PL
16.1.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 15/17
Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej Spetsializirana prokuratura
Sentencja 1) Artykuł 15 ust.
1 dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r., rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust.
1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie: — ustawodawstwu krajowemu przewidującemu, tytułem ochrony prewencyjnej, dla celów walki z poważną przestępczością i zapobiegania poważnym zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, uogólnione i niezróżni­ cowane zatrzymywanie danych o ruchu i danych o lokalizacji, nawet jeśli we wspomnianym ustawodawstwie ograniczono to uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie do okresu sześciu miesięcy i przewidziano określoną liczbę gwarancji w dziedzinie zatrzymywania i dostępu do takich danych; — ustawodawstwu krajowemu nie przewidującemu, w sposób jasny i precyzyjny, że dostęp do przechowywanych danych jest ograniczony do tego, co jest ściśle niezbędne dla osiągnięcia celu zamierzonego w ramach tego zatrzymywania.
2) Artykuł 15 ust.
1 dyrektywy 2002/58, zmienionej dyrektywą 2009/136, rozpatrywany w świetle art. 7, 8, 11 i art. 52 ust.
1 karty praw podstawowych oraz art. 13 i 54 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW, należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu dostęp, przez organy krajowe właściwe w dziedzinie dochodzenia lub śledztwa karnego, do danych o ruchu i danych o lokalizacji zatrzymywanych w sposób zgodny z prawem, bez zagwarantowania, że osoby, do których danych uzyskały dostęp te organy krajowe, zostały o tym powiadomione w zakresie przewidzianym w prawie Unii, i bez przyznania tym osobom środka prawnego dotyczącego niezgodnego z prawem dostępu do tych danych.
(1)
Dz.U. C 338 z 23.8.2021.
Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – SC Avicarvil Farms SRL/Ministerul Agriculturii şi Dezvoltării Rurale, Agenţia pentru Finanţarea Investiţiilor Rurale, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie în Agricultură – Centrul Judeţean Vâlcea (Sprawa C-443/21) (1) [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna (WPR) – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 – Artykuł 40 – Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007–2013 – Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt – Błędy rachunkowe – Zmniejszenia płatności przez organy krajowe – Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań – Zasada pewności prawa] (2023/C 15/17) Język postępowania: rumuński Sąd odsyłający Curtea de Apel Piteşti