EL
C 63/24
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
20.2.2023
Αναίρεση που άσκησε στις 21 Δεκεμβρίου 2022 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 12 Οκτωβρίου 2022 στην υπόθεση T-502/19, Francesca Corneli κατά ΕΚΤ (Υπόθεση C-777/22 P) (2023/C 63/31) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική Διάδικοι Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: C. Hernández Saseta, A. Pizzolla, M. Lamandini, avvocato) Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Francesca Corneli, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο: 1) να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2022, Francesca Corneli κατά ΕΚΤ (T-502/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:627), καθόσον ακύρωσε τις αποφάσεις της ΕΚΤ της 1ης Ιανουαρίου 2019 και της 29ης Μαρτίου 2019, και για τον σκοπό αυτόν, 2) να κρίνει απαράδεκτη την προσφυγή που άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου η Francesca Corneli βάσει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ και, ως εκ τούτου, να την απορρίψει στο σύνολό της, 3) επικουρικώς, να κρίνει ότι είναι νόμιμες οι αποφάσεις της ΕΚΤ στο μέτρο που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και, ενδεχομένως, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί επί των λόγων ακυρώσεως που προβλήθηκαν με την προσφυγή και οι οποίοι δεν εξετάστηκαν με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, και 4) να καταδικάσει τη Francesca Corneli στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η ΕΚΤ σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η ΕΚΤ υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο, η οποία οφείλεται εν μέρει σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, κατά την εκτίμηση της ενεργητικής νομιμοποίησης και του εννόμου συμφέροντος της Francesca Corneli, η οποία δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 263 παράγραφος 4, ΣΛΕΕ.
Ειδικότερα, η ΕΚΤ προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο: i. παραμόρφωσε τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας ότι οι ακυρωθείσες αποφάσεις επηρέασαν τα φερόμενα ως υφιστάμενα «δικαιώματα» της Francesca Corneli ως μετόχου της Banca Carige, τα οποία στην πραγματικότητα δεν υφίσταντο ή δεν επηρεάστηκαν από τις αποφάσεις αυτές, ii.
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αναγνωρίζοντας ότι οι ακυρωθείσες αποφάσεις είχαν άμεσο αποτέλεσμα στη νομική κατάσταση της Francesca Corneli, μίας εκ των 35 000 και πλέον μικρών μετόχων της Banca Carige κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής, iii.
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι ακυρωθείσες αποφάσεις αφορούσαν ατομικά τη Francesca Corneli για τον λόγο ότι αυτή επηρεάστηκε βάσει ιδιότητάς της -μέτοχος της Banca Carige- η οποία, κατά το Γενικό Δικαστήριο εξατομίκευε έκαστο εκ των μετόχων, και ότι επομένως υφίστατο ατομικός επηρεασμός, iv.
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Francesca Corneli είχε έννομο συμφέρον για την ακύρωση των ακυρωθεισών αποφάσεων, διαφορετικό από αυτό του αποδέκτη τους, ήτοι της Banca Carige, στο μέτρο που το αίτημα αυτό δεν ήταν σύμφωνο με την πάγια νομολογία όσον αφορά τις εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να αναγνωριστεί το έννομο συμφέρον του εταίρου.