14.4.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 132/31 Woensdag, 5 oktober 2022
— gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2021, getiteld “Unie van gelijkheid: Strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030” (COM(2021)0101), — gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (COM(2008)0426), — gezien Richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (15) (richtlijn tijdelijke bescherming), — gezien de vragen met verzoek om mondeling antwoord aan de Raad en de Commissie over de situatie van Roma die in nederzettingen in de EU wonen (O-000022/2022 — B9-0018/2022 en O-000023/2022 — B9-0019/2022), — gezien artikel 136, lid 5, en artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, — gezien de ontwerpresolutie van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, A. overwegende dat de waarden van de EU centraal staan in een samenleving waarin diversiteit, pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, solidariteit en gendergelijkheid worden geëerbiedigd; overwegende dat de lidstaten tot taak hebben om erop toe te zien dat deze waarden met betrekking tot iedereen, ook Roma, geëerbiedigd worden; B. overwegende dat het woord “Roma” wordt gebruikt als overkoepelende term voor een breed scala aan verschillende personen van Roma-afkomst, zoals Roma, Sinti, Kale, Romanichels en Boyash/Rudari; overwegende dat ook andere groepen tot de Roma behoren, zoals Ashkali, Balkan-Egyptenaren, Jenische, Dom, Lom, Rom en Abdal, alsook rondtrekkende groepen, waaronder etnische Travellers of de met de administratieve term “gens du voyage” aangeduide bevolkingsgroepen, en mensen die zichzelf zien als Gypsies, Tsiganes of Tziganes, waarbij al deze groepen hun eigen kenmerken hebben; C. overwegende dat de Roma de grootste etnische minderheid in Europa vormen; overwegende dat een onaanvaardbaar groot aantal Roma in Europa nog steeds in armoede leeft, in een sociaal isolement verkeert, in uiterst precaire en onveilige omstandigheden verkeert en in overvolle woonruimte leeft in afgescheiden gebieden in steden en op het platteland; overwegende dat het probleem van de Roma die in nederzettingen wonen zich niet beperkt tot één land en dat het hier dus gaat om een Europees probleem dat ook als zodanig moet worden aangepakt; overwegende dat ruimtelijke segregatie een belangrijke oorzaak is van en bijdraagt tot ongelijke toegang tot gezondheidszorg, voor- en vroegschoolse educatie en kinderopvang, werkgelegenheid en essentiële voorzieningen, zoals geschikte wegen, watervoorziening, sanitaire voorzieningen en riolering, elektriciteit en afvalinzameling; overwegende dat ruimtelijke segregatie niet alleen fysieke en economische gevolgen heeft, maar ook psychologische en sociologische, zowel voor individuen als voor gemeenschappen; overwegende dat de armoede in Roma-nederzettingen, die van generatie op generatie overgaat, van sociaaleconomische aard is en grote gevolgen heeft voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid en het welzijn van de Roma en de mogelijkheden die zij hebben om zich te ontplooien en hun fundamentele mensenrechten uit te oefenen; D. overwegende dat een hoger percentage Roma-huishoudens te maken heeft met een lage arbeidsintensiteit, dat Roma vaker te maken hebben met baanonzekerheid en werkloosheid en dat Roma vaker atypisch of onzeker werk verrichten, waardoor zij vaak buiten werkloosheidsregelingen vallen en minder pensioenaanspraken hebben; overwegende dat de Roma niet beschikken over banennetwerken en te maken hebben met discriminatie bij de toegang tot werk en op de werkvloer, en vaak woonachtig zijn in regio’s die in sociaaleconomisch opzicht achtergesteld zijn; overwegende dat de 6 miljoen Roma die in de EU verblijven een groot deel van de Europese bevolking vormen en dat het aantal Roma in Europa toeneemt, en dat het potentieel van de Roma alleen maar benut kan worden als hun situatie wat betreft werkgelegenheid en sociale inclusie verbetert; E. overwegende dat slechts één op de vier Roma van 16 jaar of ouder bij de enquête EU-MIDIS II vermeldde “betaald werk” of “werk als zelfstandige” als hoofdactiviteit te hebben en dat uit deze enquête blijkt dat veel minder vrouwelijke Roma een baan hebben dan mannelijke Roma (16 % van de vrouwen en 34 % van de mannen); overwegende dat uit de enquête blijkt dat de situatie van Roma-jongeren bijzonder zorgwekkend is, aangezien gemiddeld 63 % van de Roma tot de categorie NEET behoort (jongeren die geen onderwijs of opleiding volgen en geen baan hebben), terwijl het EU-gemiddelde op 12 % ligt; overwegende dat uit de enquête voorts blijkt dat er bij deze leeftijdscategorie sprake is van een aanzienlijke genderkloof, aangezien 72 % van de jonge vrouwelijke Roma tot de categorie NEET’s behoort, terwijl 55 % van de jonge mannelijke Roma tot deze categorie behoort; overwegende dat dit in schril contrast staat met de rest van de bevolking (35 %); overwegende dat uit EU-MIDIS II blijkt dat maar liefst 80 % van de Roma onder de armoederisicodrempel leeft van het land waarin zij wonen; overwegende dat één op de drie Roma in een woning woont zonder waterleiding en dat één op de tien Roma in een woning woont zonder elektriciteit; overwegende dat één op de drie minderjarige Roma heeft meegemaakt dat een gezinslid minstens één keer per maand met honger ging slapen en overwegende dat bijna de helft van de Roma tussen de 6 en 24 jaar oud nooit naar school is geweest;
(15)
PB L 212 van 7.8.2001, blz.
12.