L 333/90
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
27.12.2022
(51)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση κάθε καινοτόμου τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης, η χρήση της οποίας θα μπορούσε να βελτιώσει τον εντοπισμό και την πρόληψη κυβερνοεπιθέσεων, καθιστώντας δυνατή την αποτελεσματικότερη διοχέτευση πόρων για την αντιμετώπιση κυβερνοεπιθέσεων.
Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν, στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής τους για την κυβερνοασφάλεια, τις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης για τη διευκόλυνση της χρήσης των εν λόγω τεχνολογιών, ιδίως εκείνων που σχετίζονται με αυτοματοποιημένα ή ημιαυτοματοποιημένα εργαλεία κυβερνοασφάλειας, και, κατά περίπτωση, την ανταλλαγή δεδομένων που απαιτούνται για την κατάρτιση των χρηστών της εν λόγω τεχνολογίας και για τη βελτίωσή της.
Η χρήση κάθε καινοτόμου τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης, θα πρέπει να συμμορφώνεται με την ενωσιακή νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των αρχών προστασίας των δεδομένων που αφορούν την ακρίβεια των δεδομένων, την ελαχιστοποίηση των δεδομένων, τη δικαιοσύνη και τη διαφάνεια, καθώς και την ασφάλεια των δεδομένων, όπως η τελευταίας τεχνολογίας κρυπτογράφηση.
Οι απαιτήσεις προστασίας των δεδομένων ήδη από τον σχεδιασμό και εξ ορισμού που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 θα πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως.
(52)
Τα εργαλεία και οι εφαρμογές κυβερνοασφάλειας ανοικτού κώδικα μπορούν να συμβάλουν σε υψηλότερο βαθμό διαφάνειας και δύνανται να έχουν θετικό αντίκτυπο στην αποδοτικότητα της βιομηχανικής καινοτομίας.
Τα ανοικτά πρότυπα διευκολύνουν τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των εργαλείων ασφάλειας, ωφελώντας την ασφάλεια των ενδιαφερόμενων μερών του βιομηχανικού κλάδου.
Τα εργαλεία και οι εφαρμογές κυβερνοασφάλειας ανοικτού κώδικα μπορούν να αξιοποιήσουν την ευρύτερη κοινότητα των φορέων ανάπτυξης, καθιστώντας δυνατή τη διαφοροποίηση των προμηθευτών.
Ο ανοικτός κώδικας μπορεί να οδηγήσει σε διαφανέστερη διαδικασία επαλήθευσης των εργαλείων που σχετίζονται με την κυβερνοασφάλεια και σε μια διαδικασία εντοπισμού ευπαθειών σε επίπεδο κοινότητας.
Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να προωθήσουν τη χρήση λογισμικού ανοικτού κώδικα και ανοικτών προτύπων με την εφαρμογή πολιτικών που συνδέονται με τη χρήση ανοικτών δεδομένων και ανοικτού κώδικα στο πλαίσιο της ασφάλειας μέσω διαφάνειας.
Οι πολιτικές που προωθούν την εισαγωγή και τη βιώσιμη χρήση εργαλείων κυβερνοασφάλειας ανοικτού κώδικα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σημαντικό κόστος υλοποίησης, το οποίο θα μπορούσε να ελαχιστοποιηθεί με τη μείωση της ανάγκης για συγκεκριμένες εφαρμογές ή εργαλεία.
(53)
Οι υπηρεσίες κοινής ωφελείας συνδέονται όλο και περισσότερο με ψηφιακά δίκτυα στις πόλεις, με σκοπό τη βελτίωση των δικτύων αστικών μεταφορών, την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων ύδρευσης και διάθεσης αποβλήτων και την αύξηση της αποδοτικότητας του φωτισμού και της θέρμανσης των κτιρίων.
Αυτές οι ψηφιοποιημένες υπηρεσίες κοινής ωφελείας είναι ευπαθείς σε κυβερνοεπιθέσεις και διατρέχουν τον κίνδυνο, σε περίπτωση επιτυχούς κυβερνοεπίθεσης, να βλάψουν τους πολίτες σε μεγάλη κλίμακα λόγω της διασύνδεσής τους.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν μια πολιτική που θα αντιμετωπίζει την ανάπτυξη των εν λόγω συνδεδεμένων ή έξυπνων πόλεων και τις πιθανές επιπτώσεις τους στην κοινωνία, στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής τους για την κυβερνοασφάλεια.
(54)
Τα τελευταία χρόνια, η Ένωση αντιμετώπισε εκθετική αύξηση των επιθέσεων λυτρισμικού, στις οποίες το κακόβουλο λογισμικό κρυπτογραφεί δεδομένα και συστήματα και απαιτεί την καταβολή λύτρων για την αποδέσμευση.
Η αυξανόμενη συχνότητα και σοβαρότητα των επιθέσεων λυτρισμικού μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως οι διαφορετικές μορφές επιθέσεων, τα εγκληματικά επιχειρηματικά μοντέλα για την πραγματοποίηση επιθέσεων λυτρισμικού ως παροχή υπηρεσίας και τα κρυπτονομίσματα, οι απαιτήσεις λύτρων και η αύξηση των επιθέσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν πολιτική για την αντιμετώπιση της αύξησης των επιθέσεων λυτρισμικού στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής τους για την κυβερνοασφάλεια.
(55)
Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα («ΣΔΙΤ») στον τομέα της κυβερνοασφάλειας μπορούν να προσφέρουν κατάλληλο πλαίσιο για την ανταλλαγή γνώσεων, την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και την καθιέρωση κοινού επιπέδου κατανόησης μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν πολιτικές που θα στηρίζουν τη δημιουργία ΣΔΙΤ για την κυβερνοασφάλεια.
Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να αποσαφηνίζουν, μεταξύ άλλων, το πεδίο εφαρμογής και τα ενδιαφερόμενα μέρη, το μοντέλο διακυβέρνησης, τις διαθέσιμες επιλογές χρηματοδότησης και την αλληλεπίδραση μεταξύ των συμμετεχόντων ενδιαφερόμενων μερών σε σχέση με τις ΣΔΙΤ.
Οι ΣΔΙΤ μπορούν να αξιοποιήσουν την εμπειρογνωσία οντοτήτων του ιδιωτικού τομέα για να συνδράμουν τις αρμόδιες αρχές στην ανάπτυξη προηγμένων υπηρεσιών και διαδικασιών που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την ανταλλαγή πληροφοριών, έγκαιρες προειδοποιήσεις, ασκήσεις αντιμετώπισης κυβερνοαπειλών και περιστατικών στον κυβερνοχώρο, τη διαχείριση κρίσεων και τον σχεδιασμό ανθεκτικότητας.
(56)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει, στις εθνικές στρατηγικές τους για την κυβερνοασφάλεια, να αντιμετωπίζουν τις ειδικές ανάγκες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας.
Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν, σε επίπεδο Ένωσης, μεγάλο ποσοστό της βιομηχανικής και επιχειρηματικής αγοράς και συχνά δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στις νέες επιχειρηματικές πρακτικές σε έναν πιο συνδεδεμένο κόσμο, και στο ψηφιακό περιβάλλον, με τους εργαζομένους να εργάζονται κατ’ οίκον και τις επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται διαρκώς περισσότερο στο διαδίκτυο.
Ορισμένες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες προκλήσεις κυβερνοασφάλειας, όπως χαμηλή κυβερνοευαισθητοποίηση, έλλειψη τηλεματικής ασφάλειας ΤΠ, υψηλό κόστος λύσεων κυβερνοασφάλειας και αυξημένο επίπεδο απειλών, όπως το λυτρισμικό, για τις οποίες θα πρέπει να λαμβάνουν καθοδήγηση και βοήθεια.
Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις καθίστανται όλο και περισσότερο στόχος επιθέσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού λόγω των λιγότερο αυστηρών μέτρων διαχείρισης κινδύνων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και της διαχείρισης επιθέσεων, καθώς και λόγω του γεγονότος ότι διαθέτουν περιορισμένους πόρους ασφάλειας.
Οι εν λόγω επιθέσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού όχι μόνο έχουν αντίκτυπο στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και στις δραστηριότητές