sidra da Madeira” onderscheidt zich doordat het een natuurlijke (soms koolzuurhoudende) cider is met een breed palet van kleuren, aroma’s en smaken en een levendige zuurgraad, waardoor het product zeer populair is geworden bij de consument.
Deze kenmerken zijn het resultaat van de vergisting van het natuurlijke sap dat wordt geperst uit verschillende “blends” of combinaties van de verse vruchten van traditionele en andere appelvariëteiten en soms peren die worden geteeld en geplukt in boomgaarden op verschillende plaatsen op Madeira met een gematigder microklimaat en een zuurdere bodem, waaraan de vruchten hun specifieke organoleptische kenmerken ontlenen.
De cider is ook zeer bekend bij producenten en consumenten, omdat dit product altijd al van groot belang is voor de inwoners van de plaatsen op het eiland waar de omstandigheden gunstig zijn voor de teelt van de verse vruchten waaruit de cider wordt bereid.
Op die plaatsen werd de meest traditionele ciderbereidingsmethode ontwikkeld en zijn nieuwe voor dit soort dranken toegestane procedés ingevoerd om de productie ervan te verbeteren en te differentiëren.
Op die plaatsen worden ook jaarlijks “festivals” en folkloristische evenementen georganiseerd om hun “Sidra da Madeira” en de appelen en peren waaruit de cider wordt bereid, te promoten.
Specificiteit van het geografische gebied Natuurlijke factoren.
Madeira is een vulkanisch eiland in de subtropische regio van de Noord-Atlantische Oceaan.
Het reliëf is zeer ongelijkmatig.
Steile bergen worden van elkaar gescheiden door diepe valleien en vormen een centrale bergketen die van oost naar west loopt en loodrecht op de heersende winden staat, met hoogten van meer dan 1 200 m.
Door de geografische ligging heeft Madeira een mild klimaat met slechts kleine temperatuurschommelingen, behalve in de hoger gelegen gebieden, waar de temperaturen lager zijn.
Door het bergachtige terrein van het eiland en de blootstelling aan de passaatwinden is een grote verscheidenheid aan microklimaten ontstaan, waarbij de zuidkant zonnig en beschut is, terwijl de noordkant schaduwrijk, koeler en nat is.
De kenmerken van de overheersende basaltgronden veranderen met toenemende hoogte en de daaruit voortvloeiende verandering van het klimaat, dat natter en kouder wordt.
Daarom worden de vruchten die worden gebruikt voor de productie van “Sidra da Madeira” hoofdzakelijk geteeld in gebieden op het eiland met een gematigder en vochtiger microklimaat — voornamelijk op hoogten van meer dan 400 m aan de zuidkant en 300 m aan de noordkant — waar halfzure tot zure Cambisols en Andosols overheersen, met een goede beluchting en afwatering.
Menselijke factoren.
Tot de fruitbomen die door de eerste Portugese kolonisten in de jaren 1420 werden geïntroduceerd, behoorden talrijke appel- en perenvariëteiten uit Portugal waarvoor de groeiomstandigheden ideaal waren in de gebieden met een gematigder microklimaat en overwegend zandige kleibodems met een gemiddelde tot hoge zuurgraad.
Vermoedelijk is men “Sidra da Madeira” gaan produceren zodra de boomgaarden voldoende fruit produceerden voor consumptie en verwerking.
Dit wordt bevestigd door de geschriften van de kroniekschrijver Gomes Eanes de Zurara (1410-1474) en door andere documenten waaruit blijkt dat “appelwijn” deel uitmaakte van de voorraden die de Portugese vloten vanaf het midden van de 15e eeuw op Madeira ophaalden.
Ook is bekend dat er behalve Madeirawijn vanaf het begin van de 17e eeuw met dezelfde persen “appelwijn” werd geproduceerd die in sommige gevallen zelfs werd gebruikt om Madeira te vervalsen.
Hieraan kwam een einde toen er aan het begin van de 20e eeuw een verbod werd ingesteld op de bereiding van wijn uit appelen voor de productie van namaak-Madeira.
Dit verbod leidde ertoe dat lokale producenten hun appelsap gingen vergisten om “een nieuwe drank” te maken, die zij aanvankelijk “cidra” of “sidra” noemden.
Vervolgens kreeg de drank de naam “Sidra da Madeira”, om hem te onderscheiden van elders geproduceerde cider.
Het in 1906 gepubliceerde artikel van de agronoom João da Mota Prego (1859-1931), waarin de voor “het bereiden van cider op Madeira” te gebruiken methoden worden beschreven en lokale producenten worden uitgenodigd om cider te gaan produceren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het product.
Tot op de dag van vandaag houden veel producenten zich nog steeds aan zijn aanbevelingen.
Verder heeft de agronoom Vieira Natividade (1899-1968) in 1947 de ontwikkeling van de fruitteelt op Madeira beschreven en daarbij de vele verschillende appel- en perenvariëteiten op het eiland in kaart gebracht en de freguesias geïdentificeerd waar de traditie van de ciderbereiding werd voortgezet.