23.5.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 144/245
W niektórych przypadkach korzystanie z jednego produktu może mieć wpływ na oddziaływanie na środowisko innego produktu, co opisano w przykładach poniżej.
a) Kaseta z tonerem nie jest „odpowiedzialna” za papier, na którym drukuje.
Jeżeli jednak kaseta z tonerem pod­ dana regeneracji pracuje mniej efektywnie i powoduje większe straty papieru w porównaniu z kasetą pierw­ otną, dodatkowa strata papieru powinna być uwzględniona.
W tym przypadku strata papieru jest procesem etapu eksploatacji kasety poddanej regeneracji zależnym od produktu.
b) Zużycie energii na etapie eksploatacji systemu baterii/ładowarki nie jest związane z ilością energii zmagazy­ nowanej i uwolnionej z baterii.
Odnosi się ono wyłącznie do straty energii w każdym cyklu ładowania, przy czym wspomniana strata energii może być spowodowana przez system ładowania lub wewnętrzne straty baterii.
W tych sytuacjach do produktu należy przydzielić jedynie dodatkowe działania i procesy (np. papier i energia odpowiednio w przypadku kasety z tonerem poddanej regeneracji i baterii).
Metoda przydziału polega na wybra­ niu wszystkich powiązanych produktów z systemu (w tym przypadku papieru i energii) i przypisaniu nadmier­ nego zużycia tych powiązanych produktów do produktu, który uważa się za odpowiedzialny za to nadmierne zużycie.
Wymaga to określenia wielkości zużycia referencyjnego każdego powiązanego produktu (np. energii i materiałów), które odnosi się do minimalnego zużycia niezbędnego do spełnienia funkcji.
Zużycie powyżej tego poziomu odniesienia (delta) zostanie następnie przydzielone do produktu (nazywa się to „podejściem delta”) (32).
Podejście to powinno być stosowane wyłącznie do narastającego oddziaływania oraz w celu uwzględnienia dodatkowego zużycia powyżej poziomu odniesienia.
Aby określić sytuację odniesienia, muszą zostać rozważone następujące elementy, jeśli są dostępne: a) przepisy mające zastosowanie do produktu objętego badaniem; b) normy lub normy zharmonizowane; c) zalecenia producenta lub organizacji producentów; d) porozumienia w sprawie eksploatacji ustanowione w drodze konsensusu w sektorowych grupach roboczych.
Osoba stosująca metodę OEF swobodnie decyduje, które podejście zostanie przyjęte, i musi opisać zastosowane podejście w sprawozdaniu dotyczącym OEF (podejście oparte na głównej funkcji lub podejście delta).
4.4.7.2.
M o d e l o w a ni e e t a p u e k s p l o a t a c j i W części D załącznika IV przedstawiono standardowe dane, które należy zastosować do modelowania działań na etapie eksploatacji.
Jeżeli dostępne są lepsze dane, muszą zostać wykorzystane, przedstawione w przejrzysty sposób i uzasadnione w sprawozdaniu dotyczącym OEF.
4.4.8.
Z a w a r t o ść m a t e r i a ł ó w p o c h o d z ą c ych z r e c y k l i n g u i m o d e l ow a n i e w yc o fa n i a z e k s p l o a t a c j i Zawartość materiałów pochodzących z recyklingu i wycofanie z eksploatacji modeluje się przy użyciu wzoru na obliczanie śladu środowiskowego materiału pochodzącego z obiegu zamkniętego (CFF) na etapie cyklu życia, na którym ma miejsce dana czynność.
W poniższych sekcjach opisano ten wzór i parametry, których należy użyć, oraz sposób, w jaki należy je stosować do produktów końcowych i półproduktów (sekcja 4.4.8.12).
4.4.8.1.
W z ó r n a o b l i c z a n i e ś l a d u ś r o do w i s k o w e g o m a t e r i a ł u p o c h o d z ą c e g o z o b i e g u z a m k n i ę t e g o ( C F F ) Wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału pochodzącego z obiegu zamkniętego to połączenie: „mate­ riał + energia + unieszkodliwianie”, tj.: Równanie 3 Wzór na obliczanie śladu środowiskowego materiału pochodzącego z obiegu zamkniętego (CFF)
(32) Specyfikacje opracowywania i zmieniania zasad dotyczących kategorii produktu (10.12.2014), ADEME.