EL
13.3.2023
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 94/13
3) Πρέπει να γίνει δεκτό, στο πλαίσιο της ερμηνείας της αρχής της ισοδυναμίας αναφορικά με τον χρόνο επιδίκασης των τόκων υπερημερίας στον δικαιούχο της μη επιστρεπτέας χρηματοδότησης από το ΕΤΠΑ, ότι είναι κρίσιμος ο κανόνας εθνικού δικαίου ο οποίος προβλέπει ότι σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, η μοναδική συνέπεια είναι η μη χορήγηση του σχετικού οικονομικού πλεονεκτήματος ή, κατά περίπτωση, η ανάκλησή του (επιστροφή των μη οφειλόμενων ποσών), στο ύψος στο οποίο χορηγήθηκαν, χωρίς είσπραξη τόκων, καίτοι ο δικαιούχος των εν λόγω ποσών επωφελήθηκε από τη χρήση τους μέχρι τον χρόνο της επιστροφής, και μόνο σε περίπτωση που η εν λόγω επιστροφή δεν πραγματοποιηθεί εντός της προβλεπόμενης νόμιμης προθεσμίας, ήτοι εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση του τίτλου που ενσωματώνει την απαίτηση, οι διατάξεις του άρθρου 42, παράγραφοι 1 και 2, του Ordonanța de urgență a Guvernului nr.
66/2011 (έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος 66/2011) επιτρέπουν την είσπραξη τόκων μετά τη λήξη της ανωτέρω προθεσμίας; 4) Αποκλείουν οι διατάξεις του άρθρου 288, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υπόθεσης, την επέκταση της εφαρμογής της οδηγίας 2011/7/ΕΕ (1) μέσω εθνικού κανόνα και στην περίπτωση σύμβασης με αντικείμενο τη χορήγηση μη επιστρεπτέας χρηματοδότησης από το ΕΤΠΑ, η οποία έχει συναφθεί μεταξύ της δημόσιας αρχής που είναι αρμόδια για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων και ενός νομικού προσώπου το οποίο ασκεί επιχείρηση κερδοσκοπικού χαρακτήρα; (1)
Οδηγία 2011/7/ΕE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (ΕΕ 2011, L 48, σ.
1).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgerichts München (Γερμανία) στις 24 Νοεμβρίου 2022 — Citadines Betriebs GmbH κατά MPLC Deutschland GmbH (Υπόθεση C-723/22) (2023/C 94/14) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική Αιτούν δικαστήριο Oberlandesgericht München Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Εκκαλούσα: Citadines Betriebs GmbH Εφεσίβλητη: MPLC Deutschland GmbH Προδικαστικό ερώτημα Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1), την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση ή πρακτική βάσει της οποίας ως παρουσίαση στο κοινό θεωρείται η παροχή των υλικών μέσων για τη διευκόλυνση ή την πραγματοποίηση της παρουσίασης, όπως συσκευών τηλεοράσεως τοποθετημένων στα δωμάτια των πελατών ή στον χώρο του γυμναστηρίου ξενοδοχείου, στην περίπτωση που, επιπλέον, το ραδιοτηλεοπτικό σήμα προωθείται μεν στον εξοπλισμό μέσω καλωδιωμένου δικτύου διανομής του ξενοδοχείου, πλην όμως η καλωδιακή αναμετάδοση πραγματοποιείται νομίμως δυνάμει άδειας εκμεταλλεύσεως που έχει αποκτήσει το ξενοδοχείο; (1)
ΕΕ 2001, L 167, σ.
10.
Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Νοεμβρίου 2022 οι AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK «Azot» κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο πενταμελές τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2022, στην υπόθεση T-865/19, Nevinnomysskiy Azot και NAK «Azot» κατά Επιτροπής (Υπόθεση C-725/22 P) (2023/C 94/15) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική Διάδικοι Αναιρεσείουσες: AO Nevinnomysskiy Azot, AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK «Azot» (εκπρόσωποι: P. Vander Schueren, advocate, A. de Moncuit και T. Martin-Brieu, avocats)