PL
L 161/108
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
16.6.2022
riami ratingowymi pośrednika finansowego, znalazłyby się w klasie ryzyka, w której pośrednik nie dokonałby inwestycji przy braku środka finansowania ryzyka.
Mechanizm przenoszenia musi zawierać odpowiednie rozwią­ zania w zakresie monitorowania, jak również mechanizm wycofania (53) lub równoważny mechanizm umowny.
107.
Ponadto, aby zapewnić osiągnięcie odpowiednich celów przez pośredników finansowych zaangażowanych w dany środek finansowania ryzyka, strategia inwestycyjna pośrednika finansowego musi być dostosowana do celów środka.
W ramach procedury wyboru pośrednicy finansowi muszą wykazać, w jaki sposób proponowana przez nich strategia inwestycyjna może przyczynić się do osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych.
Państwo członkowskie musi także zagwarantować, że strategia inwestycyjna pośredników cały czas zachowuje zgodność z uzgodnionymi szczegółowymi celami, na przykład poprzez odpowiednie mechanizmy monitorowania i spra­ wozdawczości oraz udział przedstawicieli inwestorów publicznych w organach reprezentujących inwestorów publicznych, takich jak rada nadzorcza czy rada doradcza.
Odpowiednia struktura zarządzania musi gwaranto­ wać, że znaczące zmiany strategii inwestycyjnej wymagają uprzedniej zgody państwa członkowskiego.
W celu uniknięcia wątpliwości państwo członkowskie nie może bezpośrednio uczestniczyć w podejmowaniu indywidual­ nych decyzji inwestycyjnych i decyzji o zbyciu inwestycji.
108.
Państwa członkowskie mogą korzystać z szeregu instrumentów finansowych w ramach środka finansowania ryzyka, takich jak kapitałowe i quasi-kapitałowe instrumenty inwestycyjne, instrumenty pożyczkowe czy też gwa­ rancje nieoparte na zasadzie równorzędności.
W pkt 109–121 przedstawiono informacje, które Komisja uwz­ ględni przy ocenie takich szczególnych instrumentów finansowych.
a)
Inwestycje kapitałowe
109.
Kapitałowe instrumenty inwestycyjne mogą przybrać formę kapitałowych lub quasi-kapitałowych inwestycji w przedsiębiorstwo, za pomocą których inwestor nabywa (częściowo) własność takiego przedsiębiorstwa.
(54)
110.
Instrumenty kapitałowe mogą mieć różne asymetryczne cechy, zapewniając zróżnicowane traktowanie inwesto­ rów, ponieważ niektórzy z nich mogą brać udział w ryzyku lub zysku w większym stopniu niż inni.
Aby ograni­ czyć ryzyko dla inwestorów prywatnych, środek może zapewniać zabezpieczenie związane ze wzrostem (inwes­ tor publiczny rezygnuje z części zysku) lub zabezpieczenie przed częścią strat (ograniczające straty dla inwestora prywatnego) bądź połączenie obu tych rozwiązań.
111.
Komisja uważa, że zachęty związane ze wzrostem prowadzą do lepszego ujednolicenia interesów inwestorów publicznych i prywatnych.
Z kolei ochrona przed spadkiem wartości, w przypadku gdy inwestor publiczny może być narażony na ryzyko złych wyników, może prowadzić do niewłaściwego ujednolicenia interesów i negatywnej selekcji przez pośredników finansowych lub inwestorów.
112.
Komisja jest zdania, że instrumenty kapitałowe z limitowanym zyskiem (55), opcją kupna (56) i asymetrycznym podziałem dochodu w gotówce (57) zapewniają dobre zachęty, zwłaszcza w sytuacjach charakteryzujących się mniej poważną niedoskonałością rynku.
113.
Zastosowanie instrumentów kapitałowych o cechach podziału strat nieopartych na zasadzie równorzędności wykraczających poza limity określone w ogólnym rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych może być uza­ sadnione wyłącznie w przypadku środków usuwających poważne niedoskonałości rynku, np. w sektorach zaawansowanych technologii, lub inne istotne przeszkody na rynku zidentyfikowane w ocenie ex ante, takich jak środki skierowane głównie do przedsiębiorstw typu start-up i MŚP przed ich pierwszą sprzedażą komercyjną lub na etapie weryfikacji poprawności projektu.
Aby zapobiec nadmiernej ochronie przed spadkiem wartości, transza pierwszej straty pokrywana przez inwestora publicznego musi być ograniczona.
(53) Mechanizm wycofania lub równoważny mechanizm umowny oznacza rozwiązanie, zgodnie z którym pośrednik musi zwrócić korzyść uzyskaną od państwa, której nie przeniósł na beneficjenta końcowego, jak od niego wymagano.
(54) W celu uniknięcia wątpliwości oraz zgodnie z art. 21 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, w przypadku inwes­ tycji kapitałowych i quasi-kapitałowych do celów zarządzania płynnością można wykorzystać nie więcej niż 30 % łącznych dopłat do kapitału i niewniesionego kapitału zadeklarowanego pośrednika finansowego.
(55) Limitowany zysk dla inwestora publicznego na poziomie wcześniej określonej minimalnej stopy zwrotu: jeżeli wcześniej określona stopa zwrotu zostanie przekroczona, wszystkie zyski powyżej tego wskaźnika trafiają wyłącznie do inwestorów prywatnych.
(56) Opcje kupna na udziałach publicznych: inwestorzy prywatni mają prawo skorzystać z opcji kupna w celu odkupienia udziału inwesty­ cji publicznej po wcześniej uzgodnionym kursie wykonania.
(57) Asymetryczny podział dochodu w gotówce: gotówka pochodzi zarówno od inwestorów publicznych, jak i prywatnych na zasadzie równorzędności, ale wypracowane zyski każdorazowo dzieli się w sposób asymetryczny.
Inwestorzy prywatni otrzymują większą część wpływów do podziału niż powinni otrzymać proporcjonalnie do swoich portfeli, do wysokości wcześniej określonej minimal­ nej stopy zwrotu.