NL
27.2.2023
Publicatieblad van de Europese Unie
C 71/9
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-323/21), (C-324/21), K (C-325/21) Verwerende partijen: B (C-323/21), F (C-324/21), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21) Dictum 1) De zaken C-323/21, C-324/21 en C-325/21 worden gevoegd voor het arrest.
2) De artikelen 23 en 29 van verordening (EU) nr.
604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een termijn voor de overdracht van een onderdaan van een derde land is beginnen te lopen tussen een aangezochte lidstaat en een eerste verzoekende lidstaat, de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het door deze derdelander ingediende verzoek om internationale bescherming door het verstrijken van deze termijn overgaat op deze verzoekende lidstaat, ook al heeft die derdelander ondertussen in een derde lidstaat een nieuw verzoek om internationale bescherming ingediend dat heeft geleid tot de aanvaarding door de aangezochte lidstaat van een door deze derde lidstaat ingediend terugnameverzoek, voor zover deze verantwoordelijkheid niet is overgegaan op die derde lidstaat omdat een van de termijnen van artikel 23 is verstreken.
Na die overdracht van die verantwoordelijkheid kan de lidstaat waar deze persoon zich ophoudt, niet overgaan tot overdracht van deze persoon aan een andere lidstaat dan de lidstaat die nu verantwoordelijk is geworden, maar kan hij wel binnen de in artikel 23, lid 2, van deze verordening vastgestelde termijnen een terugnameverzoek bij deze laatste lidstaat indienen.
3) Artikel 27, lid 1, van verordening nr.
604/2013, gelezen in het licht van overweging 19 van deze verordening, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Unie moeten aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een derde land die achtereenvolgens in drie lidstaten een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend, in de derde van deze lidstaten moet kunnen beschikken over een daadwerkelijk en snel rechtsmiddel dat hem in staat stelt zich te beroepen op het feit dat de verantwoordelijkheid voor de behandeling van zijn verzoek is overgegaan op de tweede van die lidstaten omdat de overdrachtstermijn van artikel 29, leden 1 en 2, van die verordening is verstreken.
(1)
PB C 320 van 9.8.2021.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 januari 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie — Polen) — J. K. / TP S.A. (Zaak C-356/21) (1) [Prejudiciële verwijzing – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Richtlijn 2000/78/EG – Artikel 3, lid 1, onder a) en c) – Voorwaarden voor toegang tot arbeid als zelfstandige – Werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden – Verbod van discriminatie op grond van seksuele geaardheid – Zelfstandig ondernemer die op basis van een dienstverleningsovereenkomst werkt – Beëindiging en niet-verlenging van een overeenkomst – Vrijheid om een contractpartij te kiezen] (2023/C 71/10) Procestaal: Pools Verwijzende rechter Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partij: J. K. Verwerende partij: TP S.A.
In tegenwoordigheid van: PTPA