C 60/42
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
17.2.2023
— departement Gard: Aiguèze, Bagnols-sur-Cèze, Castillon-du-Gard, Cavillargues, Chusclan, Codolet, Comps, Cornillon, Domazan, Estézargues, Fournès, Gaujac, Laudun, Montfrin, Orsan, Pont-Saint-Esprit, Pujaut, Rochefort-du-Gard, Sabran, Saint-Alexandre, Saint-Etienne-des-Sorts, Saint-Gervais, Saint-Hilaire-d’Ozilhan, Saint-Marcel-de-Careiret, Saint-Michel-d’Euzet, Saint-Nazaire, Saint-Pons-la-Calm, Saint-Victor-la-Coste, Sauveterre, Saze, Tresques, Valliguières, Vénéjan; — departement Vaucluse: Beaumes-de-Venise, Bédarrides, Bollène, Buisson, Cairanne, Camaret-sur-Aigues, Caumontsur-Durance, Châteauneuf-de-Gadagne, Courthézon, Faucon, Grillon, Jonquières, La Roque-Alric, Lafare, LagardeParéol, Mondragon, Morières-lès-Avignon, Orange, Piolenc, Puyméras, Rasteau, Richerenches, Roaix, Sablet, SaintMarcellin-lès-Vaison, Saint-Romain-en-Viennois, Saint-Roman-de-Malegarde, Saint-Saturnin-lès-Avignon, SainteCécile-les-Vignes, Séguret, Sérignan-du-Comtat, Sorgues, Suzette, Travaillan, Uchaux, Vaison-la-Romaine, Valréas, Vedène, Villedieu, Violès, Visan.
7.
Wijndruivenrassen Clairette B Grenache N Grenache B Marsanne B Roussanne B Viognier B
8.
Beschrijving van het (de) verband(en) Het geografische gebied strekt zich uit van Montélimar tot Avignon, in het hart van het zuidelijke deel van het Rhônedal, over vier departementen.
De rivier de Rhône vormt de kern ervan en lag aan het ontstaan van deze belangrijke verkeersader.
In het Tertiair was de Rhônevallei een mediterrane fjord die zich tot Vienne uitstrekte.
Na de terugtrekking van de zee tijdens het Kwartair heeft het landschap zijn huidige morfologische kenmerken verkregen door de inwerking van erosie (regen, wind en riviererosie).
Hellingen en terrassen zijn dan ook typisch voor dit landschap.
De bodem is zeer divers van aard: rivierterrassen, mergel en zachte kalksteen, erosiebodems (mergel, zand, zandsteen of molasse).
Het klimaat in het zuidelijke deel van de Rhônevallei is mediterraan, met warme en droge zomers en een geringe jaarlijkse neerslag.
Regenen doet het vooral in het najaar en aan het einde van de winter.
Kenmerkend voor het klimaat is ook de mistral, een vaak heftige en altijd uitdrogende noordenwind.
Deze wind, die gemiddeld 120 dagen per jaar waait, verjaagt de wolken en zorgt voor vele uren zonneschijn.
Door de aanwezigheid van bergen en heuvels, die de vallei vormgeven, ontstaat een corridoreffect (venturi-effect van de Rhônecorridor) waardoor de wind aan kracht toeneemt.
In de achttiende eeuw verwierven de Rhônewijngaarden ten volle hun adelbrieven.
Aan het eind van de achttiende eeuw en in de negentiende eeuw breidde de wijnbouw op de linkeroever zich uit.
In 1864 gaf Napoleon III Jules Guyot, een landbouwkundige, opdracht een rapport op te stellen over de toestand en de toekomst van de wijngaarden in Frankrijk.
Guyot gebruikte daarin de term “Côtes du Rhône” (in het meervoud) voor de beschrijving van de wijngaarden die zich uitstrekken van Saint-Gilles over Beaucaire tot Tournon.
De nabijheid van de Rhône zorgt voor goede afzetmogelijkheden voor de wijnen.
De wijnbouw werd een belangrijke bron van inkomsten.
Deze sterke positie leidde ertoe dat “Côtes du Rhône” al in 1937 als gecontroleerde oorsprongsbenaming werd erkend.
In de periode na de erkenning spraken de producenten de wens uit de beste wijnen te mogen valoriseren en identificeren met een geografische benaming.
Dit heeft in 1966 geleid tot de erkenning van de mogelijkheid om de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Côtes du Rhône” te combineren met de naam van enkele gemeenten van herkomst van de druiven, op basis van de faam die de wijnen inmiddels hadden verworven, en vervolgens, in 1967, tot de erkenning van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Côtes du Rhône Villages”.
Deze piramidale opbouw van de productieorganisatie heeft de erkenning bevorderd van geografische eenheden die een aanvulling kunnen vormen op de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Côtes du Rhône Villages”.