L 161/92
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
16.6.2022
18.
De lidstaten kunnen er echter ook voor kiezen om risicofinancieringsmaatregelen dusdanig vorm te geven dat deze maatregelen geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag inhouden, bijvoorbeeld doordat deze maatregelen aan het criterium van de marktdeelnemer in een markteconomie (35) of aan de voorwaarden van de toepasselijke de-minimisverordening voldoen (36).
Dit soort zaken hoeven niet bij de Commissie te worden aangemeld.
19.
Deze richtsnoeren hebben geen betrekking op de verenigbaarheid met de interne markt van staatssteun­ maatregelen die voldoen aan de criteria van andere richtsnoeren, kaderregelingen of verordeningen inzake staatssteun.
De Commissie zal er in het bijzonder op toezien dat moet worden voorkomen dat deze richtsnoeren worden gebruikt om beleidsdoelstellingen na te streven waarop vooral andere kaderregelingen, richtsnoeren en verordeningen inzake staatssteun betrekking hebben.
20.
Deze richtsnoeren doen geen afbreuk aan de toetsing aan de staatssteunregels van andere soorten financiële instrumenten dan die waarop deze richtsnoeren betrekking hebben, zoals instrumenten voor de effectisering van bestaande leningen
21.
De Commissie zal de in deze richtsnoeren uiteengezette beginselen alleen toepassen op risicofinancierings­ maatregelen.
Zij zullen niet worden toegepast op ad-hocmaatregelen waarbij risicofinancieringssteun aan individuele ondernemingen wordt verschaft, tenzij het gaat om maatregelen die zijn bedoeld om een specifiek alternatief handelsplatform te ondersteunen.
22.
Belangrijk daarbij is dat risicofinancieringssteunmaatregelen via financiële intermediairs of alternatieve handelsplatforms ten uitvoer moeten worden gelegd, behalve in het geval van fiscale prikkels met betrekking tot directe investeringen in in aanmerking komende ondernemingen.
Daarom valt een maatregel waarbij de lidstaat of een overheidsinstantie directe investeringen in ondernemingen doet zonder dat dit soort intermediaire structuren daarbij betrokken zijn, niet onder de regels voor risicofinancieringsteun in de algemene groepsvrijstel­ lingsverordening of in deze richtsnoeren.
23.
In het licht van hun langere staat van dienst en de hogere zekerheidsstelling is de Commissie van oordeel dat grote ondernemingen in de regel niet dezelfde moeilijkheden als start-ups en kmo’s ondervinden om toegang te krijgen tot financiering, en dat deze richtsnoeren dus niet mogen gelden voor dergelijke ondernemingen.
Uitzonderlijk kan een risicofinancieringsmaatregel ten voordele van grote ondernemingen op grond van deze richtsnoeren verenigbaar worden geacht, als hij gericht is op kleine midcapondernemingen in overeenstemming met deel 3.2.2.1, punt a), of op innovatieve midcapondernemingen die onderzoeks- en ontwikkelings- en innovatie­ projecten uitvoeren in overeenstemming met deel 3.2.2.1, punt b).
24.
De Commissie zal de beginselen van deze richtsnoeren niet toepassen op risicofinancieringssteun voor ondernemingen die tot de officiële notering van een gereglementeerde markt zijn toegelaten, omdat het feit dat zij op een gereglementeerde markt zijn genoteerd, aantoont dat zij in staat zijn particuliere financiering aan te trekken.
25.
Risicofinancieringssteun zonder enige deelneming van onafhankelijke particuliere investeerders zal niet verenigbaar worden geacht volgens deze richtsnoeren.
In dergelijke gevallen zou de lidstaat alternatieve beleidsopties in overweging moeten nemen die geschikter kunnen zijn om dezelfde doelstellingen en resultaten te bereiken, zoals regionale investeringssteun of starterssteun overeenkomstig de algemene groepsvrijstellingsver­ ordening.
26.
Risicofinancieringssteun waarbij de onafhankelijke particuliere investeerders geen significant risico dragen of de voordelen volledig ten goede komen aan de particuliere investeerders, zal niet verenigbaar worden geacht op grond van deze richtsnoeren.
Het delen van de risico’s en beloningen is volgens deze richtsnoeren een noodzakelijke voorwaarde om de financiële blootstelling van de staat te beperken en een redelijk rendement voor de staat te verzekeren.
27.
Met uitzondering van risicofinancieringssteun ten behoeve van vervangingskapitaal dat onder de voorwaarden van artikel 21 van de algemene groepsvrijstellingsverordening valt, mag risicofinancieringssteun volgens deze richtsnoeren niet worden gebruikt ter ondersteuning van buy-outs.
(35) Zie voetnoot 34. (36) Verordening (EU) nr.
1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun (PB L 352 van 24.12.2013, blz.
1); Verordening (EU) nr.
1408/2013 van de Commissie van 18 december 2013 inzake de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun in de landbouwsector (PB L 352 van 24.12.2013, blz.
9); Verordening (EU) nr.
717/2014 van de Commissie van 27 juni 2014 inzake de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun in de visserij- en aquacultuursector (PB L 190 van 28.6.2014, blz.
45).