PL
16.6.2022
28.
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 161/93
Środek finansowania ryzyka nie będzie uznawany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie niniejszych wytycznych, jeżeli zostanie przyznany na rzecz: a) przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji określonych w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (37); MŚP, które prowadzą działalność na jakimkolwiek rynku przez okres nie dłuższy niż okres wymagany do kwalifikowania się okreś­ lony w art. 21 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, które kwalifikują się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka na podstawie badania due diligence przeprowadzonego przez pośrednika finan­ sowego, nie będą jednak uznawane za przedsiębiorstwa znajdujące się w trudnej sytuacji dla celów niniejszych wytycznych, chyba że są przedmiotem postępowania upadłościowego lub spełniają kryteria przewidziane w prawie krajowym, umożliwiające przeprowadzenie przeciw nim zbiorowego postępowania upadłościowego na wniosek ich wierzycieli, b) przedsiębiorstw, które otrzymały nakaz zwrotu środków wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc przyznaną przez to samo państwo członkowskie za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym.
29.
Komisja nie będzie stosować zasad ujętych w niniejszych wytycznych do pomocy na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, mianowicie pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi kosztami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej, ani do pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów importowanych.
30.
Środki finansowania ryzyka często wiążą się ze złożonymi strukturami tworzącymi zachęty dla pewnej grupy podmiotów gospodarczych (inwestorów) do zapewniania finansowania ryzyka innej grupie podmiotów (kwalifi­ kującym się przedsiębiorstwom).
Nawet jeżeli intencją organów publicznych jest zapewnienie korzyści tylko tej drugiej grupie, to w zależności od założeń rządzących danym środkiem z pomocy państwa mogą korzystać przedsiębiorstwa należące do jednej z grup bądź do obu.
Ponadto środki finansowania ryzyka zwykle obejmują co najmniej jednego pośrednika finansowego, który może mieć status oddzielny od statusu inwestorów oraz od beneficjentów końcowych, do których trafiają inwestycje.
W takich przypadkach konieczne jest również rozważe­ nie, czy pośrednika finansowego można uznać za podmiot korzystający z pomocy państwa.
Wszelka pomoc dla pośrednika finansowego powinna być ograniczona poprzez przeniesienie korzyści na beneficjentów końcowych, jak określono w niniejszych wytycznych.
Uznaje się, że fakt, iż pośrednicy finansowi mogą zwiększyć swoje aktywa, a ich zarządzający mogą osiągnąć wyższe obroty dzięki otrzymywanym prowizjom, stanowi jedynie dru­ gorzędny skutek ekonomiczny środka pomocy, a nie korzyść wynikającą z pomocy dla pośredników finansowych lub zarządzających.
Jeżeli jednak środek finansowania ryzyka opracowano w taki sposób, aby jego drugorzędne skutki ekonomiczne skierować do identyfikowalnych pośredników finansowych lub do identyfikowalnych grup pośredników finansowych, wówczas tacy pośrednicy finansowi zostaną uznani za uzyskujących pośrednią korzyść.
2.2.
Pomoc na finansowanie ryzyka podlegająca zgłoszeniu
31.
Zgodnie z art. 108 ust.
3 Traktatu państwa członkowskie muszą zgłosić środki finansowania ryzyka, które: (i) sta­ nowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust.
1 Traktatu (w szczególności środki, które nie są zgodne z testem prywatnego inwestora (38) i które wykraczają poza zakres rozporządzeń w sprawie pomocy de minimis (39)) oraz (ii) nie spełniają wszystkich warunków określonych w sekcji 3 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupo­ wych („Pomoc na dostęp MŚP do finansowania”).
Komisja oceni zgodność tych środków z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust.
3 lit. c) Traktatu.
W niniejszych wytycznych kładzie się nacisk na te środki finansowania ryzyka, które najprawdopodobniej zostaną uznane za zgodne na podstawie art. 107 ust.
3 lit. c) Traktatu, na pod­ stawie szeregu warunków, które zostaną omówione bardziej szczegółowo w sekcji 3 niniejszych wytycznych.
Środki takie wchodzą w zakres jednej z dwóch kategorii.
32.
Pierwsza kategoria obejmuje środki finansowania ryzyka skierowane do przedsiębiorstw, które nie spełniają wszystkich wymogów kwalifikowalności w odniesieniu do pomocy na finansowanie ryzyka określonych w sek­ cji 3 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.
Kategoria ta obejmuje przede wszystkim środki ukierunkowane na następujące przedsiębiorstwa: a) małe spółki o średniej kapitalizacji; b) innowacyjne spółki o średniej kapitalizacji; c) MŚP otrzymujące inwestycje początkowe w ramach środka finansowania ryzyka, które prowadzą działalność na jakimkolwiek rynku przez okres dłuższy niż okres kwalifikowalności określony w art. 21 ogólnego rozpo­ rządzenia w sprawie wyłączeń grupowych;
(37) Komunikat Komisji „Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdują­ cych się w trudnej sytuacji” (Dz.U.
C 249 z 31.7.2014, s. 1).
(38) Zob.
przypis 34. (39) Zob.
przypis 36.