EL
27.2.2023
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 71/9
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-323/21), (C-324/21), K (C-325/21) κατά B (C-323/21), F (C-324/21), Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (C-325/21) Διατακτικό 1) Συνεκδικάζει τις υποθέσεις C-323/21, C-324/21 και C-325/21 προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
2) Τα άρθρα 23 και 29 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα, έχουν την έννοια ότι: όταν προθεσμία για τη μεταφορά υπηκόου τρίτης χώρας άρχισε να τρέχει μεταξύ κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνθηκε αίτημα εκ νέου ανάληψης και ενός πρώτου αιτούντος κράτους μέλους, η ευθύνη για την εξέταση της υποβληθείσας από το εν λόγω πρόσωπο αιτήσεως διεθνούς προστασίας μεταβιβάζεται στο πρώτο αιτούν κράτος μέλος λόγω της παρέλευσης της ως άνω προθεσμίας, παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει εν τω μεταξύ υποβάλει σε τρίτο κράτος μέλος νέα αίτηση διεθνούς προστασίας η οποία είχε ως αποτέλεσμα το διατυπωθέν από το τρίτο κράτος μέλος αίτημα εκ νέου ανάληψης να γίνει δεκτό από το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνθηκε το αίτημα, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω ευθύνη δεν μεταβιβάστηκε στο τρίτο κράτος μέλος λόγω της παρέλευσης μιας εκ των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 23.
Κατόπιν μιας τέτοιας μεταβίβασης της ευθύνης, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το ως άνω πρόσωπο δεν μπορεί να προβεί στη μεταφορά του εν λόγω προσώπου προς κράτος μέλος διαφορετικό από το νέο υπεύθυνο κράτος μέλος, αλλά μπορεί, αντιθέτως, τηρουμένων των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού, να απευθύνει αίτημα εκ νέου ανάληψης στο νέο αυτό υπεύθυνο κράτος μέλος.
3) Το άρθρο 27, παράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 19 του κανονισμού, και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την έννοια ότι υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας διαδοχικώς σε τρία κράτη μέλη πρέπει να έχει στη διάθεσή του, στο τρίτο από τα κράτη μέλη αυτά, αποτελεσματικό και ταχύ ένδικο βοήθημα που να του παρέχει τη δυνατότητα να επικαλεστεί το γεγονός ότι η ευθύνη για την εξέταση της αίτησής του μεταβιβάστηκε, λόγω της παρέλευσης της προθεσμίας μεταφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού, στο δεύτερο από τα εν λόγω κράτη μέλη.
(1)
ΕΕ C 320 της 9.8.2021.
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Ιανουαρίου 2023 [αίτηση του Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J.K. κατά TP S.A. (Υπόθεση C-356/21) (1) (Προδικαστική παραπομπή – Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία – Οδηγία 2000/78/ΕΚ – Άρθρο 3 παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ' – Όροι πρόσβασης στην αυτοαπασχόληση – Εργασιακές συνθήκες και όροι απασχόλησης – Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού – Ελεύθερος επαγγελματίας που εργάζεται βάσει σύμβασης έργου – Λύση και μη ανανέωση σύμβασης – Ελευθερία επιλογής του αντισυμβαλλομένου) (2023/C 71/10) Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική Αιτούν δικαστήριο Sąd Rejonowy dla m.st.
Warszawy w Warszawie Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης J.K. κατά TP S.A. Παρισταμένης της: PTPA