NL
L 200/182
Publicatieblad van de Europese Unie
29.7.2022
(180) In het verleden werden de door Italië nagestreefde doelstellingen niet verwezenlijkt door de marktwerking alleen.
De toereikendheid van de dienstverlening werd traditioneel verzekerd door de openbaredienstverplichtingen die daartoe werden opgelegd aan de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia en die waren opgenomen in de initiële overeenkomsten.
De Commissie merkt op dat de betreffende routes jarenlang grotendeels ongewijzigd zijn geëxploiteerd, dat wil zeggen: ten minste vanaf het moment waarop de initiële overeenkomst van kracht werd.
Italië, en met name de betrokken regionale autoriteiten, waren van mening dat deze diensten noodzakelijk waren (en bleven) om aan de vraag van gebruikers te kunnen voldoen.
(181) Wat betreft de uitsluitend voor vracht bestemde routes, roept de Commissie in herinnering dat het Gerecht reeds heeft vastgesteld (64) dat de betrokken dienst geen universele dienst in strikte zin moet vormen om als taak van algemeen economisch belang te kunnen worden aangemerkt.
Het begrip universele dienst betekent namelijk niet dat de betrokken dienst moet voorzien in een behoefte die de gehele bevolking gemeen heeft of op het gehele grondgebied (65) moet worden verricht, maar wel de maatschappelijke belangen als geheel moet dienen.
Daarnaast is de Commissie van mening dat de communautaire wetgeving lidstaten er niet van weerhoudt om, handelend krachtens hun discretionaire bevoegdheid, bepaalde maritieme vrachtdiensten van en naar afgelegen gebieden rechtsgeldig als DAEB aan te merken, mits is voldaan aan de beginselen uit de verordening cabotage in het zeevervoer.
(182) Italië heeft uitgelegd dat de behoeften aan openbare diensten verband houden met de bijzondere geografische en sociaal-economische kenmerken van de eilanden van de Pontijnse archipel.
Artikel 1 van het dienstcontract bepaalt dat de aan Laziomar toegewezen diensten “[...] noodzakelijk zijn om de territoriale continuïteit te behouden en de levering te garanderen van goederen, met inbegrip van speciale goederen, die noodzakelijk zijn voor de goede werking van openbare en sociale diensten ten behoeve van de Pontijnse eilanden [...]”.
Wat het eiland Ponza betreft, zijn de territoriale continuïteit en bevoorrading met goederen en speciale goederen noodzakelijk gezien de afstand van het eiland tot het vasteland (ongeveer 27 zeemijl van Terracina) en het geringe aantal inwoners (ongeveer 3 500 inwoners).
Soortgelijke overwegingen gelden voor het eiland Ventotene (ongeveer 31 zeemijl van Terracina en ongeveer 800 inwoners).
De regelmatige frequentie van deze vrachtdiensten het hele jaar door zorgt ervoor dat de bewoners en bedrijven van deze eilanden ook in het laagseizoen, wanneer er minder vraag is van toeristen, voldoende bevoorraad blijven.
Bovendien dragen deze diensten ook bij tot de economische ontwikkeling van beide eilanden, dankzij het vervoer van goederen en speciale goederen (bv. gevaarlijke goederen, gemeentelijk vast afval enz.) van en naar het vasteland.
(183) Om de reële vraag van gebruikers naar de passagiers- en gemengde diensten te verduidelijken, heeft Italië geaggregeerde cijfers overgelegd waaruit blijkt dat Laziomar in 2012 in de desbetreffende perioden van het jaar waarop de openbaredienstverplichtingen betrekking hebben 240 430 passagiers en 13 228 voertuigen heeft vervoerd op de vijf openbaredienstroutes tezamen.
De cijfers voor 2013 waren hoger (254 167 passagiers en 16 927 voertuigen).
Hieruit blijkt dat er in de twee jaar voordat Laziomar met de openbaredienstverplichtingen werd belast sprake was van een aanzienlijke totale vraag naar zeevervoersdiensten op de routes in kwestie (zie overweging 291 voor de gedetailleerde cijfers per route voor de jaren 2011 tot en met 2013).
(184) Om verder te verduidelijken dat er vraag van gebruikers bleef bestaan nadat Laziomar op basis van het nieuwe openbaredienstcontract met zijn activiteiten op alle routes was begonnen, heeft Italië ook geaggregeerde cijfers tot eind 2019 overgelegd (zie tabellen 6, 7 en 8).
Daaruit blijkt dat de vraag van gebruikers is blijven bestaan, met enkele kleine afwijkingen naar boven of naar beneden.
Hoe dan ook heeft onderzoek naar de routegewijze cijfers voor elk jaar tot eind 2019 geen aanwijzingen opgeleverd dat de gebruikersvraag op bepaalde routes zou zijn verdwenen.
Tabel 6 Passagierscijfers voor de jaren 2014-2019 Jaar
Lijn T1
Lijn T2
Lijn T3
Lijn T4
Lijn A1
Lijn A2
Lijn A3
Totaal aantal passagiers
2014
125 720
63 376
30 812
1 509
36 474
58 680
40 000
356 571
2015
131 453
65 822
40 211
165
37 442
69 327
46 847
391 267
2016
141 720
81 572
45 006
308
42 209
60 263
37 981
409 959
(64) Zie arrest van het Gerecht van 12 februari 2008, BUPA e.a./Commissie, T-289/03, ECLI:EU:T:2008:29, punt 186.
(65) Zie arrest van het Hof van Justitie van 11 april 1989, Ahmed Saeed Flugreisen, 66/86, ECLI:EU:C:1989:140, punt 55; arrest van het Hof van Justitie van 18 juni 1998, Corsica Ferries France SA, C-266/96, ECLI:EU:C:1998:306, punt 45; arrest van het Gerecht van 15 juni 2005, Fred Olsen/Commissie, T-17/02, ECLI:EU:T:2005:218, punt 186 e.v.