18.3.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 90/159
(298) Ten tweede zou het evenmin een reëel alternatief zijn geweest het gasnet en de interconnectoren te versterken, gezien de hoge kosten van zulke maatregelen in vergelijking met het gebruik van bestaande opslaginfrastructuren.
Dit soort investeringen zou hoe dan ook geen oplossing bieden voor eventuele tekorten aan aardgas in geval van een koudegolf en zou op middellange termijn niet beschikbaar zijn.
(299) Evenzo blijkt uit de door Frankrijk verstrekte informatie dat een groter gebruik van LNG geen aannemelijk alternatief lijkt te zijn om de voorzieningszekerheid te waarborgen.
De bestaande terminals voor het vloeibaar maken van gas werken immers dicht tegen hun maximumcapaciteit om de aanzienlijke investeringskosten terug te verdienen.
Bijna alle LNG-ladingen worden bovendien afgenomen op basis van langlopende contracten, vanwege de kapitaalin­ tensiteit ervan, en zijn bijgevolg al vóór productie verkocht.
Overigens kan de geringe ontwikkeling van LNG-opslag wereldwijd worden verklaard uit de lagere kosten van de opslag van gasvormig aardgas.
Dat houdt in dat de hoeveelheid op korte termijn beschikbaar LNG gering is.
(300) Ten derde heeft Frankrijk toegelicht dat een zuiver administratieve regeling van sancties die worden opgelegd aan leveranciers, ingeval zij geen aardgas leveren aan eindafnemers, evenmin als een bevredigend alternatief kon worden beschouwd.
Een dergelijk systeem levert immers een haalbaarheidsprobleem op, omdat de balancering van de Europese gasmarkten dagelijks plaatsvindt.
De handel in aardgas die volgt op afschakeling door de systeembeheerder bij een kritische daling van de druk, maakt dat het buitengewoon lastig wordt om te achterhalen welke leverancier in eerste instantie in gebreke is gebleven.
Evenzo zijn de verbruikers aan wie de levering is afgeschakeld, niet per se de afnemers van de leverancier die in gebreke is.
In dit verband stelt Frankrijk dat maatregelen vooraf de voorkeur verdienen boven sancties achteraf.
(301) Ten vierde geldt hetzelfde voor afschakeling of onderbrekingsvoorzieningen.
Volgens de Franse autoriteiten is het afschakelen van de belasting in feite geen flexibiliteitsmechanisme maar een laatste redmiddel voor wanneer zich een crisis in de voorziening voordoet.
Het is namelijk alleen doeltreffend voor zover de verbruiker gehoor geeft aan de door de systeembeheerder gegeven opdracht tot afschakeling, aangezien automatisch afschakelen op afstand niet mogelijk is.
Het mechanisme voor de regulering van essentiële opslaginfrastructuren moet voorkomen dat zich een crisis voordoet die noopt tot afschakeling.
Aan de invulling van onderbrekingsvoorzieningen, die betrekking hebben op grote, niet-frequente risico’s zoals koudegolven, werd ten tijde van de hervorming nog gewerkt.
Met deze voorzieningen is rekening gehouden in de beoordeling van de vraag naar aardgas.
Daarentegen zouden onderbrekingsvoorzieningen niet geschikt zijn voor het tegengaan van de kleinere maar vaker optredende risico’s van congestie.
(302) Gezien deze elementen oordeelt de Commissie dat het reguleringsmechanisme een geschikt instrument is om de ontwikkeling van de activiteit van aardgasopslag te vergemakkelijken en de voorzieningszekerheid te waarborgen.
c) De evenredigheid van de steunmaatregel (303) Een steunmaatregel wordt als evenredig beschouwd als het bedrag ervan beperkt blijft tot het minimum dat nodig is om de gevolgen voor de interne markt te beperken.
(304) In het onderhavige geval genieten de opslagexploitanten in het kader van het regelgevend mechanisme een gegarandeerd inkomen.
Om de evenredigheid van het reguleringsmechanisme te beoordelen, moet de evenredigheid van de in de overwegingen 59 tot en met 81 beschreven wijze van berekening van het goedgekeurde inkomen van de opslagexploitanten worden beoordeeld.
(305) In haar inleidingsbesluit heeft de Commissie twijfels geuit over het proces van onafhankelijke economische beoordeling door de CRE van de marktwaarde van de BAR ten tijde van de invoering van het reguleringsme­ chanisme.
Daardoor zou volgens de Commissie de evenredigheid van de steunregeling ter discussie kunnen komen te staan.
(306) Hoewel deze waardering hoofdzakelijk gebaseerd is op de brutoboekwaarde en de afschrijving van activa, hebben Frankrijk en de begunstigden kunnen aantonen dat de CRE per 31 december 2016 een grondige herwaardering van de initiële BAR heeft uitgevoerd.
De CRE heeft geverifieerd dat de door de exploitanten gevraagde afschrijvings­ termijnen overeenstemmen met de in hun historische boekhouding vermelde perioden en met de in andere landen waargenomen standaardgegevens voor de sector.
De CRE heeft met name vraagtekens geplaatst bij de afschrijvingstermijn van het kussengas.
Zoals vermeld in overweging 73, heeft de CRE het verzoek om een afschrijvingstermijn van 250 jaar afgewezen en voor het kussengas een afschrijvingstermijn van 75 jaar gehanteerd.
In haar analyse is de CRE ook bijgestaan door externe economische adviseurs om de initiële BAR vast te stellen.
De Commissie merkt op dat de CRE na deze analyses een initiële BAR van 4,8 miljard EUR heeft aangehouden voor de drie exploitanten, 13 % lager dan de door de exploitanten gevraagde BAR (zie tabel 4 in overweging 77).