C 60/42
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
17.2.2023
— w departamencie Gard: Aiguèze, Bagnols-sur-Cèze, Castillon-du-Gard, Cavillargues, Chusclan, Codolet, Comps, Cornillon, Domazan, Estézargues, Fournès, Gaujac, Laudun, Montfrin, Orsan, Pont-Saint-Esprit, Pujaut, Roche­ fort-du-Gard, Sabran, Saint-Alexandre, Saint-Etienne-des-Sorts, Saint-Gervais, Saint-Hilaire-d’Ozilhan, Saint-Mar­ cel-de-Careiret, Saint-Michel-d’Euzet, Saint-Nazaire, Saint-Pons-la-Calm, Saint-Victor-la-Coste, Sauveterre, Saze, Tresques, Valliguières, Vénéjan, — w departamencie Vaucluse: Beaumes-de-Venise, Bédarrides, Bollène, Buisson, Cairanne, Camaret-sur-Aigues, Cau­ mont-sur-Durance, Châteauneuf-de-Gadagne, Courthézon, Faucon, Grillon, Jonquières, La Roque-Alric, Lafare, Lagarde-Paréol, Mondragon, Morières-lès-Avignon, Orange, Piolenc, Puyméras, Rasteau, Richerenches, Roaix, Sab­ let, Saint-Marcellin-lès-Vaison, Saint-Romain-en-Viennois, Saint-Roman-de-Malegarde, Saint-Saturnin-lès-Avig­ non, Sainte-Cécile-les-Vignes, Séguret, Sérignan-du-Comtat, Sorgues, Suzette, Travaillan, Uchaux, Vaison-laRomaine, Valréas, Vedène, Villedieu, Violès, Visan.
7.
Odmiany winorośli Clairette B Grenache N Grenache blanc B Marsanne B Roussanne B Viognier B
8.
Opis związku lub związków Obszar geograficzny rozciąga się między Montélimar i Awinionem, w sercu południowej części doliny Rodanu, w czterech departamentach.
Rzeka Rodan (fr. le Rhône) stanowi centrum obszaru i umożliwiła otwarcie tej ważnej drogi komunikacyjnej.
W trzeciorzędzie dolina Rodanu była śródziemnomorskim fiordem rozciągającym się aż po Vienne.
Obecne cechy morfologii krajobrazu rozwinęły się w czwartorzędzie, w wyniku zjawisk powodujących erozję (deszcz, wiatry, erozja rzeczna) po wycofaniu się morza.
Krajobraz jest zatem zdominowany przez zbocza i tarasy.
Gleby mają bardzo róż­ norodny charakter: tarasy rzeczne, margle i miękkie wapienie, gleby powstałe w wyniku erozji (margle, piaski, piasko­ wiec lub molasa).
Klimat nadrodański jest na południowym odcinku rzeki klimatem śródziemnomorskim, z ciepłymi i suchymi latami oraz niską sumą rocznych opadów deszczu.
Opady występują głównie jesienią i późną zimą.
Klimat charakteryzuje się również działaniem mistralu, północnego wiatru, który jest często gwałtowny i zawsze suchy.
Wiatr ten wieje śred­ nio przez 120 dni w roku, rozpędzając chmury i sprzyjając wysokiemu nasłonecznieniu.
Występowanie gór i wzgórz okalających dolinę tworzy efekt korytarza (efekt Venturiego w korytarzu rodańskim), który wzmacnia siłę wiatru.
W XVIII w. winnice nadrodańskie zyskały uznanie.
Pod koniec XVIII w. i w XIX w. na lewym brzegu rozwinęła się uprawa winorośli.
W 1864 r. agronom Jules GUYOT, któremu NAPOLEON III polecił sporządzenie sprawozdania na temat stanu i przyszłości winnic we Francji, zawarł w nim odniesienie do „brzegów Rodanu” – „Côtes du Rhône” (w liczbie mnogiej) dla opisania winnic położonych od Saint-Gilles, Beaucaire, do Tournon.
Bliskość Rodanu zapew­ niała dobry rynek zbytu wina.
Winiarstwo stało się ważnym źródłem dochodów.
W 1937 r. dominacja ta została zwieńczona uznaniem kontrolo­ wanej nazwy pochodzenia.
W wyniku tego uznania producenci wyrazili chęć promowania i identyfikacji najlepszych win za pomocą nazwy geo­ graficznej.
Doprowadziło to do przyznania w 1966 r. możliwości powiązania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Côtes du Rhône” z nazwami kilku gmin będących miejscami pochodzenia winogron, w zależności od renomy win, a następnie w 1967 r. do przyznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Côtes du Rhône Villages”.
Hierarchiczna organizacja produkcji sprzyjała uznawaniu jednostek geograficznych, które mogły uzupełnić kontrolowaną nazwę pochodzenia „Côtes du Rhône Villages”.