18.3.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 90/123
(7)
Magazynowanie jest wykorzystywane jako sposób na zapewnienie równowagi między ilością gazu ziemnego w syste­ mie a ilością zużytego gazu ziemnego, na przykład w razie przerw w dostawach lub szczytowego popytu związa­ nego z falą niskich temperatur zimą.
Ponadto magazynowanie wraz z gazociągami i sprężarkami umożliwia zagwa­ rantowanie usług przesyłu w systemie przesyłowym, zwłaszcza w przypadku wystąpienia ograniczeń.
(8)
Operatorzy instalacji magazynowych oferują pojemność magazynową dostawcom gazu ziemnego na rynku deta­ licznym i hurtowym, a także operatorom systemów przesyłowych.
Skłonność dostawców gazu ziemnego do płace­ nia za pojemność magazynową jest bardzo zbliżona do różnicy między ceną sprzedaży gazu ziemnego latem i zimą („spread”).
Poziom produkcji gazu ziemnego jest dość stabilny przez cały rok, natomiast zużycie podlega znacznym wahaniom w zależności od temperatury.
(9)
We Francji istnieje czternaście obiektów infrastrukturalnych do magazynowania, w tym 11 czynnych (2), i trzech operatorów instalacji magazynowych: — Storengy, spółka zależna w 100 % od firmy ENGIE, posiada i eksploatuje 12 obiektów, w tym trzy rezerwowe i dziewięć czynnych.
Te ostatnie zapewniają pojemność użytkową 102,1 TWh (tj.
74 % całkowitej krajowej pojemności magazynowej), — spółka Teréga (wcześniej TIGF) należąca do spółek Snam (40,5 %), GIC-(31,5 %), EDF Investissement (18 %) i Pré­ dica (10 %) eksploatująca czynny obiekt zapewniający objętość użytkową wynoszącą 33,1 TWh (tj. 24 % całko­ witej krajowej pojemności magazynowej), — spółka Géométhane, należąca do spółek Storengy (50 %), CNP (49 %) i Géostock (1 %), posiadająca czynny obiekt zapewniający objętość użytkową na poziomie 3,3 TWh (tj. 2 % całkowitej krajowej pojemności magazy­ nowej).
(10)
Od 2009 r. sezonowe wahania cen gazu ziemnego uległy zmniejszeniu.
Do 2011 r. spread był dostatecznie wysoki, aby zachęcać dostawców do wykupienia całkowitej pojemności magazynowej gazu ziemnego.
Od 2011 r. spread stał się niedostateczny, aby pokryć cenę magazynowania proponowaną przez operatorów (spread od 1,5 do 2 EUR/MWh przy cenie od 6 do 7 EUR/MWh).
W konsekwencji pojemność magazynowa nie została rozdyspono­ wana w całości od lat 2010–2011, trzy obiekty były eksploatowane w ograniczonym zakresie („rezerwa”) w 2014 r. i 2015 r., zaś w latach 2017–2018 wskaźnik rozdysponowania czynnej infrastruktury magazynowej osiągnął 63 %.
2.2.
Kontekst ustawodawczy i regulacyjny (11)
Aby zapewnić bezpieczeństwo dostaw, w 2014 r.
Francja przyjęła najpierw dekret w celu rozszerzenia obowiązków dostawców gazu ziemnego dotyczących tworzenia zapasów gazu ziemnego (3).
Następnie Francja uznała, że system ten ma kilka niedociągnięć, a niektórzy dostawcy gazu ziemnego złożyli odwołanie, w którym zakwestionowali zgodność dekretu z 2014 r. z prawem.
W następstwie Francja postanowiła wprowadzić środek, który jest przedmio­ tem niniejszej decyzji („przedmiotowy środek”).
(12)
Ponadto w art. 33 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE (4) przewidziano możliwość uregulo­ wania infrastruktury magazynowej przez państwo członkowskie.
Magazynowanie gazu ziemnego jest również przedmiotem środków, które państwa członkowskie mogą wdrożyć, aby zagwarantować przestrzeganie obowiąz­ ków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 (5) na warunkach przewi­ dzianych w tym rozporządzeniu, w szczególności obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa dostaw odbiorcom krajo­ wym przy jednoczesnym zagwarantowaniu prawidłowego i ciągłego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ziemnego.
(2) Dostępnych jest 12 czynnych obiektów, jeżeli obiekty w Lussagnet i Izaute zostaną uwzględnione oddzielnie.
Obiekty te należą do podmiotu Teréga i mają wspólne niektóre instalacje techniczne.
Z tego względu czasami są uznawane za jeden obiekt (np. w wielolet­ nim programie energetycznym na lata 2019–2028), a czasami za oddzielne obiekty (np. w wieloletnim programie energetycznym na lata 2016–2023).
(3) Dekret nr 2014-328 z dnia 12 marca 2014 r. zmieniający dekret nr 2006-1034 z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie dostępu do magazynów podziemnych gazu ziemnego.
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Dz.U.
L 211 z 14.8.2009, s. 94).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczące środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (Dz.U.
L 280 z 28.10.2017, s. 1).