L 221/106
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
26.8.2022
(6)
W świetle opinii Urzędu należy zgromadzić dane dotyczące występowania szerokiego spektrum PFAS w żywności, które będą istotne z punktu widzenia narażenia człowieka na PFAS i które posłużą do przeprowadzenia oceny nara­ żenia z dietą, a także zastanowić się nad koniecznością uregulowania dopuszczalnego stężenia tych substancji w określonych wyrobach.
W tym celu należy monitorować konkretne rodzaje żywności wytwarzane w określony sposób lub wykazujące określone właściwości, w przypadku których stwierdzono brak odpowiednich danych, i przedstawić szacunki dotyczące współczynników przetworzenia różnych produktów przetworzonych.
(7)
Należy przeprowadzać badania następcze mające na celu wykrycie źródeł zanieczyszczenia, aby umożliwić podej­ mowanie działań następczych służących zapobieżeniu występowania PFAS w żywności.
Aby zapewnić odpowiednie wskazówki w tym względzie, należy wyznaczyć orientacyjne poziomy stężeń PFAS w żywności.
Choć poziomy te nie powinny wpływać na możliwość wprowadzenia jakiejkolwiek żywności do obrotu, w przypadku gdy stężenie PFAS w danym środku spożywczym przekroczy te poziomy, należy przeprowadzić wspomniane badania.
Na potrzeby ilościowego określania stężeń PFAS w żywności należy stosować dostatecznie wrażliwe metody anali­ tyczne.
Do stosowania tych metod należy zachęcać, wydając zalecenia dotyczące docelowych granic oznaczalności.
(8)
Żywność pochodzenia zwierzęcego stanowi istotny czynnik zwiększający narażenie ludzi na PFAS.
Urząd stwierdził, że PFAS przenoszą się z paszy na żywność pochodzenia zwierzęcego, przy czym między poszczególnymi gatunkami i poszczególnymi rodzajami PFAS można zaobserwować wyraźne różnice w tym zakresie.
PFAS mogą również prze­ nosić się z gleby spożywanej przez zwierzęta utrzymywane w warunkach fermowych poszukujące pożywienia i z wody pitnej dla zwierząt.
Dlatego też na potrzeby badań następczych mających na celu ustalenie przyczyn zanie­ czyszczenia, jeżeli maksymalne poziomy PFAS w żywności pochodzenia zwierzęcego określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (4) zostały przekroczone, należy również zapewnić laboratoriom możliwość zbadania paszy, wody pitnej dla zwierząt oraz gleby na obszarze, na którym żyją zwierzęta.
Obecnie zgromadzono jednak wyłącznie niewielką ilość danych świadczących o występowaniu PFAS w stosowanej w Unii paszy, które dawałyby podstawy do przeprowadzenia badań paszy jako potencjalnego źródła PFAS w żywności pochodzenia zwierzęcego.
Ponieważ tylko niewielka liczba laboratoriów jest w stanie oznaczyć poziom PFAS w paszy, unijne laboratorium referencyjne podejmuje dalsze działania w zakresie badań pod kątem występowania fluorowcowanych trwałych zanieczyszczeń organicznych w paszy i żywności, aby wesprzeć laboratoria w rozwinięciu takiej zdolności.
Wspom­ niane działania powinny umożliwić przyjęcie kolejnych zaleceń w sprawie PFAS w paszy w przyszłości, po uzyska­ niu przez laboratoria wystarczającej zdolności analitycznej; w międzyczasie państwom członkowskim, których labo­ ratoria mają już możliwość analizowania poziomu PFAS w paszy, zaleca się rozpoczęcie przeprowadzania takich analiz, natomiast państwom członkowskim, których laboratoria nie dysponują jeszcze wymaganą zdolnością anali­ tyczną, zaleca się zlecenie tym laboratoriom dokonania walidacji metod analitycznych stosowanych do oznaczania poziomu PFAS w paszy.
(9)
Aby zapewnić reprezentatywność próbek dla badanej partii, należy postępować zgodnie z procedurami pobierania próbek opisanymi w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1428 (5) określającego metody pobierania próbek i przeprowadzania analiz na potrzeby kontrolowania substancji perfluoroalkilowych w niektórych środkach spożywczych,
NINIEJSZYM ZALECA:
1.
Państwa członkowskie, działając we współpracy z podmiotami prowadzącymi przedsiębiorstwa spożywcze, powinny monitorować występowanie PFAS w żywności w latach 2022, 2023, 2024 i 2025.
Państwa członkowskie powinny prowadzić badania pod kątem występowania następujących PFAS w żywności: a) kwasu perfluorooktanosulfonowego (PFOS); b) kwasu perfluorooktanowego (PFOA); c) kwasu perfluorononanowego (PFNA) d) kwasu perfluoroheksanosulfonowego (PFHxS).
Państwa członkowskie powinny również w miarę możliwości prowadzić badania pod kątem obecności związków podobnych do PFOS, PFOA, PFNA i PFHxS, ale posiadających inny łańcuch alkilowy, i oznaczać odpowiedni poziom ich występowania w żywności, wodzie pitnej lub surowicy ludzkiej – dotyczy to m.in. następujących substancji: a) kwasu perfluorobutanowego (PFBA); b) kwasu perfluoropentanowego (PFPeA);
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanie­ czyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U.
L 364 z 20.12.2006, s. 5).
(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1428 z dnia 24 sierpnia 2022 r. ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów kontroli substancji perfluoroalkilowych w niektórych środkach spożywczych (zob. s.
66 niniejszego Dziennika Urzędowego).