23.5.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 144/245
In sommige gevallen kan het gebruik van het ene product de milieueffecten van een ander product beïnvloeden, zoals beschreven in de volgende voorbeelden: a) Een inktcassette is niet “verantwoordelijk” voor het papier waarop wordt gedrukt.
Maar als een gerecupereerde inktcassette minder efficiënt werkt en meer papierverlies veroorzaakt dan een originele inktcassette, moet ook rekening worden gehouden met het extra papierverlies.
In dat geval is het papierverlies een productafhankelijk proces van de gebruiksfase van een gerecupereerde inktcassette.
b) Het energieverbruik tijdens de gebruiksfase van het batterij-/ladersysteem houdt geen verband met de hoeveelheid energie die is opgeslagen in en wordt vrijgegeven door de batterij.
Het verwijst alleen naar het energieverlies tijdens elke oplaadcyclus, dat veroorzaakt kan worden door het oplaadsysteem of de interne verliezen in de batterij.
In die gevallen zouden alleen de aanvullende activiteiten en processen aan het product moeten worden toegewezen (bv. papier en energie voor respectievelijk de gerecupereerde inktcassette en de batterij).
De allocatiemethode houdt in dat alle betrokken producten (in dit geval papier en elektriciteit) in het systeem worden opgenomen en dat het oververbruik van deze betrokken producten wordt toegewezen aan het product dat voor dit oververbruik verantwoordelijk wordt geacht.
Hiervoor moet voor elk betrokken product (bv. energie en materialen) een referentieverbruikshoeveelheid worden vastgesteld, die verwijst naar het minimumverbruik dat essentieel is om de functie uit te oefenen.
Het verbruik boven deze referentiehoeveelheid (de delta) zal dan worden toegewezen aan het product (dit wordt de “deltabenadering” genoemd) (32).
Deze benadering mag alleen worden gebruikt om de effecten te vergroten en om extra verbruik boven de referentiehoeveelheid te verantwoorden.
Om de referentiesituatie vast te stellen, moet rekening worden gehouden met het volgende, indien beschikbaar: a) voorschriften die van toepassing zijn op het onderzochte product; b) normen of geharmoniseerde normen; c) aanbevelingen van fabrikanten of organisaties van fabrikanten; d) gebruiksovereenkomsten die bij consensus zijn opgesteld in sectorspecifieke werkgroepen.
De gebruiker van de OEF-methode kan de benadering (hoofdfunctiebenadering of deltabenadering) kiezen en moet deze in het OEF-verslag beschrijven.
4.4.7.2.
M o d e l l e r i n g v a n d e g eb r u i k s fa s e Deel D van bijlage IV bevat standaardgegevens die moeten worden gebruikt om activiteiten van de gebruiksfase te modelleren.
Als er betere gegevens beschikbaar zijn, moeten deze worden gebruikt, en zij moeten inzichtelijk worden gemaakt en worden gemotiveerd in het OEF-verslag.
4.4.8.
M o d e l l e r i n g v a n g er e c yc l e e r d d e e l e n e i n d f a s e v a n d e l e v e n s c yc l u s Het gerecycleerde deel en de eindfase van de levenscyclus moeten worden gemodelleerd met behulp van de circulairevoetafdrukformule (CFF, Circular Footprint Formula) in de levenscyclusfase waarin de activiteit plaatsvindt.
In de volgende paragrafen worden de te gebruiken formule en parameters beschreven, alsook de wijze waarop zij moeten worden toegepast op eindproducten en halffabricaten (paragraaf 4.4.8.12).
4.4.8.1.
D e c i r c u l a i re v o e t a f d r u k fo r m u l e ( C F F ) De circulairevoetafdrukformule is een combinatie van “materiaal + energie + verwijdering”, d.w.z.: Vergelijking 3 De circulairevoetafdrukformule (CFF)
(32) Specifications for drafting and revising product category rules (10.12.2014), ADEME.