15.3.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 96/33
Po II wojnie światowej zakazano prywatnego przetwórstwa, a największym odbiorcą śliw węgierek, stały się zakłady w Fordonie (obecnej dzielnicy miasta Bydgoszcz).
Popyt na śliwy węgierki przetwórni z Fordonu i okolicznych restau­ racji, a także bliskość handlowego szlaku Wisły sprawiły, że sadownictwo oprócz sprzyjającego mikroklimatu, stało się dla mieszkańców Doliny Dolnej Wisły ważnym czynnikiem ekonomicznym.
Widok kotłów kuprowych (od łac. cuprum – miedź), mieszadeł (bocianów), palenisk trwale wtopił się w krajobraz okolicznych wsi.
Smażenie powideł w Dolinie Dolnej Wisły stało się przedmiotem rozprawy doktorskiej z filozofii pt. „Stirring the pot in Poland traditional plum jam, regional identity, and rural development in the Lower Vistula Valley”, która powstała na Uniwersytecie Cornella.
Wyniki badań dowiodły, że mieszkańcy gmin z terenu Doliny Dolnej Wisły chętnie kulty­ wują uprawę tradycyjnych odmian roślin, a ich działania przyczyniają się zarówno do zachowania bioróżnorodności, jak i ochrony specyficznego charakteru kształtowanego przez stulecia na tym obszarze geograficznym.
Natomiast analiza dziedzictwa kulinarnego i rozwijającego się szlaku turystycznego w badaniach przeprowadzonych na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy wykazała, że marką Doliny Dolnej Wisły stał się w głównej mierze produkt związany z sadownictwem – „powidła śliwkowe z Doliny Dolnej Wisły”.
Wytwarzanie „powideł śliwkowych z Doliny Dolnej Wisły” pozostaje istotne dla lokalnej społeczności również w obecnych czasach.
Potwierdza to obecność produktu na targach oraz liczne pokazy smażenia powideł połączone z degustacją i sprzedażą, z czego na szczególną uwagę zasługuje, Święto Śliwki organizowane od 2001 r. w miejsco­ wości Strzelce Dolne.
W ciągu kilku lat imprezę zaczęło odwiedzać kilkadziesiąt tysięcy osób z całej Polski.
Święto Śliwki rozłożono na dwa dni, a Dolina Dolnej Wisły została nazwana przez dziennikarzy „śliwkową stolicą Polski”.
Od dwudziestu lat wydarzenie jest bezpłatnie promowane przez lokalną stację telewizyjną TVP Bydgoszcz oraz radiową Polskie Radio PIK.
Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego, opisuje to wydarzenie zwią­ zane z powidłami śliwkowymi w Dolinie Dolnej Wisły w materiałach promocyjnych kierowanych dla turystów.
O wysokiej renomie „powideł śliwkowych z Doliny Dolnej Wisły” świadczą liczne artykuły ukazujące się w prasie lokalnej i ogólnopolskie, wzmianki w książkach opisujących tradycje tego regionu oraz liczne nagrody zdobywane na konkursach.
„Powidła śliwkowe z Doliny Dolnej Wisły” wymieniane są w wydawnictwach Polskiej Izby Produktu Regionalnego i Lokalnego jako uznana marka lokalna.
„Powidła śliwkowe z Doliny Dolnej Wisły” zostały dwukrotnie nagrodzone w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo”, zajęły I miejsce w swojej kategorii.
Od kilkudziesięciu lat produkcja „powideł śliwkowych z Doliny Dolnej Wisły” promowana jest w materiałach Natura 2000, jako tradycyjna metoda przetwórstwa na obszarze geograficznym Doliny Dolnej Wisły, w materiałach Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Wydawnictwo Muzeum Etnograficznego w Toruniu w celu zachowania pamięci o tym produkcie, zgromadziło materiały historyczne związane z powidłami i uprawami śliw w Dolinie Dolnej Wisły i wydało je na płycie CD w 2020 roku w ramach ochrony niematerialnego pt. „Smażenie powideł metodą tradycyjną”.
Jest to projekt edukacyjny w którym etnografowie i producenci „powideł śliwkowych z Dolnej Wisły”, chcą dotrzeć do jak największej liczby mieszkańców regionu oraz szkół w których jest prezentowany na lekach, aby tradycja smażenia tych powideł była kultywowana.
Odesłanie do publikacji specyfikacji https://www.gov.pl/web/rolnictwo/wnioski-przekazane-komisji-europejskiej