EL
20.2.2023
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 63/27
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος της νυν αναιρεσείουσας περί μη αυτοενοχοποιήσεως στο πλαίσιο του ελέγχου που διενεργήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2019· Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη κατά την εφαρμογή ή την ερμηνεία του κανονισμού 883/2013 όσον αφορά τον μηχανισμό εσωτερικής διαβουλεύσεως και ελέγχου της OLAF, καθώς και προσβολή του δικαιώματος της νυν αναιρεσείουσας να υποβάλει καταγγελία· Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται έλλειψη αιτιολογίας και αιτιολογία ενέχουσα αντιφάσεις ως προς το δικαίωμα ακροάσεως της αναιρεσείουσας· Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την αμεροληψία του γενικού διευθυντή της OLAF· Με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της νυν αναιρεσείουσας, ιδίως δε παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 883/2013, καθώς και ενέχουσα αντιφάσεις αιτιολογία όσον αφορά τα εν λόγω δικαιώματα και τη συγκεκριμένη διάταξη, λόγω του δειγματοληπτικού ελέγχου που διενήργησαν οι κροατικές τελωνειακές αρχές κατόπιν αιτήματος της OLAF.
(1)
(2)
Κανονισμός (EΕ, Ευρατόμ) 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ.
1074/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 248, σ. 1).
Κανονισμός (EΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Δεκεμβρίου 2022 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 12 Οκτωβρίου 2022 στην υπόθεση T-502/19, Francesca Corneli κατά ΕΚΤ (Υπόθεση C-789/22 P) (2023/C 63/34) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική Διάδικοι Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, Δ.
Τριανταφύλλου, A. Nijenhuis) Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Francesca Corneli, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: 1) να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2022, η οποία κοινοποιήθηκε την ίδια ημέρα στην Επιτροπή, στην υπόθεση T-502/19, Francesca Corneli κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, 2) να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη και αβάσιμη και να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, 3) επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η Επιτροπή προβάλλει πέντε λόγους.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 263 ΣΛΕΕ καθόσον έκρινε εσφαλμένως ότι οι πρωτοδίκως προσβαλλόμενες αποφάσεις αφορούσαν άμεσα και ατομικά την πρωτοδίκως προσφεύγουσα και ότι αυτή είχε αυτοτελές έννομο συμφέρον προς άσκηση προσφυγής ακυρώσεως καθώς και ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά.