PL
16.6.2022
b)
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 161/109
Długoterminowe instrumenty dłużne: pożyczki
114.
Środek finansowania ryzyka może obejmować udzielanie pożyczek na poziomie pośredników finansowych albo beneficjentów końcowych.
115.
Długoterminowe instrumenty dłużne mogą przybierać różne formy, w tym pożyczek podporządkowanych i poży­ czek z podziałem ryzyka portfelowego.
Pożyczki podporządkowane mogą być udzielane pośrednikom finanso­ wym na wzmocnienie ich struktury kapitałowej w celu zapewnienia dodatkowego finansowania kwalifikującym się przedsiębiorstwom.
Pożyczki z podziałem ryzyka portfelowego zaprojektowano jako pożyczki dla pośredni­ ków finansowych, którzy zobowiążą się do współfinansowania portfela nowych pożyczek lub leasingów na rzecz kwalifikujących się przedsiębiorstw do wysokości określonego progu współfinansowania w połączeniu z podzia­ łem ryzyka kredytowego portfela na poziomie pożyczki (lub leasingu).
W obu przypadkach pośrednik finansowy działa jako współinwestor w kwalifikujących się przedsiębiorstwach, ale jest traktowany preferencyjnie w porów­ naniu z inwestorem publicznym lub pożyczkodawcą, ponieważ instrument zmniejsza jego własną ekspozycję na ryzyko kredytowe wynikające z portfela pożyczek.
116.
Ogólnie rzecz biorąc, jeżeli cechy instrumentu polegające na ograniczaniu ryzyka powodują, że inwestor publiczny lub pożyczkodawca zakłada, w odniesieniu do bazowego portfela pożyczek, pozycję pierwszej straty na poziomie przekraczającym limit określony w ogólnym rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych, wów­ czas środek może być uzasadniony jedynie w przypadku środków skierowanych wyłącznie do przedsiębiorstw typu start-up i MŚP przed ich pierwszą sprzedażą komercyjną lub na etapie weryfikacji poprawności projektu lub w przypadku poważnej niedoskonałości rynku lub innej istotnej przeszkody na rynku, która musi być wyraźnie zidentyfikowana w ocenie ex ante.
W większości przypadków Komisja będzie się odnosić przychylnie do środków, w których przewidziano wyraźny limit pierwszych strat pokrywanych przez inwestora publicznego, w szczegól­ ności gdy taki limit nie przekracza 35 %.
117.
Instrumenty pożyczkowe z podziałem ryzyka portfela powinny zapewniać znaczny współczynnik współinwesty­ cji ze strony wybranego pośrednika finansowego.
Przyjmuje się, że taka sytuacja ma miejsce, jeżeli współczynnik ten nie jest niższy niż 30 % stosownego portfela pożyczek.
c)
Instrumenty dłużne stanowiące nierzeczywistą ochronę: gwarancje
118.
Środek finansowania ryzyka może obejmować zapewnienie gwarancji lub kontrgwarancji na rzecz pośredników finansowych, lub też gwarancji na rzecz beneficjentów końcowych, lub kombinację tych dwóch opcji.
Transakcje kwalifikowalne objęte gwarancją muszą stanowić nowo powstałe, kwalifikujące się transakcje pożyczkowe w zakresie finansowania ryzyka, takie jak instrumenty leasingowe, jak również quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne, ale nie instrumenty kapitałowe.
119.
Gwarancje powinny być udzielane na poziomie portfela.
Pośrednicy finansowi mogą wybierać transakcje, które chcą uwzględnić w portfelu objętym gwarancją, o ile uwzględnione transakcje spełniają kryteria kwalifikowalności określone pomocą w ramach środka finansowania ryzyka.
Gwarancje powinny być oferowane po stawce zapew­ niającej odpowiedni stopień podziału ryzyka i zysku z pośrednikami finansowymi.
W szczególności w należycie uzasadnionych przypadkach i z zastrzeżeniem wyników oceny ex ante stopa gwarancji może być wyższa od mak­ symalnej stopy przewidzianej w art. 21 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, ale nie może przekraczać 90 %.
Sytuacja taka może mieć miejsce w przypadku gwarancji kredytowych lub inwestycji quasikapitałowych w przedsiębiorstwa typu start-up lub MŚP przed ich pierwszą sprzedażą komercyjną lub na etapie weryfikacji poprawności projektu.
120.
W przypadku gwarancji ograniczonych górnym limitem stopa ograniczenia powinna zasadniczo obejmować jedynie oczekiwane straty.
Gdyby stopa ograniczenia obejmowała również nieoczekiwane straty, wówczas straty należy oszacować na poziomie, który odzwierciedla dodatkowe ryzyko.
Zasadniczo stopa ograniczenia nie powinna jednak przekraczać poziomu 35 %.
W należycie uzasadnionych przypadkach można udzielać gwarancji nieograniczonych (gwarancje ze stopą gwarancji, jednak bez określenia stopy ograniczenia) i wycenić je w taki sposób, by odzwierciedlić pokrycie dodatkowego ryzyka za pomocą gwarancji.
121.
Czas trwania gwarancji powinien być ograniczony zazwyczaj do maksymalnie 10 lat, z zastrzeżeniem okresu zapadalności poszczególnych instrumentów dłużnych objętych gwarancją, który może być dłuższy.
Gwarancję należy ograniczyć, jeżeli pośrednik finansowy nie uwzględni w portfelu minimalnej kwoty inwestycji w wybranym okresie.
Niewykorzystane kwoty podlegają wymogowi uiszczenia opłat za zaangażowanie środków.
Takie metody jak stosowanie opłat za zaangażowanie środków, zdarzenia powodujące czy etapy pośrednie mogą być stosowane w celu zachęcenia pośredników finansowych do osiągania uzgodnionych wielkości.