NL
C 112/18
Publicatieblad van de Europese Unie
27.3.2023
Conclusies Rekwirante verzoekt het Hof: — het bestreden arrest te vernietigen; — verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de zaken T-371/20 en T-554/20 en in die van de onderhavige hogere voorziening.
Middelen en voornaamste argumenten Ter staving van haar hogere voorziening voert de Europese Commissie twee middelen aan. 1.
Het Gerecht heeft het begrip “aangelegenheid waarover de instelling nog geen besluit heeft genomen” in artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr.
1049/2001 verkeerd uitgelegd.
Het Gerecht heeft het begrip “aangelegenheden waarover de instelling nog geen besluit heeft genomen” verkeerd toegepast door de toepassing van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr.
1049/2001 te beperken tot aangelegenheden die zijn voorgelegd voor beraadslaging binnen de instelling of waarvan de voorlegging voor beraadslaging ophanden is. 2.
Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de zinsnede “indien de openbaarmaking [van het document] het besluitvormingsproces van de instelling ernstig zou ondermijnen” in de zin van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr.
1049/2001.
Het tweede middel valt uiteen in twee onderdelen.
Ten eerste heeft het Gerecht zijn eigen uitlegging in de plaats van de litigieuze besluiten gesteld en een tegenstrijdige redenering gevolgd.
Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte de relevantie verworpen van verordening (EU) nr.
182/2011 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren en van het standaardreglement van orde voor comités met het oog op de beoordeling “of de openbaarmaking van het document het besluitvormingsproces van de instelling ernstig zou ondermijnen”.
Voorts heeft het Gerecht niet de juiste juridische criteria toegepast om relevante factoren te beoordelen en heeft het nagelaten de relevante factoren te beoordelen als een onderdeel van een reeks onderling overeenstemmende aanwijzingen.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège (België) op 2 december 2022 — Casino de Spa SA e.a. / Belgische Staat (FOD Financiën) (Zaak C-741/22) (2023/C 112/25) Procestaal: Frans Verwijzende rechter Tribunal de première instance de Liège
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: Casino de Spa SA e.a.
Verwerende partij: Belgische Staat (FOD Financiën)
Prejudiciële vragen 1) Moeten artikel 135, lid 1, onder i), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en het neutraliteitsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat onlineloterijen die worden aangeboden door de Nationale Loterij als openbare instelling, die vrijgesteld zijn van belasting over de toegevoegde waarde, en andere door particuliere exploitanten aangeboden onlinekansspelen, die zijn onderworpen aan belasting over de toegevoegde waarde, anders behandelt voor zover het om soortgelijke dienstverrichtingen gaat?