C 75/32
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
28.2.2023
3.6.1.
Τα υβριδικά δάνεια είναι το επιλεγμένο μέσο για διάφορες πρωτοβουλίες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα όσον αφορά την επίλυση αυτού του προβλήματος σε ολόκληρη την ΕΕ: σε τουλάχιστον έξι προγράμματα σε τρία κράτη μέλη, καθώς και σε ορισμένα προγράμματα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων χρησιμοποιείται αυτό το υβριδικό συμμετοχικό δάνειο: i) Η Γαλλία διαθέτει το πρόγραμμα Relance, πρόγραμμα κρατικής στήριξης χρέους μειωμένης εξασφάλισης ύψους 12,7 δισεκατ.
ευρώ, το οποίο απευθύνεται σε 10 000 επιχειρήσεις, κυρίως ΜΜΕ, χρησιμοποιώντας συμμετοχικά δάνεια και ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης.
Το πρόγραμμα αυτό διατίθεται στις τράπεζες και χρηματοδοτείται από θεσμικούς επενδυτές.
ii) Στην Ισπανία, το Ταμείο για την ανακεφαλαιοποίηση των εταιρειών που έχουν πληγεί από την πανδημία COVID, ύψους 1 δισεκατ.
ευρώ, για ΜΜΕ και επιχειρήσεις μεσαίας κεφαλαιοποίησης που αντιμετωπίζουν προβλήματα φερεγγυότητας αλλά είναι βιώσιμες, μέσω συμμετοχικών δανείων· iii) Επίσης, στην Ισπανία, ένα 15ετές Ταμείο στήριξης των παραγωγικών βιομηχανικών επενδύσεων 9 δισεκατ.
ευρώ συνολικά (600 εκατ.
ευρώ ετησίως), χρηματοδοτείται από το δημόσιο, με τη χρήση τακτικού χρέους, συμμετοχικών δανείων και ιδίων κεφαλαίων, με στόχο εταιρείες με βιομηχανικά επενδυτικά έργα.
iv) Στη Βαλένθια, η τράπεζα περιφερειακής ανάπτυξης, Instituto Valenciano de Finanzas, εγκαθίδρυσε διάφορα χρηματοδοτικά προγράμματα που χρησιμοποιούν συμμετοχικό δάνειο για την υποστήριξη ΜΜΕ και στρατηγικών επιχειρήσεων μεσαίας κεφαλαιοποίησης με επενδυτικό έργο, συνολικού ύψους 400 εκατ.
ευρώ ετησίως.
v) Οι Κάτω Χώρες εγκαθίδρυσαν πρόγραμμα υποστήριξης της χορήγησης δανείων μειωμένης εξασφάλισης σε ΜΜΕ ύψους 400 εκατ.
ευρώ. 3.7.
Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική ανάπτυξη που θα καλύπτει όλες τις πολύ μικρές επιχειρήσεις και τις ΜΜΕ και θα έχει τη μέγιστη δυνατή επίδραση, η καλύτερη λειτουργική ρύθμιση είναι αυτή στην οποία υπάρχουν πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί εκδότες και διανομείς, οι οποίοι μπορεί να μην είναι οι ίδιοι.
Στους εκδότες περιλαμβάνονται τράπεζες, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων καθώς και ο δημόσιος τομέας, ενώ επενδυτές μπορεί να είναι οι ίδιες τράπεζες, ο δημόσιος τομέας ή οι θεσμικοί επενδυτές (ασφαλιστές και συνταξιοδοτικά ταμεία).
Το πλαίσιο αυτό αφορά νέες συναλλαγές και όχι την τιτλοποίηση ήδη υφιστάμενων.
Αυτό έγινε, για παράδειγμα, στη Γαλλία, με το πρόγραμμα Relance (15). 3.8.
Μετριασμός των πιθανών κινδύνων που προκύπτουν από την κατανομή σε κλίμακα ενός συστήματος υβριδικών δανείων σε ολόκληρη την Ευρώπη: Αντιληπτός κίνδυνος
Λύση
Εποπτεία του σκιώδους τραπεζικού συστήματος
Η συμπερίληψη εργαλείων για τη διαχείριση του κινδύνου, όπως η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, θα εξαλείψει τον κίνδυνο του σκιώδους τραπεζικού συστήματος.
Παραγκωνισμός των τραπεζών
Ένα υβριδικό δανειακό μέσο θα αποκαθιστούσε τη φερεγγυότητα των επιχειρήσεων και, ως εκ τούτου, οι τράπεζες θα ήταν πρόθυμες να συνεχίσουν να χορηγούν δάνεια σε αυτές.
Συμβατότητα με την πρωτοβουλία Ευνοϊκή μετα­ Η πρωτοβουλία αυτή αποσκοπεί επίσης στην αποφυγή της υπερχρέωσης των χείριση του χρέους έναντι του μετοχικού κεφα­ επιχειρήσεων και, ως εκ τούτου, είναι συμβατή με τον κύριο στόχο της λαίου [Debt Equity Bias Reduction Allowance] πρωτοβουλίας DEBRA.
(DEBRA)
Αποκατάσταση της φερεγγυότητας των μη βιώσι­ Η εισαγωγή προτύπων της αγοράς, όπως η αξιολόγηση της πιστοληπτικής μων επιχειρήσεων ικανότητας, θα απέτρεπε την πρόσβαση των μη βιώσιμων εταιρειών σε αυτά τα μέσα.
Πολλά δημόσια προγράμματα που χρησιμοποιούν συμμετοχικά δάνεια έχουν συμπεριλάβει αυτή την απαίτηση.
(15)
Dispositif de garantie aux fonds de prêts participatifs et d’obligations subordonnées [Γαλλικό σύστημα κρατικών εγγυήσεων για συμμετοχικά δάνεια και ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης], Ευρωπαϊκή Επιτροπή.