L 307/136
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
28.11.2022
3.
Państwa członkowskie – w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi i zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi oraz prawem międzynarodowym, dokonują kontroli na swoim terytorium wszelkich ładunków przeznaczonych dla Haiti, w tym w portach morskich i lotniczych, jeżeli dysponują informacjami dającymi uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dany ładunek zawiera przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniej­ szego artykułu. 4.
Państwa członkowskie zgłaszają Komitetowi Sankcji w odpowiednim czasie przypadki naruszenia środków określo­ nych w ust.
1 i 2. 5.
Państwa członkowskie zapewniają istnienie dostatecznych metod znakowania i ewidencjonowania w celu śledzenia uzbrojenia, w tym broni strzeleckiej i lekkiej, zgodnie z międzynarodowymi i regionalnymi instrumentami, których te pań­ stwa są stronami, oraz rozważają najlepszy sposób udzielania pomocy krajom sąsiednim, w stosownych przypadkach i na ich wniosek, w wykrywaniu nielegalnego handlu i przenikania tej broni z naruszeniem środków nałożonych na podstawie ust.
1 i 2.
Artykuł 2 1.
Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji jako bezpośrednio bądź pośrednio realizujące albo jako odpowiedzialne lub współodpowiedzialne za działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Haiti, m.in.: a) zaangażowanie, bezpośrednio lub pośrednio, w działalność przestępczą i akty przemocy lub wspieranie działalności przestępczej lub aktów przemocy, mające miejsce z udziałem ugrupowań zbrojnych i siatek przestępczych propagują­ cych przemoc, w tym w odniesieniu do przymusowej rekrutacji dzieci przez takie ugrupowania i siatki, porywania osób, handlu ludźmi i przemytu migrantów, zabójstw oraz aktów przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć; b) wspieranie nielegalnego handlu bronią i materiałami powiązanymi oraz nielegalnego przekierowywania broni i materia­ łów powiązanych lub wspieranie nielegalnych przepływów finansowych z tym związanych; c) działanie na rzecz lub w imieniu lub pod kierunkiem lub wspieranie lub finansowanie w inny sposób osoby fizycznej lub podmiotu wskazanych w związku z działalnością opisaną w lit. a) i b), w tym przez bezpośrednie lub pośrednie wykorzystanie dochodów z przestępczości zorganizowanej, w tym dochodów z nielegalnej produkcji narkotyków i ich prekursorów oraz z nielegalnego handlu narkotykami i ich prekursorami pochodzącymi z Haiti lub przewożonymi tranzytem przez Haiti, z handlu ludźmi i przemytu migrantów z Haiti lub z przemytu broni do lub z Haiti oraz nielegal­ nego handlu bronią przekazywaną do Haiti lub z Haiti; d) naruszenie embarga na broń lub bezpośrednie bądź pośrednie dostarczenie, sprzedaż lub przekazanie ugrupowaniom zbrojnym lub siatkom przestępczym na Haiti, lub otrzymanie, broni lub materiałów powiązanych lub jakichkolwiek porad technicznych, szkoleń technicznych lub pomocy technicznej, w tym finansowania i pomocy finansowej, w związku z aktami przemocy dokonywanymi przez ugrupowania zbrojne lub siatki przestępcze na Haiti; e) planowanie, nadzorowanie lub popełnianie czynów naruszających prawo międzynarodowe praw człowieka lub czynów stanowiących naruszenie praw człowieka, w tym związanych z egzekucjami pozasądowymi, w tym egzekucjami kobiet i dzieci, oraz popełnianie czynów polegających na stosowaniu przemocy, dokonywaniu porwań, wymuszonych zagi­ nięć lub na porywaniu dzieci w celu wymuszenia okupu na Haiti; f) planowanie, nadzorowanie lub popełnianie czynów stanowiących akty przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, obejmujących gwałty i niewolnictwo seksualne, na Haiti; g) utrudnianie dostarczania pomocy humanitarnej dla Haiti lub dostępu do niej lub jej dystrybucji na Haiti; h) atakowanie personelu lub obiektów należących do misji i operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych na Haiti lub wspieranie takich ataków.
Osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku. 2.
Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy jego własnym obywatelom wjazdu na jego teryto­ rium.
3.
Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z postępowaniem sądowym.