PL
L 97/12
(55)
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
24.3.2022
W szczególności zgodnie z dyrektywą CIPE zakres usług, maksymalne taryfy i rekompensata muszą być określone w taki sposób, aby dostawca usług otrzymał rekompensatę na pokrycie całości dopuszczalnych kosztów, zgodnie z następującym wzorem: VA(RSP) + VA(AI(X)) = VA(CA) gdzie: — VA(RSP) oznacza zdyskontowan ą wartość rekompensaty z tytułu wypełniania obowiązków świadczenia usług publicznych; — VA(AI(X)) oznacza zdyskontowaną wartość pozostałych przychodów (przychody z taryf i inne); — (VA(CA)) oznacza zdyskontowan ą wartość dopuszczalnych kosztów operacyjnych, spłaty zadłużenia i zwrotu z kapitału.
(56)
Jeżeli powyższy wzór prowadzi do uzyskania niesatysfakcjonuj ącego wyniku, można ograniczyć zakres działań objętych dotacjami lub ewentualnie można dokonać przeglądu organizacji usługi (np. rodzaju statków) lub zmienić pułapy taryfy.
(57)
Ponadto pułap taryf mający zastosowanie do poszczególnych usług, po odliczeniu podatków i opłat portowych, dostosowuje się corocznie na podstawie następującego wzoru ceny maksymalnej: ΔΤ = ΔΡ – Χ gdzie: — ΔΤ oznacza roczną procentową zmianę pułapu taryfy, — ΔΡ oznacza stopę inflacji w roku odniesienia, — Χ oznacza faktyczną stopę roczną korekty pułapu taryfy określoną w umowie lub w zamówieniach publicz­ nych na usługi, która pozostaje na stałym poziomie w okresie obowiązywania umowy lub zamówień publicz­ nych na usługi.
(58)
W dyrektywie CIPE określono również, że pułap taryfy można dostosować w taki sposób, aby odwzorować zmiany kosztów paliwa, przyjmując za punkt odniesienia standardowe publicznie dostępne ceny.
2.3.2.
Niezgodne z prawem przedłużenie pomocy na ratowanie na rzecz przedsiębiorstwa Siremar
(59)
W dniu 16 listopada 2010 r.
Komisja zatwierdziła pomoc na ratowanie na rzecz przedsiębiorstw Tirrenia i Siremar („decyzja z 2010 r.”) (31).
Pomoc obejmowała gwarancję linii kredytowych udzieloną przez prywatne banki na kwotę do 95 000 000 EUR.
Włochy zobowiązały się przekazać Komisji, nie później niż sześć miesięcy po zatwierdzeniu środka pomocy na ratowanie, plan restrukturyzacji lub dowód potwierdzający pełny zwrot pożyczki lub rozwiązanie gwarancji.
(60)
Następnie banki prywatne, Banca Infrastrutture Innovazione e Sviluppo („BIIS”) i Unicredit, zatwierdziły linię kredy­ tową o wartości 40 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstw Tirrenia i Siremar (tj. 25 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstwa Tirrenia i 15 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstwa Siremar) oraz o dacie zapadalności przy­ padającej na dzień 30 czerwca 2011 r.
Państwo udzieliło gwarancji w odniesieniu do linii kredytowej w dniu 15 lutego 2011 r.
(61)
Środki wypłacono w następujący sposób: a) pierwszą ratę w dniu 28 lutego 2011 r. (20 000 000 EUR i 12 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstwa Siremar);
na
rzecz
przedsiębiorstwa
Tirrenia
b) drugą ratę w dniu 23 marca 2011 r.
(5 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstwa Tirrenia i 3 000 000 EUR na rzecz przedsiębiorstwa Siremar).
(62)
Włochy poinformowały Komisję, że ponieważ pierwszą ratę gwarantowanej pożyczki wypłacono dopiero w dniu 28 lutego 2011 r., sześciomiesięczny okres zwrotu pożyczki w rozumieniu pkt 25 lit. a) Wytycznych wspólnoto­ wych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw („wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji z 2004 r.”)
(32) oraz motywów 32 i 47 decyzji z 2010 r. miał upłynąć w dniu 28 sierpnia 2011 r.
(63)
Przed tą datą przedsiębiorstwa Tirrenia i Siremar nie spłaciły zaciągniętych pożyczek i w rezultacie w dniu 11 lipca 2011 r.
BIIS uruchomił gwarancję państwową.
Zatem w tym dniu przedsiębiorstwo Siremar miało wobec państwa dług w wysokości 15 121 838,33 EUR.
Kwota ta obejmuje zarówno kwotę główną odpowiednich pożyczek, jak i niespłacone odsetki należne na rzecz banku.
(31) Dz.U.
C 102 z 2.4.2011, s. 1. (32) Dz.U.
C 244 z 1.10.2004, s.
2.