28.4.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 149/43 Czwartek, 20 października 2022 r.
Działania we wszystkich sektorach 53. przypomina, że Europejskie prawo o klimacie obejmuje zobowiązanie do ułatwienia dialogu i tworzenia partnerstw w poszczególnych sektorach poprzez zbliżenie do siebie kluczowych zainteresowanych stron w sposób pluralistyczny i reprezentatywny, tak by zachęcić same sektory do opracowania orientacyjnych planów działania i zaplanowania ich transformacji w kierunku osiągnięcia unijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. podkreśla, że takie plany działania mogłyby wnieść cenny wkład we wspieranie sektorów w planowaniu inwestycji niezbędnych do przejścia na gospodarkę neutralną dla klimatu, a także mogłyby przyczynić się do większego zaangażowania sektorów w poszukiwanie rozwiązań neutralnych dla klimatu.
54. wzywa wszystkie strony do pilnych działań ograniczających emisje metanu; z zadowoleniem przyjmuje globalne zobowiązanie dotyczące metanu, pod którym na COP26 podpisały się UE, USA i szereg innych krajów i którego celem jest ograniczenie do 2030 r. wszystkich emisji metanu spowodowanych działalnością człowieka o 30 % w porównaniu z poziomami z 2020 r., co jest pierwszym krokiem do ograniczenia tych emisji do 45 %, jak zaleca UNEP (22); wzywa wszystkich sygnatariuszy do ograniczenia emisji metanu na swoich terytoriach o co najmniej 30 % do 2030 r. oraz do przyjęcia krajowych środków służących osiągnięciu tego celu; zauważa, że około 60 % emisji metanu na świecie pochodzi z takich źródeł jak rolnictwo, wysypiska śmieci i oczyszczalnie ścieków, a także produkcja oraz transport rurociągowy paliw kopalnych; przypomina, że metan jest silnym gazem cieplarnianym, którego oddziaływanie na klimat jest 28 razy mocniejsze niż CO2 w horyzoncie czasowym 100 lat oraz 80 razy mocniejsze w horyzoncie czasowym 20 lat; w tym kontekście podkreśla, że intensyfikacja działań na rzecz ograniczenia emisji metanu stanowi jeden z najbardziej opłacalnych sposobów ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w krótkim terminie; zauważa, że dostępnych jest już wiele opłacalnych technologii i praktyk ograniczania emisji metanu, które wiążą się z niskimi lub ujemnymi kosztami; odnotowuje, że źródłem emisji metanu w rolnictwie jest przede wszystkim rosnące pogłowie zwierząt gospodarskich, oraz że emisje z chowu zwierząt pochodzące z gospodarowania obornikiem i fermentacji jelitowej odpowiadają za około 32 % antropogenicznych emisji metanu; odnotowuje w tym kontekście wniosek dotyczący ograniczenia emisji metanu w sektorze energetycznym, przedstawiony przez Komisję w grudniu 2021 r.; wzywa do przyjęcia dodatkowych wiążących środków ustawodawczych w celu rozwiązania problemu emisji w innych sektorach emisyjnych, do przyjęcia w Unii wiążących celów w zakresie redukcji emisji metanu, a także do włączenia metanu do wykazu zanieczyszczeń podlegających regulacji w dyrektywie w sprawie redukcji krajowych emisji; ponawia swój apel o zajęcie się obsadą inwentarza żywego w UE, aby zapewnić ambitne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w tym sektorze; przypomina swoje stanowisko, że konieczna jest zmiana wzorców konsumpcji w kierunku bardziej zdrowej żywności, diety i stylu życia, w tym większego spożycia roślin i produktów roślinnych wytwarzanych regionalnie w sposób zrównoważony, oraz że należy zająć się problemem nadmiernego spożycia mięsa i produktów wysoko przetworzonych; 55. uważa, że zrównoważone modele produkcji rolnej wymagają ustalenia globalnych standardów z zastosowaniem przekrojowego, multidyscyplinarnego podejścia „Jedno zdrowie” (23), aby zapewnić przejście na zrównoważone systemy żywnościowe i realizację zobowiązań podjętych w ramach porozumienia paryskiego i paktu klimatycznego z Glasgow; 56. uznaje, że zmiana klimatu przyczyni się do zwiększenia odporności na antybiotyki, i związku z tym wzywa strony do przyjęcia globalnego porozumienia na rzecz ograniczenia stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych i przeciw­ działania ryzyku odporności; 57. podkreśla, że sektor transportu jest jedynym sektorem, w którym emisje na szczeblu UE wzrosły od 1990 r. w wartościach bezwzględnych, oraz że jest to niezgodne z celami klimatycznymi UE, które wymagają większego i szybszego ograniczenia emisji we wszystkich sektorach, w tym w sektorze lotniczym i morskim; uważa, że aby zapewnić spójność wkładów ustalonych na poziomie krajowym z ogólnogospodarczymi zobowiązaniami wymaganymi na mocy porozumienia paryskiego, należy zdecydowanie zachęcać strony do uwzględniania emisji pochodzących z międzynaro­ dowej żeglugi i lotnictwa w ustalonych na poziomie krajowym wkładach oraz do uzgodnienia i wdrożenia na szczeblu międzynarodowym, regionalnym i krajowym środków ograniczających emisje pochodzące z tych sektorów, w tym również wpływ transportu lotniczego niezwiązany z emisją CO2; przypomina ponadto, że według MAE wszystkie nowe samochody osobowe wprowadzane na rynek światowy od 2035 r. muszą być bezemisyjne, aby do 2050 r. zmniejszyć emisje netto do zera; 58.
zwraca uwagę na włączenie emisji morskich i lotniczych do systemu handlu uprawnieniami do emisji UE (ETS), co mogłoby także stanowić wzór dla innych krajów i wspomoże osiągnięcie bardziej ambitnych celów na szczeblu międzynarodowym, w tym w Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) oraz Organizacji Międzynarodowego
(22) (23)
Globalna ocena emisji metanu UNEP z 2021 r.
https://www.who.int/health-topics/one-health#tab=tab_1