L 236/6
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
13.9.2022
(4)
W rozporządzeniu (UE) 2019/1009 ustanowiono obowiązek rejestracji tlenku magnezu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006.
W rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 zwalnia się jednak tlenek magnezu, który nie jest modyfikowany chemicznie, z obowiązku rejestracji, ponieważ rejestrację uznaje się za niewłaściwą lub zbędną w odniesieniu do tej substancji, a jej zwolnienie z obowiązku rejestracji nie zagraża celom tego rozporządzenia.
Tle­ nek magnezu ma długą historię stosowania w nawozach i nie podlega zharmonizowanej klasyfikacji zgodnie z roz­ porządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (5).
Biorąc to pod uwagę oraz w celu ułatwienia dostępu do rynku wewnętrznego nawozów zawierających tlenek magnezu jako produktów nawozowych UE, obo­ wiązek rejestracji określony w rozporządzeniu (UE) 2019/1009 nie powinien już mieć zastosowania do tlenku mag­ nezu stosowanego w nawozach.
(5)
W rozporządzeniu (UE) 2019/1009 określono wymogi dotyczące inhibitorów jako produktów nawozowych UE należących do PFC 5 oraz dotyczące produktów nawozowych UE zawierających inhibitory jako materiał składowy należący do CMC 1.
Aby uniknąć nieporozumień, należy zmienić terminologię stosowaną w tym rozporządzeniu w celu wyraźnego rozróżnienia między tymi dwiema sytuacjami.
W związku z tym termin „związek będący inhibi­ torem” powinien być stosowany w każdym przypadku, gdy dotyczy substancji lub mieszaniny, która poprawia pro­ ces uwalniania składników pokarmowych przez spowolnienie lub zatrzymanie aktywności określonych grup mikroorganizmów lub enzymu.
Termin „inhibitor” należy stosować wyłącznie w przypadku, gdy odnosi się on do produktów nawozowych UE należących do PFC 5.
Rozróżnienie to jest istotne, ponieważ inhibitory mogą być mie­ szaninami zawierającymi inne substancje, takie jak stabilizatory, oprócz związków będących inhibitorami.
Prawid­ łowe stosowanie tych terminów jest niezbędne do ułatwienia swobodnego przepływu produktów nawozowych UE poprzez jasne określenie przepisów mających zastosowanie w każdej sytuacji.
(6)
Rozporządzenie (UE) 2019/1009 zawiera wymogi zapewniające efektywność związków będących inhibitorami, ale nie określa wymogów dotyczących efektywności nawozu lub mieszanki zawierającej taki związek będący inhibito­ rem.
Stosowanie efektywnych produktów zawierających takie substancje pomaga uniknąć zanieczyszczenia środo­ wiska spowodowanego wymywaniem azotu.
Komunikaty Komisji pt. „Droga do zdrowej planety dla wszystkich, Plan działania UE na rzecz eliminacji zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby” (6) oraz „Strategia »od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” (7) wspominają o kwes­ tiach środowiskowych i ambitnych celach dotyczących zmniejszenia strat składników pokarmowych o 50 % do 2030 roku.
Ważne jest zatem zapewnienie efektywności produktów nawozowych UE, które zawierają związki będące inhibitorami.
Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) 2019/1009 w celu włączenia wymogu, zgodnie z którym związki będące inhibitorami występują w nawozach (PFC 1) lub w produktach nawozowych mieszanych (PFC 7) w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń zapewniającym efektywność związku będącego inhibitorem.
Ponadto dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania powinny zapewnić, aby producenci inhibitorów, o których mowa w PFC 5, dostarczali jasne instrukcje dotyczące sposobu mieszania takich produktów z nawozem w celu zapewnienia ich efektywności.
(7)
W rozporządzeniu (UE) 2019/1009 określono przepisy dotyczące stosowania produktu pofermentacyjnego świe­ żych roślin oraz produktu pofermentacyjnego innego niż produkt pofermentacyjny świeżych roślin, zwanych dalej łącznie „produktem pofermentacyjnym”, jako materiałów składowych w produktach nawozowych UE.
W rozporzą­ dzeniu tym ustanowiono przepisy dotyczące procesów fermentacyjnych.
Nie przewiduje się jednak w nim żadnych innych zasad dotyczących dalszego przetwarzania produktu pofermentacyjnego.
(8)
W sprawozdaniu Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) pt. „End-of-waste criteria for biodegradable waste subjec­ ted to biological treatment (compost & digestate): Technical proposals” (8) stwierdzono, że produkt pofermentacyjny jest często stosowany w rolnictwie, jako całość lub po rozdzieleniu na frakcję stałą i płynną.
Rozdzielenie to ułatwia przechowywanie materiałów i ich transport na duże odległości, co jest szczególnie ważne w przypadku produktu z oznakowaniem CE.
Mechaniczne rozdzielenie produktu pofermentacyjnego na frakcję stałą i płynną jest metodą
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U.
L 353 z 31.12.2008, s. 1).
(6) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Droga do zdrowej planety dla wszystkich – Plan działania UE na rzecz eliminacji zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby” z dnia 12 maja 2021 r., COM(2021) 400 final.
(7) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Strategia »od pola do stołu« na rzecz sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego dla środowiska systemu żywnościowego” z dnia 20 maja 2020 r., COM(2020) 381 final (8) Saveyn H, Eder P.
End-of-waste criteria for biodegradable waste subjected to biological treatment (compost and digestate): Technical proposals, EUR 26425, Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2013.
JRC87124.