PL
13.3.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 94/57
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/2261 z dnia 11 listopada 2022 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7841] (1), w zakresie w jakim dotyczy ona jednorazowych korekt finansowych zastosowanych wobec Rumunii z powodu naruszenia prawa Unii w odniesieniu do płatności za lata 2018 i 2019, w których złożono wnioski (odpowiadające latom budżetowym 2019 i 2020) na kwotę 2 515 141,78 EUR; — obciążenie Komisji kosztami postępowania
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty. 1.
Zarzut pierwszy dotyczący niewłaściwego wykonywania przez Komisję kompetencji do wyłączenia pewnych wydatków z finansowania UE na podstawie art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013 Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 10 (w ramach którego przyznawane są płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne) oraz środka 13 (w ramach którego przyznawane są płatności dla obszarów podlegających ograniczeniom naturalnym lub innym szczególnym ograniczeniom) krajowego programu rozwoju obszarów wiejskich (KPROW) w latach 2014–2020, organy rumuńskie naruszyły art. 5 ust.
2 lit. b) rozporządzenia delegowanego nr 640/2014.
Instytucja Unii błędnie przyjęła, że maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do objęcia pomocą została obliczona na podstawie granic administracyjnych jednostek administracji terytorialnej, co skutkowało płatnościami dla obszarów niekwalifikującymi się do pomocy.
Ponadto Komisja popełniła błąd, uznając, że w odniesieniu do środka 8, poddziałania 8.1 (w ramach którego przyznawana jest pomoc na zalesianie) KPROW w latach 2014–2020 organy rumuńskie naruszyły art. 30 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 28 ust.
1 lit. b rozporządzenia wykonawczego nr 809/2014, ponieważ doszło do podwójnego finansowania pomiędzy, z jednej strony, płatnością z tytułu utraty dochodów z działalności rolniczej w ramach środka 8, poddziałania 8.1, a z drugiej strony, płatnością z tytułu zazielenienia.
Komisja błędnie przyjęła, że obie płatności mają taki sam charakter i rekompensują te same koszty. 2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 akapit drugi TFUE Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 296 akapit drugi TFUE, ponieważ nie uzasadniła w wystarczający sposób istnienia zarzucanych braków i nie wyjaśniła w sposób zadowalający, dlaczego argumenty powołane i stale powtarzane przez właściwe organy rumuńskie w ramach dialogu administracyjnego, który poprzedził przyjęcie zaskarżonej decyzji, powinny zostać odrzucone.
(1)
JO 2022, L 299, p. 20.
Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2023 r. – Noyan Abr Arvan/Rada (Sprawa T-23/23) (2023/C 94/69) Język postępowania: angielski Strony Strona skarżąca: Noyan Abr Arvan (Teheran, Iran) (przedstawiciele: adwokaci K. Adamantopoulos i P. Billiet) Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej