PL
27.4.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 146/27
— EKES ma również wątpliwości, czy kontrola IBAN jest usługą wyłącznie opcjonalną, którą konsument musi wybrać dla każdej transakcji lub wszystkich transakcji.
W niektórych sytuacjach (np. płatność za pośrednictwem urządzeń przenośnych) może to być bardzo skomplikowane i może również pogorszyć dogodność usługi dla płatnika – byłby on zmuszony do podjęcia decyzji za każdym razem, gdy polecenie przelewu jest inicjowane, i niepotrzebnego kliknięcia więcej razy, niż jest to konieczne. — EKES pragnie, aby kontrola IBAN nie ograniczała się do płatności natychmiastowych, lecz obejmowała również klasyczne polecenia przelewu do czasu ich dostarczenia przez dostawców usług płatniczych. — Instytucje pieniądza elektronicznego i instytucje płatnicze są obecnie wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia.
To wyłączenie powinno zostać wycofane, gdy uzyskają one dostęp do systemów płatniczych po zmianie dyrektywy o ostateczności rozrachunku.
Dostawcy usług płatniczych niebędący bankami powinni wchodzić w zakres stosowania rozporządzenia, o ile ich oferta usług płatniczych obejmuje prowadzenie rachunku płatniczego i wykonywanie poleceń przelewu.
Do tego czasu konieczne jest wyjaśnienie, w jaki sposób stosowane są zasady kontroli IBAN i odpowiedzialności, gdy takie osoby trzecie są wykorzystywane do inicjowania płatności natychmiastowych. 4.2.
EKES jest zdania, że dla powodzenia płatności natychmiastowych w UE kapitalne znaczenie ma dostępność usług dla europejskich konsumentów i przedsiębiorstw.
W związku z tym im więcej dostawców usług płatniczych zacznie oferować płatności natychmiastowe, tym bardziej skuteczne staną się one w UE.
EKES popiera zatem pomysł, aby instytucje pieniądza elektronicznego i instytucje płatnicze były częścią systemów płatności jako bezpośredni uczestnicy, a także dostrzega potencjał rozszerzenia wniosku KE w sprawie płatności natychmiastowych na siedem państw członkowskich UE spoza strefy euro należących do jednolitego rynku europejskiego.
4.3.
EKES uważa, że oprócz proponowanego rozporządzenia Komisja Europejska powinna:
— umożliwić natychmiastowe powiadamianie elektroniczne klientów w przypadku wykrycia rozbieżności między nazwiskiem lub nazwą odbiorcy a numerem IBAN lub innym stosowanym identyfikatorem przedstawionym przez płatnika, ta usługa musi być obowiązkowa i bezpłatna, — zapewnić, aby w przypadku wykrycia rozbieżności podczas weryfikacji IBAN przez bank odbierający bank ten informował o sytuacji bank wykonujący; bank wykonujący informuje konsumenta o rozbieżności, a transakcja płatnicza zostaje zawieszona, — dopilnować, aby w przypadku wykrycia rozbieżności i podjęcia przez konsumenta pomimo tego decyzji o potwierdzeniu płatności natychmiastowej, było dla niego całkowicie jasne, że jeżeli nie wskazał on właściwego beneficjenta, bank wykonujący nie ponosi już odpowiedzialności, gdyby okazało się, że beneficjent jest niewłaściwy, — zaproponować ukierunkowane środki mające na celu poprawę walki z nadużyciami finansowymi, ponieważ IBAN będzie miał wpływ wyłącznie na wyłudzenia przelewu.
Można tego dokonać w powiązaniu z opracowaniem systemu wniosków o płatność ustanowionego przez Europejską Radę ds. Płatności, która jest również zarządzającym schematem płatności natychmiastowych SCT Inst.
5.
Sankcje 5.1.
Bardzo wysoki odsetek płatności transgranicznych w euro jest bezpodstawnie odrzucany przez dostawców usług płatniczych ze względu na problemy z weryfikacją stosowania sankcji.
Organy publiczne odpowiedzialne za egzekwowanie sankcji przekazują dostawcom usług płatniczych informacje na temat przedsiębiorstw podlegających sankcjom z tytułu kontroli lub własności.
Niestety nierzadko organy publiczne w różnych krajach mają różne interpretacje kryteriów lub przyczyn zmiany własności i różne opinie na temat stosowania sankcji wobec takich przedsiębiorstw.
W rezultacie przedsiębiorstwo może zostać podlegać sankcjom w jednym kraju, ale nie w innym.
W związku z tym istotne byłoby: a) uwzględnienie i wyjaśnienie w rozporządzeniu przepisów w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa UE: — w jaki sposób dostawcy usług płatniczych działający w kilku państwach powinni oceniać takie sytuacje i jakie kroki powinni podjąć, — w jaki sposób takie informacje będą wymieniane w UE, — w jaki sposób w takich przypadkach będzie rozpatrywana kwestia odszkodowania za szkody,