L 200/162
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
29.7.2022
2.3.1.
De verlenging van de initiële overeenkomst tussen Laziomar en Italië
2.3.1.1.
D e op e nb ar ed i en st v er pl i ch tin gen (41)
Artikel 1 van de initiële overeenkomst met Caremar voorzag in vijfjarenplannen waarin werd gepreciseerd welke havens moesten worden aangedaan, welk type vaartuigen moest worden gebruikt en wat de vereiste frequentie was van de dienst waarmee Caremar was belast (en vervolgens Laziomar nadat de routes in de Pontijnse archipel op 1 juni 2011 aan de regio Lazio waren overgedragen).
(42)
Volgens Italië bestreek het laatste formeel goedgekeurde vijfjarenplan voor Caremar (destijds) de periode 2000-2004, terwijl voor de periode 2005-2008 een plan was opgesteld dat echter nooit formeel door de bevoegde ministeries is goedgekeurd.
In plaats daarvan heeft de regering ad-hocbesluiten genomen om de dienstverlening nauwer te doen aansluiten bij de behoeften van de lokale gemeenschappen, evenwel zonder wezenlijke veranderingen aan te brengen in het stelsel van openbaredienstverlening.
(43)
Uit hoofde van de initiële overeenkomst, zoals verlengd bij de in overwegingen 26 tot en met 33 vermelde latere wetgeving, onderhield Laziomar het hele jaar door de onderstaande routes: — Ponza-Formia (–lijn T1): Laziomar exploiteerde de enige verbinding op deze lijn.
Laziomar onderhield twee dagelijkse verbindingen met gemengde diensten (passagiers, voertuigen en goederen).
Het vaartuig vertrok van het eiland om 5.30 uur en garandeerde de bewoners een verbinding met het vasteland voor studie- en werkdoeleinden, met de laatste terugkeer om 17.30 uur; — Ponza-Formia (–lijn A2): Laziomar onderhield ook de enige sneldienst voor passagiers met één dagelijkse verbinding en hield het vaartuig ‘s nachts op het eiland; — Anzio-Ponza (–lijn A1): Laziomar onderhield in het hoogseizoen van maandag tot zaterdag een dagelijkse sneldienst voor passagiers.
De dienst werd echter uitgebreid op zon- en feestdagen, hetgeen gerechtvaardigd was om redenen van sociale en economische ontwikkeling (met name omdat het toerisme in feite de enige bron van inkomsten van het eiland is).
Eén concurrent, Vetor, exploiteerde op dezelfde lijn eveneens een sneldienst voor passagiers tijdens het hoogseizoen; — Ventotene-Formia (–lijn T2): Laziomar onderhield het hele jaar door een dagelijkse dienst met een vaartuig voor gemengd vervoer.
De gemengde dienst was de enige regelmatige verbinding voor het vervoer van passagiers, voertuigen en goederen gedurende het gehele jaar; — Ventotene-Formia (–lijn A3): Laziomar onderhield ook de enige snelle verbinding.
Het vaartuig vertrok om 6.45 uur, zodat de bewoners naar het vasteland konden reizen voor studie- of werkdoeleinden, en bleef ‘s nachts op het eiland om in geval van een medische noodsituatie de dienst te verzekeren.
2.3.1.2.
B eg ro t in g en l o opt ij d (44)
Tabel 2 geeft het jaarlijkse compensatiebedrag weer dat Italië tijdens de periode 2011-2013 aan Laziomar heeft betaald: Tabel 2 Toegekende compensatie voor de periode 2011-2013 Jaar
(45)
Betaalde compensatie (in EUR)
2011
8 601 187
2012
13 780 506
2013
12 696 006
In de initiële overeenkomst is bepaald dat de jaarlijkse compensatie voor de openbare dienst als volgt zou worden uitbetaald: in maart van elk jaar wordt een eerste voorschot betaald, gelijk aan 70 % van de compensatie die in het voorgaande jaar werd betaald.
Een tweede betaling in juni bedraagt 20 % van de compensatie.
De eventuele