2.3.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 78/21
Nowe brzmienie: „Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia »Riviera Ligure«, której może towarzyszyć jedna z dodatkowych informa­ cji geograficznych, musi być otrzymywana z następującej odmiany lub następujących lokalnych odmian oliwek (których najpow­ szechniejsze synonimy wskazano w nawiasach), występujących w gajach oliwnych na terytorium określonym w pkt 3, oddzielnie albo w połączeniu ze sobą: Arnasca, Carparina, Castelnovina, Colombaia, Cozzanina, Cozzanone, Fiandola, Frantoio, Finalina, Lantesca (lub Mattea, Pertegara), Lavagnina, Leccino, Liccione (lub Lizzone, Olivastrone), Merlina, Mortellina, Mortina, Negrea, Nostrale, Olivella, Olivotto, Pignola, Prempesa (lub Principina), Razzola, Rondino, Rossese, Taggiasca (lub Gentile, Giuggiolina), Taggiasca di Feglino i Toso”.
Okazało się, że na tym obszarze istnieją odmiany, które wywodzą się w szczególności od odmiany Frantoio i które z czasem przystosowały się, dzięki czemu stały się odmianami rodzimymi; jest więc oczywiste, że konieczne jest zaan­ gażowanie jak największej liczby zainteresowanych plantatorów oliwek.
Ponadto analizy laboratoryjne wykazały, że oliwa uzyskana z tych odmian spełnia właściwości określone dla oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tło­ czenia „Riviera Ligure”.
Usunięcie wcześniejszych ograniczeń dotyczących odmian używanych do produkcji oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Riviera Ligure” nie wpływa na specyfikę produktu.
Jest tak dzięki temu, że w przeciętnym roku prawie cała oliwa produkowana pod tą nazwą pochodzi z przetwarzania oliwek jednej odmiany: Taggiasca.
Odmiana ta, uprawiana pod tą nazwą w prowincjach Imperia i Savona, przystosowała się także do specyfiki Ligurii i dała początek odmianom o innych nazwach, takich jak Lavagnina w prowincji Genua czy Razzola w prowincji La Spezia.
Fakt, że wszystkie oliwki uprawiane w Ligurii pochodzą ze wspólnego szczepu, został zauważony na początku XIX w. przez najwybitniejszego włoskiego botanika Giorgio Gallesio.
Ustalił on, że istnieje jeden rodzaj drzewa oliw­ nego, który nazwał Gentile, a który stopniowo zaczął charakteryzować całe terytorium Ligurii i zyskał różne nazwy w zależności od miejsca uprawy i różnych sposobów przystosowywania się do środowiska w tych miejscach.
Oliwa „Riviera Ligure” ma zatem jednolite właściwości, ponieważ różnice między oliwami oznaczonymi trzema różnymi informacjami geograficznymi są znikome i zwykle mogą być wykryte tylko przez doświadczonego degustatora.
Cechy charakterystyczne uprawy Zmiana dotycząca pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 4.5 opublikowanego streszczenia opisu obszaru uprawy.
Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument. — Zgodnie z poprzednimi zmianami przeredagowano opis obszaru uprawy, na którym umożliwiono używanie nazwy „Riviera Ligure”, której może towarzyszyć jedna z dodatkowych informacji geograficznych: opis obszaru uprawy jest teraz zwięzły, przy czym jeden opis obejmuje poszczególne podobszary uwzględnione w obowiązują­ cej specyfikacji.
Obecne brzmienie: „3.
Odpowiednie są więc gaje oliwne na wzgórzach o średnim lub dużym nachyleniu, prowadzone głównie w formie tarasów, położone na obszarze wskazanym w pkt 3 powyżej, rosnące na glebach powstałych w wyniku rozdrob­ nienia skały macierzystej pochodzenia wapiennego. 4.
Do produkcji oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objętej chronioną nazwą pochodzenia »Riviera Ligure« uzupełnioną informacją geograficzną »Riviera dei Fiori« nadają się gaje oliwne znajdujące się na obszarze produkcji określonym w pkt 3 ppkt 2, ułożone w formie tarasów na terenach o mniejszym lub więk­ szym nachyleniu, na których w wyniku mechanicznego rozdrobnienia skały macierzystej pochodzenia wapien­ nego (eocen) tworzyły się warstwy, a następnie z czasem gleby średnie, które na większych wysokościach stają się luźniejsze. 5.
Do produkcji oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objętej kontrolowaną nazwą pochodzenia »Riviera Ligure«, uzupełnioną informacjąą geograficzną »Riviera del Ponente Savonese«, nadają się gaje oliwne znajdujące się na obszarze produkcji określonym w pkt 3 ppkt 3, ułożone w formie tarasów na terenach nachylo­ nych, z wyłączeniem równiny Albenga, na których skała macierzysta pochodzenia wapiennego uległa wpływom zjawisk meteorologicznych i cieków wodnych, dając początek glebom średnim, na ogół głębokim, które na więk­ szych wysokościach stają się luźniejsze i bardziej przepuszczalne dzięki obecności łupków.