C 79/18
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
2.3.2023
Ponowne rozważenie wzorców konsumpcji 8.
Zwraca uwagę, że w latach 2000–2015 światowa produkcja wyrobów włókienniczych nieomal się podwoiła.
Zważywszy, że odzież ma największy udział w zużyciu wyrobów włókienniczych w UE (81 %), tendencja do używania odzieży przez coraz krótszy czas przed jej wyrzuceniem przyczynia się w dużym stopniu do niezrównoważonych modeli nadmiernej produkcji i konsumpcji.
9.
Pragnie, by coraz bardziej rozpowszechniano modele działania propagujące świadome i zrównoważone korzystanie z wyrobów włókienniczych, zwłaszcza tych rodzajów odzieży, które konsumenci częściej wyrzucają przed końcem okresu użytkowania, takich jak kurtki i płaszcze oraz odzież dziecięca.
Takie przedsięwzięcia, jak na przykład systemy wymiany (ang. „swap schemes”), wypożyczalnie („biblioteki”) ubrań oraz kampanie uświadamiające, napotykają różnorakie bariery związane z uprzedzeniami w stosunku do jakości, higieniczności czy różnorodności używanej odzieży, którą się oferuje.
10.
Zwraca uwagę na potrzebę przyspieszonego poszukiwania innowacyjnych rozwiązań (takich jak maszyny, zakłady, platformy cyfrowe) dotyczących sortowania zebranych odpadów włókienniczych, ich ponownego wykorzystania i recyklingu, a także optymalizacji zachowania materiałów.
11.
Odnotowuje, że popyt rynkowy na produkty i usługi o obiegu zamkniętym jest nadal niewystarczający, co stanowi istotną przeszkodę we wdrażaniu modeli biznesowych o obiegu zamkniętym.
Zachęca władze krajowe, regionalne i lokalne, by odgrywały rolę stymulującą i stosowały instrumenty wsparcia w przyjmowaniu modeli biznesowych opartych raczej na kulturze użytkowania zamiast posiadania, opracowując przepisy dotyczące przewozu wyrobów włókienniczych i obrotu nimi (w tym strumieni odpadów), rozpowszechniając zachęty prawne (na przykład obniżenie podatku VAT bądź zastosowanie zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta) do wypożyczania zamiast zakupu odzieży, do tworzenia platform wymiany, do zwrotu, odsprzedaży i handlu detalicznego towarami używanymi, a także zwiększając znaczenie naprawy, upcyklingu i konserwacji.
Uznaje ponadto, że te modele biznesowe mogą mieć pozytywny wpływ na rezultaty osiągane w zakresie zrównoważenia środowiskowego w sektorze zdrowia, turystyki, budownictwa oraz innych niezbędnych usług publicznych.
12.
Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę dotyczącą wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej (2), a także wynikające z niej przepisy UE gwarantujące, że konsumenci będą otrzymywać w punkcie sprzedaży informacje o handlowej gwarancji trwałości wyrobów włókienniczych, a także odpowiednie informacje na temat możliwości ich naprawy.
Zachęca Komisję do dalszych prac nad minimalnymi kryteriami dla wszystkich rodzajów twierdzeń dotyczących ekologiczności w ramach inicjatywy „Green Claims” (3).
Upowszechnienie projektowania pod kątem obiegu zamkniętego 13.
Stwierdza, że projektowanie bardziej trwałych wyrobów włókienniczych może przedłużyć czas ich użytkowania, ograniczając tym samym ilość odpadów włókienniczych, odzieżowych, skórzanych i obuwniczych (sektor TCLF) i całościowego zużycia surowców pierwotnych i chemikaliów.
Z zadowoleniem przyjmuje prace Komisji nad opracowaniem wiążących wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów w celu poprawy właściwości użytkowych wyrobów z sektora TCLF pod względem zrównoważoności, możliwości ponownego użycia, naprawy, recyklingu w obiegu zamkniętym i obowiązkowej zawartości włókien pochodzących z recyklingu.
14.
Stanowczo zgadza się, że potrzebne są wspólne normy w zakresie zrównoważonego rozwoju, gdyż uznaje się je za niezbędne do zaangażowania marek w ocenę ich produktów pod kątem wpływu na środowisko.
15.
Odnosi się przychylnie do aspektów strategii dotyczących jaśniejszego informowania o obiegu zamkniętym w sektorze TCLF oraz do cyfrowego paszportu produktu opartego na obowiązkowych wymogach informacyjnych dotyczących obiegu zamkniętego i innych aspektów środowiskowych.
Wzywa Komisję do udostępnienia cyfrowego paszportu produktu wszystkim zainteresowanym stronom i konsumentom oraz do uwzględnienia informacji na temat warunków pracy oraz sposobów naprawy i ponownego użycia produktów.
16.
Uważa, że przy określaniu minimalnych wymogów dotyczących produktów z sektora TCLF należy przestrzegać następujących zasad, których celem powinno być poprawa całkowitej równowagi ekologicznej w całym cyklu życia:
(2) (3)
Wniosek dotyczący dyrektywy w odniesieniu do wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez lepsze informowanie i lepszą ochronę przed nieuczciwymi praktykami, COM(2022) 143.
Inicjatywa na rzecz uzasadniania twierdzeń dotyczących ekologiczności – Środowisko – Komisja Europejska (europa.eu).