23.5.2022
5.
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 144/87
Εκτίμηση επιπτώσεων περιβαλλοντικού αποτυπώματος Μετά την κατάρτιση της LCI, πρέπει να διενεργείται εκτίμηση των επιπτώσεων EF (54) για τον υπολογισμό των περιβαλλοντικών επιδόσεων του προϊόντος, με τη χρήση όλων των κατηγοριών επιπτώσεων και μοντέλων EF.
Η εκτίμηση των επιπτώσεων EF περιλαμβάνει τέσσερα στάδια: ταξινόμηση, χαρακτηρισμός, κανονικοποίηση και στάθμιση.
Τα αποτελέσματα μιας μελέτης PEF πρέπει να υπολογίζονται και να αναφέρονται στην έκθεση PEF ως χαρακτηρισμένα, κανονικοποιημένα και σταθμισμένα αποτελέσματα για κάθε κατηγορία επιπτώσεων EF και ως ενιαία συνολική βαθμολογία με βάση τους συντελεστές στάθμισης που παρέχονται στην ενότητα 6.5.2.2.
Τα αποτελέσματα πρέπει να αναφέρονται για i) το σύνολο του κύκλου ζωής και ii) το σύνολο του κύκλου ζωής εξαιρουμένου του σταδίου χρήσης.
5.1
Ταξινόμηση και χαρακτηρισμός
5.1.1
Ταξινόμηση Για την ταξινόμηση απαιτείται εκχώρηση των εισροών και εκροών υλικού/ενέργειας που έχουν καταγραφεί στην LCI στη σχετική κατηγορία επιπτώσεων EF.
Για παράδειγμα, κατά το στάδιο της ταξινόμησης, όλες οι εισροές/εκροές που οδηγούν σε εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου εκχωρούνται στην κατηγορία «Κλιματική αλλαγή».
Παρομοίως, εκείνες που οδηγούν σε εκπομπές ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος ταξινομούνται αντίστοιχα στην κατηγορία «Καταστροφή της στιβάδας του όζοντος».
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια εισροή ή εκροή μπορεί να συμβάλλει σε περισσότερες από μία κατηγορίες επιπτώσεων EF [για παράδειγμα, οι χλωροφθοράνθρακες (CFC) συμβάλλουν στην κατηγορία «Κλιματική αλλαγή» και στην κατηγορία «Καταστροφή της στιβάδας του όζοντος»].
Είναι σημαντικό τα δεδομένα να εκφράζονται σε σχέση με τις συστατικές ουσίες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμοι παράγοντες χαρακτηρισμού (βλ. επόμενη ενότητα).
Για παράδειγμα, δεδομένα ενός σύνθετου λιπάσματος NPK πρέπει να αναλύονται και να ταξινομούνται σύμφωνα με τα κλάσματα Ν, P και K που περιέχουν, επειδή κάθε συστατικό στοιχείο συμβάλλει σε διαφορετικές κατηγορίες επιπτώσεων EF.
Σε πρακτικό επίπεδο, μεγάλο μέρος των δεδομένων της LCI μπορεί να προκύψει από υφιστάμενες δημόσιες ή εμπορικές βάσεις δεδομένων LCI, όπου έχει ήδη εφαρμοστεί ταξινόμηση.
Στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει να διασφαλιστεί, για παράδειγμα από τον πάροχο, ότι η ταξινόμηση και οι συνδεόμενες διαδρομές εκτίμησης των επιπτώσεων EF αντιστοιχούν στις απαιτήσεις της μεθόδου PEF.
Όλες οι εισροές και εκροές που καταγράφονται κατά την κατάρτιση της LCI πρέπει να εκχωρούνται στις κατηγορίες επιπτώσεων EF στις οποίες συμβάλλουν, με τη χρήση των δεδομένων ταξινόμησης που διατίθενται από το JRC της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (55).
Στο πλαίσιο της ταξινόμησης της LCI, τα δεδομένα θα πρέπει να εκφράζονται, στο μέτρο του δυνατού, σε σχέση με τις συστατικές ουσίες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμοι παράγοντες χαρακτηρισμού.
5.1.2
Χαρακτηρισμός Ο χαρακτηρισμός αναφέρεται στον υπολογισμό του μεγέθους της συμβολής κάθε ταξινομημένης εισροής και εκροής στις αντίστοιχες κατηγορίες επιπτώσεων EF και στην ομαδοποίηση των συνεισφορών στο πλαίσιο κάθε κατηγορίας.
Για τον σκοπό αυτόν, πολλαπλασιάζονται οι τιμές στην LCI με τον σχετικό παράγοντα χαρακτηρισμού για κάθε κατηγορία επιπτώσεων EF.
Οι παράγοντες χαρακτηρισμού αναφέρονται σε συγκεκριμένη ουσία ή πόρο.
Αντιπροσωπεύουν την ένταση της επίπτωσης μιας ουσίας αναφορικά σε μια κοινή ουσία αναφοράς για μια κατηγορία επιπτώσεων EF (δείκτης κατηγορίας επιπτώσεων).
Για παράδειγμα, κατά τον υπολογισμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, όλες οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που έχουν καταγραφεί στην LCI σταθμίζονται όσον αφορά την ένταση των επιπτώσεων τους σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο είναι η ουσία αναφοράς γι’ αυτήν την κατηγορία.
Με τον τρόπο αυτόν καθίσταται δυνατή η ομαδοποίηση των πιθανών επιπτώσεων και της έκφρασης σε σχέση με μία μόνο ισοδύναμη ουσία (στην περίπτωση αυτή, ισοδύναμα CO2) για κάθε κατηγορία επιπτώσεων EF.
Σε όλες τις ταξινομημένες εισροές και εκροές σε κάθε κατηγορία επιπτώσεων EF πρέπει να εκχωρούνται παράγοντες χαρακτηρισμού που αντιπροσωπεύουν τη συμβολή ανά μονάδα εισροής ή εκροής στην κατηγορία, με τη χρήση των παρεχόμενων παραγόντων χαρακτηρισμού (56).
Στη συνέχεια, τα αποτελέσματα της εκτίμησης των επιπτώσεων EF πρέπει να υπολογίζονται για κάθε κατηγορία επιπτώσεων EF με τον πολλαπλασιασμό του ποσού κάθε εισροής/εκροής με τον παράγοντα χαρακτηρισμού της και την άθροιση της συμβολής όλων των εισροών/εκροών στο πλαίσιο κάθε κατηγορίας, προκειμένου να αποκτηθεί ενιαίο μέτρο, εκφρασμένο στην κατάλληλη μονάδα αναφοράς.
(54) Η εκτίμηση επιπτώσεων EF δεν αποσκοπεί στην αντικατάσταση άλλων (ρυθμιστικών) εργαλείων με διαφορετικό πεδίο εφαρμογής και στόχο, όπως είναι η Αξιολόγηση (περιβαλλοντικού) κινδύνου [Α(Π)Κ], η Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ) που αφορούν σε συγκεκριμένη τοποθεσία ή οι κανονισμοί για την υγεία και την ασφάλεια σε επίπεδο προϊόντος ή που σχετίζονται με την ασφάλεια στον χώρο εργασίας.
Ειδικότερα, η εκτίμηση των επιπτώσεων EF δεν έχει ως στόχο να προβλέπει αν, σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, σημειώνεται υπέρβαση των κατώτατων ορίων και εμφάνιση πραγματικών επιπτώσεων.
Αντιθέτως, περιγράφει τις υφιστάμενες πιέσεις στο περιβάλλον.
Ως εκ τούτου, η εκτίμηση επιπτώσεων EF λειτουργεί συμπληρωματικά απέναντι σε άλλα εργαλεία αποδεδειγμένης αξίας, προσθέτοντας την προοπτική του κύκλου ζωής.
(55) http://eplca.jrc.ec.europa.eu/LCDN/developerEF.xhtml (56) Διατίθεται στη διεύθυνση http://eplca.jrc.ec.europa.eu/LCDN/developerEF.xhtml