EL
13.3.2023
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 94/19
Αναίρεση που άσκησε στις 30 Νοεμβρίου 2022 η Πορτογαλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 21 Σεπτεμβρίου 2022 στην υπόθεση T-95/21, Πορτογαλία κατά Επιτροπής (Υπόθεση C-736/22 P) (2023/C 94/21) Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική Διάδικοι Αναιρεσείουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: P. Barros da Costa, L. Borrego και A. Soares de Freitas, επικουρούμενοι από τους M. Gorjão-Henriques και A. Saavedra, abogados) Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2022, στην υπόθεση T-95/21, Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, EU:T:2022:567, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας με αίτημα την ακύρωση των άρθρων 1 και 4 έως 6 της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2020, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.21259 (2018/C) (πρώην 2018/NN) υπέρ της ελεύθερης ζώνης της Μαδέρας (ΕΖΜ) — Καθεστώς ΙΙΙ (1). — Να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα 1.
Πλάνη περί το δίκαιο ως προς την εφαρμογή του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του κανονισμού (ΕE) 2015/1589 (2) [άρθρο 1, στοιχείο β', σημείο ii), και άρθρα 21 έως 23], καθότι οι ενισχύσεις είναι υφιστάμενες ενισχύσεις και όχι νέες ενισχύσεις — Το καθεστώς III της ΕΖΜ διαμορφώνει ένα καθεστώς υφιστάμενων ενισχύσεων (και όχι νέων ενισχύσεων), το οποίο επετράπη από την Επιτροπή με τις αποφάσεις της του 2007 και του 2013.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο απαλλάσσοντας την Επιτροπή από την υποχρέωση να υποβάλει το καθεστώς III της ΕΖΜ στη διαδικασία εξετάσεως των υφιστάμενων ενισχύσεων κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και τα άρθρα 21 έως 23 του κανονισμού (ΕE) 2015/1589. 2.
Πλάνη περί το δίκαιο λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της απαιτήσεως η οποία συνδέεται με την προέλευση των κερδών επί των οποίων εφαρμόζεται η μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, δεδομένου ότι το καθεστώς της ΕΖΜ εφαρμόσθηκε σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής του 2007 και του 2013 και με τα άρθρα 107 ΣΛΕΕ και 108 ΣΛΕΕ — Η απαίτηση κατά την οποία τα κέρδη πρέπει να προέρχονται από δραστηριότητες οι οποίες ασκούνται πραγματικά και ουσιαστικά στη Μαδέρα δεν έχει την έννοια ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνον το πρόσθετο κόστος των επιχειρήσεων οι οποίες είναι καταχωρισμένες στη ΕΖΜ το οποίο συνδέεται με τον εξόχως απόκεντρο χαρακτήρα της περιοχής, ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα μπορούν να αφορούν αποκλειστικώς τα κέρδη τα οποία προέρχονται από πράξεις οι οποίες συνδέονται άμεσα με αυτό το πρόσθετο κόστος και ότι εξαιρούνται οι δραστηριότητες οι οποίες πραγματοποιούνται εκτός της Μαδέρα από επιχειρήσεις οι οποίες διαθέτουν σχετική άδεια στην ΕΖΜ και αναπτύσσουν διεθνή δραστηριότητα. 3.
Πλάνη περί το δίκαιο λόγω ανυπόστατων, ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών — Έλλειψη συνοχής μεταξύ των διεθνών νομικών απαιτήσεων του ΟΟΣΑ σε φορολογικά θέματα και της δοθείσας ερμηνείας στην έννοια «δραστηριότητες [που ασκούνται] πραγματικά και ουσιαστικά στην περιοχή» — Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη παραλείποντας να εξηγήσει τη συνοχή η οποία υφίσταται μεταξύ των διεθνών νομικών απαιτήσεων του ΟΟΣΑ σε φορολογικά θέματα (και της ίδιας της ΕE) και της δοθείσας ερμηνείας στην έννοια «δραστηριότητες [που ασκούνται] πραγματικά και ουσιαστικά στην περιοχή» στο πλαίσιο του καθεστώτος για τις κρατικές ενισχύσεις.
4. Πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της απαιτήσεως «δραστηριότητες [που ασκούνται] πραγματικά και ουσιαστικά στην περιοχή» λόγω μη συνεκτιμήσεως της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με το κέντρο των κύριων συμφερόντων, σχετικά με τη δευτερογενή επίδραση (spillover effect) και σχετικά με τις θεμελιώδεις ελευθερίες