L 97/12
(55)
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
24.3.2022
Volgens het CIPE-besluit moeten in het bijzonder de omvang van de dienstverlening, de maximumtarieven en de compensatie worden vastgesteld om alle toelaatbare kosten van de dienstverlener volledig te kunnen dekken.
De volgende formule wordt gehanteerd: VA(RSP) + VA(AI(X)) = VA(CA) waarbij: — VA(RSP) staat voor de geactualiseerde waarde van de compensatie voor de uitvoering van de openbaredienst­ verplichtingen; — VA(AI(X)) staat voor de geactualiseerde waarde van overige ontvangsten (tariefopbrengsten en dergelijke); — (VA(CA)) staat voor de geactualiseerde waarde van toelaatbare exploitatiekosten, schuldaflossing en rendement op kapitaal.
(56)
Als de vergelijking niet kloppend is, kan de omvang van de gesubsidieerde activiteiten worden teruggebracht of kan anders de dienstverlening (bv. de scheepstypen) worden herzien of kunnen de maximumtarieven worden aangepast.
(57)
Het maximumtarief (exclusief belastingen en havengelden) voor elke dienst wordt jaarlijks aangepast aan de hand van de volgende formule voor prijsplafonds: ΔΤ = ΔΡ - Χ waarbij: — ΔΤ staat voor de jaarlijkse procentuele verandering van het maximumtarief; — ΔΡ staat voor het inflatiepercentage van het referentiejaar; — Χ staat voor het reële jaarlijkse aanpassingspercentage van het maximumtarief uit de overeenkomst of de openbaredienstcontracten, dat voor de duur van de overeenkomst of de openbaredienstcontracten constant blijft.
(58)
Het CIPE-besluit bepaalt verder dat het maximumtarief kan worden aangepast om rekening te houden met schommelingen in brandstofkosten, met als ijkpunt publiekelijk beschikbare standaardprijzen.
2.3.2.
Onrechtmatige verlenging van reddingssteun aan Siremar
(59)
Op 16 november 2010 heeft de Commissie de reddingssteun aan Tirrenia en Siremar goedgekeurd (“het besluit van 2010”) (31).
De steun bestond uit een garantie voor door particuliere banken verleende kredietlijnen ten belope van 95 000 000 EUR.
Italië verbond zich ertoe om de Commissie, uiterlijk zes maanden na de goedkeu­ ring van de reddingssteunmaatregel, op de hoogte te brengen van een herstructureringsplan of van bewijs dat de lening volledig was terugbetaald en/of dat de garantie was stopgezet.
(60)
De particuliere banken Banca Infrastrutture Innovazione e Sviluppo (“BIIS”) en Unicredit hebben later een kredietlijn van 40 000 000 EUR voor Tirrenia en Siremar goedgekeurd (d.w.z.
25 000 000 EUR voor Tirrenia en 15 000 000 EUR voor Siremar), met 30 juni 2011 als vervaldatum.
De staat verleende op 15 februari 2011 een waarborg voor die kredietlijn.
(61)
De middelen werden vervolgens als volgt uitgekeerd: a) de eerste tranche op 28 februari 2011 (20 000 000 EUR voor Tirrenia en 12 000 000 EUR voor Siremar); b) de tweede tranche op 23 maart 2011 (5 000 000 EUR voor Tirrenia en 3 000 000 EUR voor Siremar).
(62)
Italië heeft de Commissie ervan op de hoogte gesteld dat, aangezien de eerste tranche van de gegarandeerde lening pas op 28 februari 2011 werd uitgekeerd, de periode van zes maanden voor de terugbetaling ervan overeen­ komstig punt 25, a), van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan onder­ nemingen in moeilijkheden (“de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun van 2004”) (32) en de overwegingen 32 en 47 van het besluit van 2010, op 28 augustus 2011 zou verstrijken.
(63)
Aangezien Tirrenia en Siremar de lening vóór die datum niet hadden afgelost, riep BIIS op 11 juli 2011 de staatsgarantie in.
Op die datum had Siremar derhalve een schuld van 15 121 838,33 EUR bij de staat uitstaan.
Deze omvatte zowel de hoofdsom van de desbetreffende leningen als de uitstaande rente die aan de bank verschuldigd was.
(31) PB C 102 van 2.4.2011, blz.
1. (32) PB C 244 van 1.10.2004, blz.
2.