EL
C 127/48
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
11.4.2023
Αιτήματα Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο: — να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2022) 8645 final της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 2022, για την έγκριση του στρατηγικού σχεδίου της ΚΓΠ 2023-2027 της Ιταλίας, κατά το μέρος κατά το οποίο η απόφαση αυτή, όταν επισημαίνει τις παρεμβάσεις σχετικά με τις περιβαλλοντικές και κλιματικές δεσμεύσεις, θέτει ως δέσμευση από την τήρηση της οποίας εξαρτάται η χορήγηση των ενισχύσεων την απαγόρευση της αγρονομικής χρήσης της βιολογικής ιλύος και οποιουδήποτε άλλου απόβλητου ανακτώμενου στο πλαίσιο πράξεων R 10, κατά την έννοια του τμήματος IV του νομοθετικού διατάγματος 152/2006, και επιβάλλει την αποκλειστική χρήση των αναγνωρισμένων λιπασμάτων κατά την έννοια του κανονισμού 2019/1009 και/ή οργανικών λιπασμάτων των οποίων τα συστατικά περιλαμβάνονται εκεί.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους. 1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 (1) και της ανακοινώσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Διασφάλιση της διαθεσιμότητας και της οικονομικής προσιτότητας των λιπασμάτων — COM (2022) 590 final», της 9ης Νοεμβρίου 2022. — Ο κανονισμός (ΕE) 2021/2115, στο πλαίσιο της ρύθμισης της χορήγησης γεωργικών επιδοτήσεων, δεν περιέχει καμία διάταξη η οποία να αποκλείει τη χρήση της βιολογικής ιλύος και των προϊόντων που προέρχονται από αυτά, των οποίων η χρήση, αντιθέτως, ενθαρρύνεται στο πλαίσιο της ΚΓΠ από την ίδια την Επιτροπή, η οποία τοποθετήθηκε τελευταία σαφώς υπέρ της χρήσης της βιολογικής ιλύος στη γεωργία, με την ανακοίνωση «Διασφάλιση της διαθεσιμότητας και της οικονομικής προσιτότητας των λιπασμάτων — COM (2022) 590 final», της 9ης Νοεμβρίου 2022. 2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας 2008/98/ΕΚ (2) και της οδηγίας ΕΕ 2018/851 (3), των αρχών της κυκλικής οικονομίας, της οδηγίας ΕΟΚ 86/278 (4) και του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1009 (5), της 5ης Ιουνίου 2019. — Η γενικευμένη απαγόρευση της χρήσης βιολογικής ιλύος και των προερχόμενων από αυτήν λιπασμάτων μέσω της ανάκτησής τους στη γεωργία, απαγόρευση την οποία θέτει το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο της ΚΓΠ 2023-2027 (PSP) που εγκρίθηκε από την Επιτροπή και, επομένως, η δυσμενής μεταχείριση που επιφυλάσσεται στη σχετική δραστηριότητα έναντι των λιπασμάτων του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1009, έρχεται σε έντονη αντίθεση με το ισχύον μοντέλο ανάπτυξης που έχει προεπιλεγεί σε κοινοτικό επίπεδο, το οποίο βασίζεται στην αποκαλούμενη «κυκλική οικονομία» και την ανάκτηση των αποβλήτων για την παραγωγή ενέργειας, με σκοπό, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση των φυσικών πόρων, και δεν λαμβάνει υπόψη ούτε το γεγονός της τρέχουσας και ουσιαστικής μη εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1009 στην Ιταλία, ούτε το γεγονός ότι ο εν λόγω κανονισμός, εκτός του ότι δεν κατήργησε ούτε καν εμμέσως την οδηγία ΕΟΚ 86/278, αφήνει άθικτη την ιταλική νομοθεσία περί λιπασμάτων (νομοθετικό διάταγμα 75/2010). 3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας ΕΟΚ 86/278 και στρέβλωση της αγοράς και του ανταγωνισμού εις βάρος των επιχειρήσεων του τομέα της ανάκτησης της βιολογικής ιλύος. — Η γενικευμένη απαγόρευση της χρήσης βιολογικής ιλύος μέσω της ανάκτησής της στη γεωργία συνεπάγεται απαράδεκτα και αδικαιολόγητα αποτελέσματα στρέβλωσης του ανταγωνισμού, τα οποία όχι μόνο είναι αντίθετα προς την οδηγία ΕΟΚ 86/278, αλλά υπονομεύουν τη θέση στην αγορά των λοιπών επιχειρήσεων οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα της ανάκτησης της βιολογικής ιλύος, επιφυλάσσοντάς τους δυσμενή μεταχείριση σε σχέση με τους παραγωγούς άλλων οργανικών και χημικών λιπασμάτων. 4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 και της οδηγίας ΕΟΚ 86/278.
Μη διεξαγωγή έρευνας, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, μη πλήρωση των προϋποθέσεων, αντιφατικότητα, πρόδηλη απουσία λογικής, άνιση μεταχείριση και σοβαρή έλλειψη αιτιολογίας. — Το PSP που ενέκρινε η Επιτροπή, καθόσον απαγορεύει τη χρήση της βιολογικής ιλύος και άλλων αποβλήτων ανακτώμενων στο πλαίσιο πράξεων R 10 καθώς και των λιπασμάτων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1009, στερείται παντελούς αιτιολογίας, γεγονός που καθιστά προφανή τη μη πλήρωση των προϋποθέσεων για την έκδοση της σχετικής απόφασης καθώς και την αντίθεση προς τα προβλεπόμενα στη νομοθεσία όσον αφορά την ανάκτηση της βιολογικής ιλύος στη γεωργία, οδηγώντας σε ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλα λιπάσματα.