16.6.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 161/115
168.
Aby umożliwić Komisji przeprowadzenie oceny potencjalnego negatywnego wpływu środka na konkurencję i wymianę handlową, państwo członkowskie może przedstawić dowolne badanie lub inne właściwe posiadane dowody, takie jak oceny ex post przeprowadzone w odniesieniu do podobnych programów pod względem kwalifi­ kujących się przedsiębiorstw, struktur finansowania lub parametrów projektowania oraz obszaru geograficznego.
169.
Na poziomie rynku świadczenia usług w zakresie zapewniania finansowania ryzyka pomoc państwa może skut­ kować wypieraniem inwestorów prywatnych.
Może to spowodować ograniczenie zachęt dla inwestorów prywat­ nych do finansowania kwalifikujących się przedsiębiorstw i zachęcanie ich do czekania na przyznanie pomocy na takie inwestycje przez państwo.
Wraz ze wzrostem kwoty łącznego finansowania przekazanego beneficjentom końcowym, rozmiaru takich przedsiębiorstw będących beneficjentami i zaawansowania etapu ich rozwoju rośnie także ryzyko, ponieważ zwiększa się stopniowo finansowanie prywatne dostępne w takich okolicznościach.
Ponadto pomoc państwa nie powinna zastępować zwykłego ryzyka biznesowego inwestycji, jakie inwestorzy podejmowaliby nawet w przypadku jej braku.
W zakresie, w jakim odpowiednio zdefiniowano niedoskonałość rynku lub inną istotną przeszkodę, jest jednak mniej prawdopodobne, że środek finansowania ryzyka będzie skut­ kował wspomnianym wypieraniem inwestycji prywatnych.
170.
Na poziomie pośredników finansowych pomoc może skutkować zakłóceniami pod względem zwiększania lub utrzymywania władzy rynkowej pośrednika, na przykład w zakresie obsługi rynku konkretnego regionu.
Nawet jeżeli pomoc nie zwiększa znacząco władzy rynkowej pośrednika finansowego w sposób bezpośredni, może się do tego przyczyniać w sposób pośredni, zniechęcając istniejących konkurentów do ekspansji, powodując ich wychodzenie z rynku lub zniechęcając nowych konkurentów do wchodzenia na rynek.
171.
Środki finansowania ryzyka muszą być ukierunkowywane na przedsiębiorstwa zorientowane na wzrost, które nie są w stanie przyciągnąć odpowiedniego poziomu finansowania z zasobów prywatnych, ale mogą stać się ren­ towne dzięki pomocy państwa w zakresie finansowania ryzyka.
Jest jednak mało prawdopodobne, aby środek słu­ żący do ustanowienia publicznego funduszu, którego strategia inwestycyjna nie wykazuje w wystarczający sposób potencjalnej rentowności kwalifikujących się przedsiębiorstw, spełnił test bilansujący (zob. sekcja 3.2.5.3), ponie­ waż w takim przypadku inwestycja w zakresie finansowania ryzyka może stanowić dotację.
172.
Warunki dotyczące zarządzania na zasadach rynkowych i podejmowania decyzji w sposób pozwalający osiągnąć zysk, określone w art. 21 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, są niezbędne do zagwaranto­ wania, że wybór przedsiębiorstw będących beneficjentami końcowymi odbywa się na podstawie kryteriów komercyjnych.
Komisja uwzględni zatem te warunki przy ocenie środków finansowania ryzyka na podstawie niniejszych wytycznych, również w przypadku gdy środek dotyczy publicznych pośredników finansowych.
173.
Fundusze inwestycyjne o niewielkiej skali, ograniczonym ukierunkowaniu regionalnym oraz nieposiadające odpo­ wiednich zasad zarządzania będą poddawane analizom, aby uniknąć ryzyka utrzymywania nieskutecznych struk­ tur rynkowych.
Ze względu na brak zróżnicowania powiązany z raczej niewielką liczbą kwalifikujących się przed­ siębiorstw będących celami inwestycyjnymi regionalne programy finansowania ryzyka mogą nie zawsze mieć wystarczającą skalę i zakres, co mogłoby ograniczać efektywność takich funduszy i skutkować przyznawaniem pomocy na rzecz mniej rentownych przedsiębiorstw.
W takich przypadkach inwestycje mogą potencjalnie powo­ dować zakłócenia konkurencji i prowadzić do odnoszenia nadmiernych korzyści przez niektóre przedsiębiorstwa.
174.
Na poziomie beneficjentów końcowych środek może skutkować zakłóceniami na rynkach produktowych, na któ­ rych takie przedsiębiorstwa prowadzą konkurencyjną działalność.
Przykładowo środek może skutkować zakłóce­ niami, jeżeli jest ukierunkowany na przedsiębiorstwa w mało rentownych sektorach.
W szczególności nadmiernie zakłócać konkurencję może znaczna ekspansja zdolności wywołana pomocą państwa na rynku o małej rentow­ ności, ponieważ rozwinięcie nadmiernej zdolności lub jej utrzymywanie mogłoby doprowadzić do ograniczenia marż zysku, zmniejszenia inwestycji konkurentów, a nawet do ich wyjścia z rynku.
Ponadto może ona również utrudniać przedsiębiorstwom wchodzenie na rynek.
Innym skutkiem są też nieefektywne struktury rynkowe, które w perspektywie długoterminowej również działają na niekorzyść konsumentów.
W przypadku gdy na danym rynku w sektorach docelowych odnotowuje się wzrost, zwykle jest mniej powodów ku temu, aby obawiać się, że pomoc wpłynie w sposób negatywny na dynamiczne zachęty lub będzie nadmiernie zakłócać wychodzenie z rynku i wchodzenie na rynek.
Komisja uważa, że ryzyko wystąpienia takich zakłóceń jest znaczne, gdy środek finansowania ryzyka dotyczy konkretnego sektora lub zapewnia preferencyjne traktowanie niektórych sektorów.
W takich przypadkach Komisja przeanalizuje poziom zdolności produkcyjnych w danym sektorze w świetle potencjalnego popytu.
Aby umożliwić Komisji przeprowadzenie takiej oceny, państwo członkowskie musi wska­ zać w zgłoszeniu, czy środek finansowania ryzyka dotyczy konkretnego sektora, czy też zapewnia preferencyjne traktowanie niektórych sektorów.