C 112/28
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
27.3.2023
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία, Βασίλειο των Κάτω Χωρών
Αιτήματα Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
— να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Νοεμβρίου 2022 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-316/14 RENV και T-148/19 καθόσον αφορά την απόρριψη των προσφυγών ακυρώσεως κατά του εκτελεστικού κανονισμού (EΕ) 2015/513 (1) του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2015, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/1325 (2) του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2015, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2425 (3) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2015, του εκτελεστικού κανονισμού (EΕ) 2016/1127 (4) του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, του εκτελεστικού κανονισμού (EΕ) 2017/150 (5) του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2017, του εκτελεστικού κανονισμού (EΕ) 2017/1420 (6) του Συμβουλίου, της 4ης Αυγούστου 2017, της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2019/25 (7) του Συμβουλίου, της 8ης Ιανουαρίου 2019, και της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2019/1341 (8) του Συμβουλίου, της 8ης Αυγούστου 2019 κατά το μέτρο που αφορούν το PKK (άλλως KADEK ή KONGRA-GEL)·
— να αποφανθεί οριστικώς επί των ζητημάτων που αποτελούν αντικείμενο της υπό κρίση αναιρέσεως και να ακυρώσει τους εν λόγω εκτελεστικούς κανονισμούς και αποφάσεις κατά το μέρος που αφορούν το PKK (άλλως KADEK ή KONGRA-GEL)·
— να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως καθώς και στο πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέσεων T-316/14 RENV και T-148/19, πλέον τόκων.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Κατά το αναιρεσείον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στα ακόλουθα σφάλματα:
I.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το πρώτο εδάφιο του άρθρου 1, παράγραφος 3, της Κοινής Θέσεως (9) 2001/931 (στο εξής: ΚΘ 931) καθόσον αφορά ειδικότερα την ερμηνεία των διαλαμβανόμενων στην εν λόγω διάταξη «σκοπών» και την εφαρμογή τους στην υπόθεση.
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 3, της ΚΘ 931 πρέπει να απορριφθεί.
II.
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι το Συμβούλιο μπορούσε να στηριχθεί στην απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου της 29ης Μαρτίου 2001 (στο εξής: απόφαση του 2001 του Ηνωμένου Βασιλείου) ως απόφαση βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 4, της ΚΘ 931, δεδομένου ότι δεν καθίσταται σαφές κατά πόσον τα γεγονότα που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις σε σχέση με την απόφαση του 2001 του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελούν τη βάση της απόφασης του 2001 του Ηνωμένου Βασιλείου, τα εν λόγω γεγονότα είναι παρωχημένα και δεν στηρίζουν τη διαπίστωση ότι το αναιρεσείον αποτελούσε τρομοκρατική ομάδα κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου.
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 3, και του άρθρου 1, παράγραφος 4, της ΚΘ 931 πρέπει να απορριφθεί καθόσον τα επίδικα μέτρα στηρίζονται στην απόφαση του 2001 του Ηνωμένου Βασιλείου.
III.
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η επανεξέταση του Συμβουλίου ανταποκρινόταν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 1, παράγραφος 6, της ΚΘ 931, ότι αυτή διεξήχθη νομοτύπως και ότι ο εκ μέρους του αναιρεσείοντος προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως περί παραβάσεως του άρθρου 1, παράγραφος 6, από το Συμβούλιο θα πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τα μέτρα των ετών 2015 έως 2017 και τις αποφάσεις του 2019.
IV.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας και προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή της στην υπό κρίση υπόθεση.