18.4.2023
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ix)
Δείγματα πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς επιβολής του νόμου ή δικαστικές διαδικασίες.
x)
Μέρη και παράγωγα από τίγρεις που έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αιχμαλωσία μετακινούνται, και:
C 135/7
— το δείγμα αποτελεί μέρος μιας γνήσιας ανταλλαγής πολιτιστικών ή καλλιτεχνικών αγαθών μεταξύ έγκριτων ιδρυμάτων (π. χ. μουσείων)· ή — το διαχειριστικό όργανο του οικείου κράτους μέλους έχει βεβαιωθεί ότι το δείγμα είναι αναγνωρισμένο έργο τέχνης και είναι πεπεισμένο ότι η αξία του καθιστά βέβαιο ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς· ή — το δείγμα προορίζεται για ερευνητικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς με στόχο τη διατήρηση ή συντήρηση του είδους.
Αν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ή επιστημονική αβεβαιότητα ως προς την αρχή της προφύλαξης και τους στόχους της νομοθεσίας, τα κράτη μέλη μπορούν πάντα να ασκήσουν τη διακριτική τους εξουσία να αρνηθούν την έκδοση πιστοποιητικού.
Στις περιπτώσεις που οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου ενός κράτους μέλους της ΕΕ δεν επιτρέπουν στις αρχές του να ασκήσουν τη διακριτική ευχέρεια που παρέχεται δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
338/97 και να απορρίπτουν αιτήσεις χορήγησης ενδοενωσιακών πιστοποιητικών για το εμπόριο ζωντανών τίγρεων που έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αιχμαλωσία, καθώς και μερών και παραγώγων τους, όταν πληρούνται οι όροι του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
338/97, και στις περιπτώσεις που το εμπόριο των δειγμάτων πραγματοποιείται για μη εμπορικούς σκοπούς εντός της ΕΕ, το διαχειριστικό όργανο της CITES του κράτους μέλους θα πρέπει να ακολουθεί μια προσέγγιση με βάση τους κινδύνους και να εξασφαλίζει το μέγιστο επίπεδο ελέγχου στον χειρισμό αιτήσεων για πιστοποιητικά εντός της ΕΕ.
Πριν από την έκδοση ενδοενωσιακού πιστοποιητικού, απαιτείται η χωριστή σήμανση του ζωντανού δείγματος σύμφωνα με το άρθρο 66 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
865/2006.
Συνιστάται η κύρια τεχνική σήμανσης των ζωντανών τίγρεων να είναι ένα μικροτσίπ.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης ενός συνδυασμού δύο διαφορετικών τεχνικών ταυτοποίησης ή σήμανσης, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης ατομικού προφίλ DNA, εφόσον απαιτείται.
Το πιστοποιητικό θα πρέπει να περιγράφει το ζωντανό δείγμα και/ή τα σχετικά μέρη και παράγωγα με επαρκείς λεπτομέρειες ώστε να διασφαλιστεί ότι θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για το συγκεκριμένο δείγμα και δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη νομιμοποίηση άλλων δειγμάτων.
Τα πιστοποιητικά για το ενδοενωσιακό εμπόριο θα πρέπει να εκδίδονται μόνο σε βάση συγκεκριμένης συναλλαγής —επιτρέποντας μία μόνο συναλλαγή— ώστε να διασφαλίζεται ότι το πιστοποιητικό ισχύει μόνο για τον κάτοχο που αναφέρεται στο τετραγωνίδιο 1 του πιστοποιητικού.
Η σύσταση αυτή βασίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
865/2006, το οποίο επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να εγκρίνει την έκδοση πιστοποιητικού συναλλαγής, εφόσον θεωρηθεί ότι στην έκδοσή του δεν αντιτίθενται άλλοι παράγοντες —όπως περιγράφεται στο τμήμα 1 στοιχείο α) του παρόντος εγγράφου— σχετικά με τη διατήρηση του είδους.
γ) Πρόσθετες συστάσεις που πρέπει να λάβουν υπόψη τα κράτη μέλη Συνιστάται τα διαχειριστικά όργανα της CITES των κρατών μελών να συγκεντρώνουν στοιχεία και να τηρούν αρχεία για τον αριθμό των τίγρεων που διατηρούνται σε όλες τις εγκαταστάσεις αιχμαλωσίας σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των αδειοδοτημένων ζωολογικών ιδρυμάτων, των καταφυγίων / κέντρων διάσωσης, των τσίρκων και των περιοδευόντων εκθέσεων και, κατά περίπτωση, άλλων ιδιωτικών εγκαταστάσεων.
Θα πρέπει να ζητηθεί από όλες τις εγκαταστάσεις να υποβάλουν λεπτομέρειες για τυχόν αλλαγές στις απογραφές τους, έτσι ώστε οι αρχές να διαθέτουν επικαιροποιημένες πληροφορίες.
Για την εφαρμογή αυτού του μέτρου, τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να διενεργούν τακτικές απογραφές όλων των οικείων εγκαταστάσεων στις οποίες διατηρούνται τίγρεις και να συνεργάζονται με συναφείς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων, στοχεύοντας σε βέλτιστες πρακτικές για την ανάπτυξη των εν λόγω απογραφών.
Τα διαχειριστικά όργανα θα πρέπει να καθιστούν αυτά τα δεδομένα διαθέσιμα σε όλες τις αρμόδιες αρχές.