18.4.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
(ix)
okazy mają być wykorzystane do celów egzekwowania prawa lub postępowania sądowego;
(x)
części i produkty pochodne tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli są przemieszczane, gdy:
C 135/7
— okaz jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury lub sztuki pomiędzy renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub — organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że dany okaz jest uznanym dziełem sztuki i jest pewny, że ze względu na swoją wartość nie zostanie on wykorzystany do innych celów; lub — okaz ma być przeznaczony do celów badawczych lub edukacyjnych, mających przyczynić się do zachowania lub ochrony gatunków.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepewności naukowych, w świetle zasady ostrożności i celów prawodawstwa, państwa członkowskie mogą zawsze skorzystać z przysługującego im prawa do odmowy wydania świadectwa.
Jeżeli przepisy prawa krajowego państwa członkowskiego nie zezwalają jego organom na skorzystanie z uprawnień dyskre­ cjonalnych dozwolonych na mocy art. 8 ust.
3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i odrzucenie wniosków o wydanie świa­ dectw do celów handlu wewnątrzunijnego w odniesieniu do żywych, urodzonych i hodowanych w niewoli tygrysów oraz ich części i produktów pochodnych, gdy spełnione są warunki określone w art. 8 ust.
3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz w przypadku gdy okazy są przedmiotem niekomercyjnej wymiany handlowej w UE, organ administracyjny CITES państwa członkowskiego powinien stosować podejście oparte na analizie ryzyka i zapewnić maksymalny nadzór nad roz­ patrywaniem wniosków o wydanie świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego.
Zgodnie z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 wymaga się, aby przed wydaniem świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego żywy okaz był indywidualnie oznakowany.
Zaleca się, aby podstawową techniką znakowania żywych tygrysów był mikroczip.
Państwa członkowskie powinny rozważyć zastosowanie kombinacji dwóch różnych tech­ nik identyfikacji lub znakowania, w tym indywidualnego profilowania DNA, w stosownych przypadkach.
Świadectwo powinno opisywać żywy okaz lub odpowiednie części i produkty pochodne w sposób wystarczająco szczegółowy, by mogło zostać użyte wyłącznie w odniesieniu do danego okazu, a nie do nielegalnego obrotu innymi okazami.
Świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego powinny być wystawiane wyłącznie w odniesieniu do określonej transakcji – do celów wyłącznie jednej transakcji – aby zapewnić ważność świadectwa wyłącznie dla posiadacza określonego w polu 1 tego świadectwa.
Podstawą tego zalecenia jest art. 11 ust.
3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 865/2006, który zez­ wala państwom członkowskim na wydawanie „świadectw dotyczących określonej transakcji, gdy istnieją inne czynniki opi­ sane w sekcji 1 a) niniejszego dokumentu, związane z ochroną gatunków uniemożliwiające wydanie świadectwa dotyczą­ cego określonego okazu”.
c) Dodatkowe zalecenie do rozważenia przez państwa członkowskie Zaleca się, aby organy administracyjne CITES z państw członkowskich gromadziły i prowadziły rejestry liczby tygrysów przetrzymywanych we wszystkich obiektach zamkniętych na terenie całego kraju, w tym w licencjonowanych instytucjach zoologicznych, azylach/ośrodkach ratunkowych, cyrkach i wystawach objazdowych oraz, w stosownych przypadkach, w innych obiektach prywatnych.
Wszystkie obiekty powinny być proszone o przekazywanie szczegółowych informacji na temat wszelkich zmian w ich wykazach, tak aby organy dysponowały aktualnymi informacjami.
W celu wdrożenia tego środka państwa członkowskie powinny prowadzić regularne wykazy wszystkich obiektów, w których przetrzymywane są tygrysy w danym kraju, oraz współpracować z odpowiednimi organizacjami, takimi jak Europejskie Stowarzyszenie Ogro­ dów Zoologicznych i Akwariów, w zakresie najlepszych praktyk przy opracowywaniu takich wykazów.
Organy administra­ cyjne powinny udostępnić te dane wszystkim właściwym organom.