L 97/62
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
24.3.2022
(366) De Commissie merkt daarnaast met instemming op dat de exploitant volgens artikel 5 van de nieuwe over­
eenkomst zijn bedrijfsboekhouding (uitgesplitst naar route en gecertificeerd door een onafhankelijke accountant) jaarlijks naar Sicilië moet sturen zodat laatstgenoemde kan controleren of er sprake was van overcompensatie.
Dit biedt een extra waarborg om te voorkomen dat de exploitant profiteert van eventuele overcompensatie.
De Italiaanse autoriteiten hebben ook deze bedrijfsboekhouding voor de periode 2012-2019 ingediend, aan de hand waarvan de Commissie de berekeningen in tabel 7 heeft kunnen maken (136).
(367) Gelet op het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat de aan de exploitant verleende compensatie voor
openbare diensten niet hoger is dan nodig om de kosten van de uitvoering van zijn openbaredienstverplichtingen te dekken, rekening houdend met de opbrengsten en een redelijke winst.
Meer in het bijzonder meent de Commissie dat de risicopremie van 6,5 % waarin het CIPE-besluit voorziet, moet worden beschouwd in samen­ hang met het in de wet van 2009 vastgestelde maximale compensatiebedrag.
In het licht daarvan komt het rendement op kapitaal dat CdI en later SNS vanuit een ex-anteperspectief mochten verwachten overeen met de risico’s die zij liepen bij de uitvoering van de openbare diensten in het kader van de nieuwe overeenkomst.
De twijfels van Commissie ten aanzien van de naleving van de derde voorwaarde van het Altmark-arrest zijn daarom weggenomen.
(368) Met betrekking tot de voorrang bij het aanmeren en de eventuele overcompensatie die daaruit zou kunnen
voortvloeien, heeft Italië aangevoerd dat een mogelijk uit de voorrang bij het aanmeren voortvloeiend financieel voordeel niet kon worden gekwantificeerd (zie overweging 227).
Hoe dan ook merkt de Commissie op dat voor zover deze maatregel zou leiden tot een verlaging van de exploitatiekosten of een verhoging van de inkomsten van de openbaredienstverlener, die gevolgen volledig tot uiting zouden komen in de interne boekhouding van de exploitant.
De analyse van de Commissie in overweging 365 heeft bevestigd dat CdI en SNS samen in de periode 2012-2019 geen overcompensatie hebben ontvangen.
Dit geldt ook voor SNS op zichzelf in de jaren waarin zij diensten verleende in het kader van de nieuwe overeenkomst (de periode 2016-2019).
Daarom komt de Com­ missie tot de conclusie dat ook de voorrang bij het aanmeren aan het derde Altmark-criterium voldoet.
8.1.3.4.
H e t v i e r d e A l t m a r k - c r i t e r i u m
(369) Aan het vierde Altmark-criterium wordt voldaan als de begunstigde van de compensatie voor het beheer van een
DAEB is gekozen in het kader van een openbare aanbesteding, waarbij de kandidaat kan worden geselecteerd die de DAEB tegen de laagste kosten voor de gemeenschap kan leveren, of als de compensatie is vastgesteld op basis van een analyse van de kosten van een goed beheerde onderneming.
(370) De eenvoudigste wijze waarop overheidsorganen het vierde Altmark-criterium in acht kunnen nemen, is volgens
punt 63 van de DAEB-mededeling het organiseren van een open, transparante en niet-discriminerende aanbeste­ dingsprocedure die in overeenstemming is met Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad (137) en Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (138).
(371) Verder wordt in punt 65 van de DAEB-mededeling opgemerkt dat op grond van de rechtspraak van het Hof van
Justitie een openbare aanbestedingsprocedure het bestaan van staatssteun alleen uitsluit wanneer daarmee de kandidaat kan worden geselecteerd die deze dienst “tegen de laagste kosten voor de gemeenschap” kan leveren.
(372) De Commissie constateert dat de openbare aanbesteding in casu heeft plaatsgevonden vóór de inwerkingtreding
van Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad (139) (die geldt voor gegunde overheidsopdrach­ ten voor het verrichten van zeevervoersdiensten) en van Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad (140).
Op dat moment waren de Richtlijnen 2004/17/EG en 2004/18/EG van kracht.
Richtlijn 2004/17/EG is echter niet van toepassing op zeevervoersdiensten, zoals die welke door Siremar werden verzorgd (141).
(136) Met uitzondering van 2015 en de eerste maanden van 2016 (zie voetnoten 120 en 121).
Hoewel de Commissie betreurt dat Italië deze gegevens niet heeft verstrekt, merkt zij op dat dit alleen betrekking heeft op de laatste periode waarin CdI de dienst verleende, terwijl de beoordeling van de Commissie op SNS is toegespitst, zoals is uiteengezet in overweging 295.
(137) Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134 van 30.4.2004, blz. 1).
(138) Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134 van 30.4.2004, blz. 114).
(139) Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrach­ ten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 65).
(140) Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/17/EG (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 243).
(141) In artikel 5 van Richtlijn 2004/17/EG wordt dan ook duidelijk gemaakt dat het toepassingsgebied ervan is beperkt tot vervoers­ diensten per trein, automatische systemen, tram, trolleybus of autobus of kabel.