NL
16.6.2022
28.
Publicatieblad van de Europese Unie
L 161/93
Risicofinancieringssteun zal niet als verenigbaar met de interne markt worden beschouwd volgens deze richtsnoeren, wanneer de steun wordt toegekend aan: a) ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden (37); voor de toepassing van deze richtsnoeren zullen evenwel kmo’s die niet langer dan de in artikel 21 van de algemene groepsvrijstellingsverordening vastgestelde periode voor inaanmerkingneming op een markt actief zijn en in aanmerking komen voor risicofinancieringsinves­ teringen na een boekenonderzoek door de geselecteerde financiële intermediair, niet worden beschouwd als ondernemingen in moeilijkheden, tenzij tegen deze ondernemingen een insolventieprocedure loopt of zij volgens het nationale recht voldoen aan de criteria om, op verzoek van hun schuldeisers, aan een collectieve insolventieprocedure te worden onderworpen; b) ondernemingen ten aanzien waarvan een bevel tot terugvordering uitstaat ingevolge een eerder besluit van de Commissie waarbij steun die door dezelfde lidstaat is verleend, onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar is verklaard.
29.
De Commissie zal de beginselen van deze richtsnoeren niet toepassen op steun voor activiteiten die verband houden met de uitvoer naar derde landen of lidstaten, dat wil zeggen steun die rechtstreeks is gerelateerd aan de uitgevoerde hoeveelheden, de oprichting en de exploitatie van een distributienet of andere lopende uitgaven in verband met activiteiten op het gebied van de uitvoer, alsmede steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen.
30.
Bij risicofinancieringsmaatregelen gaat het vaak om ingewikkelde constructies die stimulansen bieden aan een bepaalde categorie marktdeelnemers (investeerders) om risicofinanciering ter beschikking te stellen aan een andere categorie marktdeelnemers (in aanmerking komende ondernemingen).
Afhankelijk van de vormgeving van de maatregel, en zelfs wanneer het de bedoeling van de overheid is om alleen de laatstgenoemde groep te begunstigen, kunnen ondernemingen op één van beide of op beide niveaus begunstigden van staatssteun zijn.
Bovendien zijn bij risicofinancieringsmaatregelen meestal een of meer financiële intermediairs betrokken die misschien losstaan van de investeerders en de uiteindelijk begunstigde ondernemingen waarin wordt geïnvesteerd.
In dergelijke gevallen moet tevens worden onderzocht of de financiële intermediair geacht kan worden voordeel te halen uit staatssteun.
Enigerlei steun aan de financiële intermediair moet worden beperkt door het in deze richtsnoeren beschreven voordeel aan de eindbegunstigden door te geven.
Het feit dat financiële intermediairs hun activa kunnen vermeerderen en hun beheerders hun omzet via hun provisies kunnen vergroten, wordt slechts als een secundair economisch effect van de steunmaatregel beschouwd, en niet als een voordeel dat door de steun aan de financiële intermediairs of hun beheerders is verkregen.
Indien echter de risicofinancierings­ maatregel dusdanig is vormgegeven dat de secundaire effecten worden doorgegeven aan vooraf aangewezen identificeerbare financiële intermediairs of vooraf aangewezen groepen van financiële intermediairs, zullen deze financiële intermediairs geacht worden een indirect voordeel te genieten.
2.2.
Aan te melden risicofinancieringssteun
31.
Overeenkomstig artikel 108, lid 3, van het Verdrag moeten de lidstaten risicofinancieringsmaatregelen aanmelden die i) staatssteun vormen in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag (met name maatregelen die niet aan het criterium van de marktdeelnemer in een markteconomie voldoen (38) en buiten het toepassingsgebied van de de-minimisverordeningen vallen (39)), en ii) niet voldoen aan alle voorwaarden waarin deel 3 van de algemene groepsvrijstellingsverordening (“Steun om kmo's toegang tot financiering te geven”) voorziet.
De Commissie beoordeelt of die maatregelen verenigbaar zijn met de interne markt overeenkomstig artikel 107, lid 3, punt c), van het Verdrag.
Deze richtsnoeren hebben met name betrekking op risicofinancieringsmaatregelen die met grote waarschijnlijkheid verenigbaar zijn met artikel 107, lid 3, punt c), van het Verdrag mits zij voldoen aan een aantal voorwaarden die in deel 3 van deze richtsnoeren nader zullen worden toegelicht.
Deze maatregelen behoren tot een van de volgende twee categorieën.
32.
De eerste categorie omvat risicofinancieringsmaatregelen gericht op ondernemingen die niet voldoen aan alle voorwaarden om in aanmerking te komen die gelden voor risicofinancieringssteun, zoals vastgesteld in deel 3 van de algemene groepsvrijstellingsverordening.
Tot deze categorie behoren met name maatregelen die op de volgende ondernemingen zijn gericht: a) kleine midcapondernemingen; b) innovatieve midcapondernemingen; c) kmo’s die de initiële risicofinancieringsinvestering ontvangen terwijl zij langer dan de in artikel 21 van de algemene groepsvrijstellingsverordening vastgestelde periode voor inaanmerkingneming op een markt actief zijn;
(37) Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden (PB C 249 van 31.7.2014, blz. 1).
(38) Zie voetnoot 34. (39) Zie voetnoot 36.