20.1.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 20/5
PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:
ROZDZIAŁ I: CEL, ZAKRES STOSOWANIA I USTALANIE PRIORYTETÓW
1)
W niniejszym zaleceniu określono szereg ukierunkowanych działań na szczeblu unijnym i krajowym mających na celu wspieranie i zwiększanie odporności infrastruktury krytycznej, na zasadzie dobrowolności, ze szczególnym uwzględ­ nieniem infrastruktury krytycznej o istotnym znaczeniu transgranicznym i we wskazanych kluczowych sektorach, takich jak energetyka, infrastruktura cyfrowa, transport i przestrzeń kosmiczna.
Takie ukierunkowane działania obej­ mują zwiększoną gotowość, wzmocnioną reakcję i współpracę międzynarodową.
2)
Udostępnione, by osiągnąć cele niniejszego zalecenia, informacje, które mają charakter poufny zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi, a także przepisami dotyczącymi tajemnicy przedsiębiorstwa, powinny podlegać wymianie z Komisją i innymi stosownymi organami tylko wtedy, gdy wymiana ta jest niezbędna do należytego stosowania niniejszego zalecenia.
Niniejsze zalecenie nie wpływa na ochronę podstawowych interesów bezpieczeństwa narodo­ wego, bezpieczeństwa publicznego lub obronności państw członkowskich i nie należy oczekiwać, że państwa człon­ kowskie będą udzielać informacji ze szkodą dla tych interesów.
ROZDZIAŁ II: WZMOCNIONA GOTOWOŚĆ
Działania na szczeblu państw członkowskich 3)
Przy aktualizowaniu swoich ocen ryzyka lub istniejących równoważnych analiz państwa członkowskie powinny roz­ ważyć podejście uwzględniające wszystkie zagrożenia, zgodnie ze zmieniającym się charakterem obecnych zagrożeń dla ich infrastruktury krytycznej, zwłaszcza we wskazanych kluczowych sektorach oraz, w miarę możliwości, we wszystkich sektorach objętych przyszłymi nowymi ramami prawnymi mającymi zastosowanie do podmiotów kry­ tycznych.
4)
Wzywa się państwa członkowskie do przyspieszenia prac przygotowawczych i przyjęcia, w miarę możliwości, środ­ ków zwiększających odporność, zgodnie z przyszłymi ramami prawnymi mającymi zastosowanie do podmiotów kry­ tycznych, ze szczególnym uwzględnieniem współpracy i wymiany odpowiednich informacji między państwami człon­ kowskimi i z Komisją, wskazywania podmiotów krytycznych o istotnym znaczeniu transgranicznym oraz zwiększania wsparcia dla zidentyfikowanych podmiotów krytycznych w celu poprawy ich odporności.
5)
Państwa członkowskie powinny wspierać szkolenia ekspertów, ćwiczenia oraz wymianę najlepszych praktyk i doświadczeń między nimi.
Państwa członkowskie powinny zachęcać ekspertów do uczestnictwa w istniejących plat­ formach szkoleniowych, zarówno krajowych, jak i międzynarodowych, na przykład w ramach UMOL.
6)
Państwa członkowskie powinny zachęcać i wspierać operatorów infrastruktury krytycznej przynajmniej w sektorze energetycznym, aby przeprowadzali testy warunków skrajnych zgodnie z zasadami uzgodnionymi wspólnie na szcze­ blu Unii, jeżeli jest to korzystne.
Testy warunków skrajnych powinny oceniać odporność infrastruktury krytycznej na zagrożenia typu antagonistycznego spowodowane przez człowieka.
W związku z tym państwa członkowskie powinny dążyć do jak najszybszego – nie później niż do końca pierwszego kwartału 2023 r. – wskazania odpowied­ niej infrastruktury krytycznej, która ma zostać poddana takim testom, i do przeprowadzenia konsultacji z jej operato­ rami.
Ponadto państwa członkowskie powinny wspierać operatorów tej infrastruktury krytycznej, aby przeprowadzili wspomniane testy jak najszybciej, mając na celu ich ukończenie do końca 2023 r., zgodnie z prawem krajowym.
Rada zamierza ocenić sytuację w zakresie testów warunków skrajnych do końca kwietnia 2023 r.
7)
Ze względu na szybko zmieniające się zagrożenia dla infrastruktury krytycznej utrzymanie wysokiego poziomu jej ochrony ma kluczowe znaczenie.
Zachęca się państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów finansowych na wzmocnienie zdolności swoich odpowiednich organów krajowych i do wspierania ich, aby możliwe było zwiększenie odporności infrastruktury krytycznej.
Zachęca się również państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów finansowych dla organów odpowiedzialnych za zarządzanie cyberincydentami na dużą skalę, wspierania tych organów oraz zapewnienia, aby ich zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa kompute­ rowego (CSIRT) i właściwe organy były w pełni wykorzystywane w ramach, odpowiednio, sieci CSIRT i EU-CyCLONe.