PL
C 7/10
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
9.1.2023
Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o./Mestna občina Ljubljana (Sprawa C-486/21) (1) [Odesłanie prejudycjalne – Publiczny system wynajmu i wspólnego użytkowania elektrycznych pojazdów samochodowych – Rozróżnienie pojęć „koncesje na usługi” i „zamówienia publiczne na dostawy” – Dyrektywa 2014/23/UE – Artykuł 5 pkt 1 lit. b) – Artykuł 20 ust.
4 – Pojęcie „umów mieszanych” – Artykuł 8 – Określenie wartości koncesji na usługi – Kryteria – Artykuł 27 – Artykuł 38 – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 2 ust.
1 pkt 5 i 8 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1986 – Załącznik XXI – Możliwość ustanowienia warunku dotyczącego rejestracji danej działalności zawodowej na podstawie prawa krajowego – Niemożność nałożenia tego warunku na wszystkich członków tymczasowego stowarzyszenia przedsiębiorstw – Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 – Artykuł 1 ust.
1 – Obowiązek odniesienia się wyłącznie do „Wspólnego słownika zamówień” w dokumentach koncesji – Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 – Artykuł 1 ust.
2 – Brak możliwości odniesienia się do klasyfikacji NACE Rev. 2 w dokumentach koncesji] (2023/C 7/12) Język postępowania: słoweński Sąd odsyłający Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil
Strony w postępowaniu głównym Strona wnosząca środek odwoławczy: SHARENGO najem in zakup vozil d.o.o.
Druga strona postępowania: Mestna občina Ljubljana
Sentencja 1) Artykuł 5 pkt 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji, zmienionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/1827 z dnia 30 października 2019 r., należy interpretować w ten sposób, że: „koncesję na usługi” stanowi czynność, poprzez którą instytucja zamawiająca zamierza powierzyć stworzenie usługi wynajmu i wspólnego użytkowania pojazdów elektrycznych i zarządzanie tą usługą wykonawcy, którego wkład finansowy jest w przeważającej części przeznaczony na zakup tych pojazdów, i w ramach której dochody tego wykonawcy będą zasadniczo pochodziły z opłat uiszczanych przez użytkowników tej usługi, ponieważ takie cechy mogą wykazać, iż ryzyko związane z wykonywaniem powierzonych usług zostało przeniesione na tego wykonawcę.
2) Artykuł 8 dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, należy interpretować w ten sposób, że: w celu ustalenia, czy próg stosowania tej dyrektywy zostaje osiągnięty, instytucja zamawiająca powinna oszacować „całkowity obrót koncesjonariusza wytworzony podczas okresu obowiązywania umowy, bez [podatku od wartości dodanej (VAT)]”, z uwzględnieniem opłat, jakie użytkownicy będą płacić koncesjonariuszowi, a także wkładów i kosztów, jakie poniesie instytucja zamawiająca.
Jednakże instytucja zamawiająca może również uznać, że próg przewidziany dla stosowania dyrektywy 2014/23, zmienionej rozporządzeniem delegowanym 2019/1827, zostaje osiągnięty, w sytuacji gdy inwestycje i koszty, które koncesjonariusz ma ponieść sam lub wraz z instytucją zamawiającą przez cały okres obowiązywania umowy koncesyjnej, przekraczają w sposób oczywisty ten próg stosowania.