C 20/10
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
20.1.2023
30) Zważywszy na zmieniający się krajobraz zagrożeń, Komisję – we współpracy z państwami członkowskimi – wzywa się w kontekście UMOL do: a) stałej analizy i testowania adekwatności i gotowości operacyjnej istniejących zdolności reagowania; b) regularnego monitorowania i wskazywania potencjalnie znaczących luk w zdolnościach reagowania w ramach zdolności ECPP i rescEU; c) dalszego pogłębiania współpracy międzysektorowej, aby zadbać o odpowiednią reakcję na szczeblu Unii, oraz organizowania regularnych szkoleń lub ćwiczeń w celu testowania takiej współpracy przy udziale co najmniej jed­ nego z państw członkowskich; d) dalszego rozwijania ERCC jako międzysektorowego centrum reagowania na sytuacje nadzwyczajne na szczeblu Unii służącego koordynacji wsparcia dla państw członkowskich dotkniętych sytuacją nadzwyczajną.
31) Rada jest zdecydowana rozpocząć prace zmierzające do zatwierdzenia planu działania dotyczącego skoordynowanej reakcji na zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej o istotnym znaczeniu transgranicznym, w którym opisane i określone zostaną cele i sposoby współpracy między państwami członkowskimi a instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii w zakresie reagowania na incydenty wymierzone w taką infrastrukturę krytyczną.
Rada oczekuje przedstawienia przez Komisję projektu takiego planu działania na podstawie wsparcia i uwag odpowiednich agencji unijnych.
Ten plan działania powinien być w pełni spójny i interoperacyjny ze zmienionym unijnym protoko­ łem operacyjnym do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym („unijny podręcznik taktyczny”) oraz uwz­ ględniać istniejący plan skoordynowanego reagowania na wypadek wystąpienia transgranicznych cyberincydentów na dużą skalę i cyberkryzysów (12) i mandat EU CyCLONe określony w dyrektywie NIS 2, a także powinien unikać powie­ lania struktur i działań.
W celu koordynowania reakcji plan działania powinien w pełni uwzględniać istniejące uzgod­ nienia IPCR.
32) Wzywa się Komisję do prowadzenia z odpowiednimi zainteresowanymi stronami i ekspertami konsultacji na temat właściwych środków dotyczących ewentualnych znaczących incydentów związanych z infrastrukturą podmorską, które to środki mają być przedstawione wraz z badaniem podsumowującym, o którym mowa w pkt 20 lit. a), a także do dalszego opracowywania planów ewentualnościowych, scenariuszy ryzyka oraz unijnych celów w zakresie odpor­ ności na klęski i katastrofy przewidzianych w decyzji nr 1313/2013/UE.
ROZDZIAŁ IV: WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA
Działania na szczeblu państw członkowskich
33) Państwa członkowskie powinny współpracować, w stosownych przypadkach i zgodnie z prawem Unii, z odpowied­ nimi państwami trzecimi w zakresie odporności infrastruktury krytycznej o istotnym znaczeniu transgranicznym.
34) Zachęca się państwa członkowskie do współpracy z Komisją i wysokim przedstawicielem w celu skutecznego przeciw­ działania zagrożeniom dla infrastruktury krytycznej na wodach międzynarodowych.
35) Wzywa się państwa członkowskie, by – we współpracy z Komisją i wysokim przedstawicielem – przyczyniły się do szybszego opracowania i wdrożenia unijnego zestawu narzędzi do przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym i wytycznych wykonawczych, o których mowa w konkluzjach Rady z dnia 21 czerwca 2022 r. w sprawie ram skoor­ dynowanej reakcji UE na kampanie hybrydowe, a następnie korzystały z takich narzędzi i wytycznych, by zapewnić pełną skuteczność ram skoordynowanej reakcji UE na kampanie hybrydowe, w szczególności na etapie rozważania i przygotowywania kompleksowych i skoordynowanych reakcji Unii na kampanie hybrydowe i zagrożenia hybry­ dowe, w tym te wymierzone przeciwko operatorom infrastruktury krytycznej.
(12) Zalecenie Komisji (UE) 2017/1584 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie skoordynowanego reagowania na incydenty i kryzysy cyber­ netyczne na dużą skalę.