NL
L 221/106
Publicatieblad van de Europese Unie
26.8.2022
(6)
Gezien het advies van de EFSA moeten voor een groot aantal PFAS gegevens worden verzameld over de aanwezigheid in levensmiddelen die relevant zijn voor de menselijke blootstelling aan PFAS, zodat de blootstelling via de voeding kan worden beoordeeld en kan worden bepaald of de aanwezigheid van deze stoffen in specifieke producten moet worden gereguleerd.
Daartoe moeten specifieke levensmiddelen die met specifieke productie­ processen worden vervaardigd of die specifieke kenmerken hebben en waarvoor geen gegevens beschikbaar zijn, worden gemonitord en moet een raming van de verwerkingsfactoren voor verschillende verwerkte producten worden verricht.
(7)
Vervolgonderzoeken naar de bronnen van verontreiniging zijn nodig om de uitvoering van follow-upmaatregelen mogelijk te maken om de aanwezigheid van PFAS in levensmiddelen te voorkomen.
Om in dit verband richtsnoeren te kunnen verstrekken, moeten indicatieve concentratieniveaus voor PFAS in levensmiddelen worden vastgesteld.
Deze niveaus mogen het in de handel brengen van levensmiddelen niet verhinderen, maar wanneer de PFASconcentratie in een levensmiddel deze niveaus overschrijdt, moet een onderzoek worden verricht.
Om de concentraties van PFAS in de hoeveelheden waarin zij voorkomen te kunnen kwantificeren, moeten voldoende gevoelige methoden worden gebruikt.
Dit moet worden aangemoedigd door doelwaarden voor de bepaalbaar­ heidsgrenzen aan te bevelen.
(8)
Levensmiddelen van dierlijke oorsprong dragen in belangrijke mate bij tot de blootstelling van de mens aan PFAS.
De EFSA heeft geconcludeerd dat PFAS van diervoeders naar van dieren afkomstige levensmiddelen worden overgedragen, met duidelijke verschillen tussen diersoorten en het type PFAS.
PFAS kunnen ook worden overgedragen via drinkwater voor dieren en via grond die landbouwhuisdieren bij het foerageren binnenkrijgen.
Voor de vervolgonderzoeken om de oorzaken van verontreiniging vast te stellen wanneer de in Verordening (EG) nr.
1881/2006 van de Commissie (4) vastgestelde maximumgehalten voor PFAS in levensmiddelen van dierlijke oorsprong worden overschreden, is het derhalve van belang dat laboratoria ook diervoeders, drinkwater voor dieren en de bodem waarop dieren leven, kunnen controleren.
Momenteel zijn er echter slechts weinig gegevens beschikbaar over de aanwezigheid van PFAS in diervoeders in de Unie aan de hand waarvan diervoeders als bron van PFAS in levensmiddelen van dierlijke oorsprong kunnen worden onderzocht.
Aangezien slechts een beperkt aantal laboratoria PFAS in diervoeders kan analyseren, helpt het Europees referentielaboratorium voor gehalogeneerde persistente organische verontreinigende stoffen in diervoeders en levensmiddelen laboratoria bij de ontwikkeling van die capaciteit.
Hoewel die werkzaamheden het mogelijk moeten maken in de toekomst verdere aanbevelingen betreffende PFAS in diervoeders vast te stellen zodra de laboratoria over voldoende analysecapaciteit beschikken, is het aan te bevelen dat in de lidstaten waarvan de laboratoria reeds in staat zijn PFAS in diervoeders te analyseren, dit reeds wordt gedaan en dat in de lidstaten die nog niet over de vereiste analytische capaciteit beschikken, de laboratoria reeds analysemethoden voor PFAS in diervoeders valideren.
(9)
Om ervoor te zorgen dat de monsters representatief zijn voor de bemonsterde partij, moeten de bemonsterings­ procedures zoals vastgesteld in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1428 van de Commissie (5) tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de controle op perfluoralkylstoffen in bepaalde levensmiddelen worden gevolgd,
BEVEELT AAN:
1.
De lidstaten zouden, in samenwerking met exploitanten van levensmiddelenbedrijven, in de jaren 2022, 2023, 2024 en 2025 de aanwezigheid van PFAS in levensmiddelen moeten monitoren.
De lidstaten zouden moeten testen op de aanwezigheid in levensmiddelen van de volgende PFAS: a) perfluoroctaansulfonzuur (PFOS), b) perfluoroctaanzuur (PFOA), c) perfluornonaanzuur (PFNA), d) perfluorhexaansulfonzuur (PFHxS).
De lidstaten zouden indien mogelijk ook moeten testen op de aanwezigheid van verbindingen die op PFOS, PFOA, PFNA en PFHxS lijken maar een andere alkylketen hebben en die in relevante hoeveelheden voorkomen in levensmiddelen, drinkwater en/of menselijk serum, zoals: a) perfluorbutaanzuur (PFBA), b) perfluorpentaanzuur (PFPeA),
(4) Verordening (EG) nr.
1881/2006 van de Commissie van 19 december 2006 tot vaststelling van de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 364 van 20.12.2006, blz. 5).
(5) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1428 van de Commissie van 24 augustus 2022 tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de controle op perfluoralkylstoffen in bepaalde levensmiddelen (zie bladzijde 66 van dit Publicatieblad).