27.3.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 112/15
i) Czy pominięcie przez ustawodawcę hiszpańskiego w art. 48 ust.
2 Texto Refundido de la Ley del Estatuto de los Trabajadores [kodeksu pracy] i w art. 177, 178 i 179 Texto Refundido de la Ley General de la Seguridad Social [powszechnej ustawy o zabezpieczeniu społecznym] uregulowania, które wymagałoby dokonania oceny konkretnych potrzeb rodziców samotnie wychowujących dzieci w zakresie równowagi między życiem zawodowym i prywatnym, co wpływałoby na okres sprawowania opieki nad noworodkiem w porównaniu z dzieckiem urodzonym w rodzinie pełnej, w której oboje rodzice mają ewentualne prawo dostępu do płatnego zwolnienia od pracy, w przypadku spełnienia obu warunków dostępu do świadczeń z zabezpieczenia społecznego, jest zgodne z dyrektywą, która wprowadza wymóg szczególnej oceny, między innymi, faktu urodzenia dziecka przez rodzica samotnie wychowującego dziecko w celu określenia warunków dostępu do urlopu rodzicielskiego i szczegółowych zasad udzielenia tego urlopu?
ii) Czy przesłanki korzystania z urlopu od pracy z powodu urodzenia dziecka, warunki dostępu do świadczenia pieniężnego z zabezpieczenia społecznego oraz zasady korzystania z urlopu rodzicielskiego, w szczególności ewentualne przedłużenie okresu urlopu rodzicielskiego w przypadku braku innego rodzica niż matka biologiczna sprawująca opiekę nad dzieckiem, powinny być, gdy nie istnieje szczególne uregulowanie tej kwestii przez ustawodawcę hiszpańskiego, interpretowane w sposób elastyczny na podstawie przepisów prawa Unii?
(1)
Dz.U. 2019, L 188, s. 79.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 7 listopada 2022 r. – Julieta, Rogelio/Agencia Estatal de la Administración Tributaria (Sprawa C-687/22) (2023/C 112/20) Język postępowania: hiszpański Sąd odsyłający Audiencia Provincial de Alicante
Strony w postępowaniu głównym Strony wnoszące apelację: Julieta, Rogelio Druga strona postępowania: Agencia Estatal de la Administración Tributaria
Pytania prejudycjalne i) Czy zasadę wykładni zgodnej z art. 23 ust.
4 dyrektywy (1) można zastosować, w przypadku gdy okoliczności faktyczne (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku o umorzenie zobowiązań) zaistniały w okresie pomiędzy wejściem w życie tej dyrektywy a upływem terminu jej transpozycji, a mające zastosowanie przepisy krajowe [tekst jednolity Ley Concursal (ustawy prawo upadłościowe) w brzmieniu nadanym przez Real Decreto Legislativo (królewski dekret ustawodawczy) 1/20] nie są przepisami transponującymi dyrektywę (ustawa 16/22)?
ii) Czy przepisy krajowe, takie jak przepisy hiszpańskie w brzmieniu przewidzianym w tekście jednolitym Ley Concursal [ustawy prawo upadłościowe w brzmieniu nadanym przez Real Decreto Legislativo (królewski dekret ustawodawczy) 1/20], które nie zawierają żadnego uzasadnienia dla wyłączenia wierzytelności publicznoprawnej z umorzenia niezaspokojonych zobowiązań, są zgodne z art. 23 ust.
4 dyrektywy i z jej podstawowymi zasadami dotyczącymi umorzenia długów?
Czy przepisy te, w zakresie, w jakim wyłączają wierzytelność publicznoprawną z umorzenia i są pozbawione należytego uzasadnienia, uniemożliwiają osiągnięcie celów określonych w tej dyrektywie lub zagrażają ich osiągnięciu?