5.4.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 125/405 Środa, 14 września 2022 r.
(8a)
Warunki pozwalające wykorzystać potencjał energii ze źródeł odnawialnych na europejskich morzach i oceanach, w tym na wyspach i w regionach najbardziej oddalonych, są różne.
Dlatego też Unia podejmuje wysiłki na rzecz tworzenia dla tych obszarów o szczególnym znaczeniu alternatywnych technologii, dzięki którym można uniknąć negatywnego wpływu na środowisko morskie.
(8b)
Aby wykorzystać potencjał energii odnawialnej wszystkich europejskich mórz i oceanów należy wziąć pod uwagę różnorodność geograficzną i alternatywne sposoby wykorzystania środowiska morskiego, co wymaga znacznie szerszego zestawu rozwiązań technologicznych.
Takie rozwiązania obejmują wykorzystanie morskich turbin wiatrowych i farm słonecznych, energii fal, prądów i pływów morskich, różnic gradientów temperatury i zasolenia, wzrostu i spadku temperatury morza, energii geotermalnej i biomasy morskiej (glonów).
(8c)
Rozmieszczanie projektów w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych na gruntach wiejskich i ogółem na gruntach rolnych należy podporządkować zasadom proporcjonalności, komplementarności i kompensacji.
Państwa członkowskie powinny zagwarantować uregulowane rozmieszczanie projektów w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych, aby uniknąć utraty gruntów uprawnych i zachęcać do rozwijania i wykorzystywania odpowiednich technologii pozwalających na pogodzenie uzyskiwania energii ze źródeł odnawialnych z produkcją rolną i hodowlą.
(9)
Rynek umów zakupu odnawialnej energii elektrycznej szybko się rozwija i zapewnia alternatywną ścieżkę dostępu do rynku wytwarzania energii odnawialnej, niezależnie od systemów wsparcia stosowanych przez państwa członkowskie lub od prowadzenia sprzedaży bezpośrednio na hurtowym rynku energii elektrycznej.
Jednocześnie umowy te dają producentom pewność uzyskania określonych dochodów, a użytkownicy mogą korzystać ze stabilnej ceny energii elektrycznej.
Rynek umów zakupu odnawialnej energii elektrycznej wciąż ogranicza się do niewielkiej liczby państw członkowskich i dużych przedsiębiorstw – w odniesieniu do znacznej części rynku Unii nadal można zaobserwować występowanie poważnych barier administracyjnych, technicznych i finansowych.
Oprócz umów zakupu odnawialnej energii elektrycznej Komisja ocenia bariery utrudniające wprowadzenie umów zakupu energii odnawialnej wykorzystywanej do ogrzewania i chłodzenia, które będą odgrywać coraz większą rolę w osiąganiu unijnych celów dotyczących klimatu i energii odnawialnej.
Wprowadzone w art. 15 środki sprzyjające upowszechnianiu umów zakupu odnawialnej energii elektrycznej powinny zatem zostać dodatkowo wzmocnione poprzez zbadanie możliwości korzystania z gwarancji kredytowych, aby ograniczyć ryzyko finansowe związane z tymi umowami, biorąc pod uwagę fakt, że wspomniane gwarancje – o ile mają charakter publiczny – nie powinny wypierać finansowania prywatnego.
(10)
Nadmiernie złożone i przewlekłe procedury administracyjne stanowią poważną barierę utrudniającą wdrażanie rozwiązań w zakresie energii odnawialnej.
Konieczne jest dalsze usprawnienie procedur administracyjnych i wydawania zezwoleń, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne zarówno w przypadku projektów dotyczących energii odnawialnej, jak i związanych z nimi projektów infrastruktury sieci.
W ciągu jednego roku od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja powinna poddać rewizji wytyczne dotyczące wydawania zezwoleń w celu skrócenia i uproszczenia procesów dotyczących nowych projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii oraz rozbudową i modernizacją źródła energii.
W kontekście niniejszych wytycznych należy opracować kluczowe wskaźniki skuteczności działania.
(10a) Władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w dążeniu do realizacji unijnych celów w zakresie energii
i klimatu.
Produkcja energii na szczeblu lokalnym ma zasadnicze znaczenie dla upowszechniania produkcji energii ze źródeł odnawialnych, ograniczenia zależności od energii zewnętrznej i obniżenia wskaźników ubóstwa energetycznego.
(11)
Budynki posiadają znaczny niewykorzystany potencjał, aby skutecznie przyczynić się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w Unii.
Obniżanie emisyjności systemów ogrzewania i chłodzenia w tym sektorze poprzez zwiększanie udziału produkcji i wykorzystania energii odnawialnej, zwłaszcza w kontekście lokalnym, będzie konieczne do osiągnięcia ambitnego celu polegającego na zapewnieniu neutralności klimatycznej Unii wyznaczonego w europejskim prawie o klimacie.
Na przestrzeni ostatniego dziesięciolecia nie odnotowano jednak postępów w kwestii wykorzystania odnawialnych źródeł energii w sektorze ogrzewania i chłodzenia – wzrost zanotowano głównie, jeśli chodzi o wykorzystanie biomasy.
Bez wyznaczenia orientacyjnych celów dotyczących zwiększania produkcji i wykorzystania energii odnawialnej w budynkach śledzenie postępów i identyfikowanie wąskich gardeł utrudniających upowszechnianie odnawialnych źródeł energii będzie niemożliwe.
Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zaliczania ciepła i chłodu odpadowego na poczet orientacyjnego celu dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych w budynkach, maksymalnie do 20 %, z górnym limitem 54 %.
Ponadto wyznaczenie takich celów będzie stanowiło długoterminowy sygnał dla inwestorów, w tym również w okresie bezpośrednio po 2030 r.
Cele te będą uzupełniały obowiązki w zakresie efektywności energetycznej i charakterystyki