18.3.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 90/159
(298) Δεύτερον, ούτε η ενίσχυση του δικτύου φυσικού αερίου και των γραμμών διασύνδεσης θα αποτελούσε αξιόπιστη εναλλακτική λύση λόγω του σημαντικού κόστους των εν λόγω μέτρων σε σχέση με τη χρήση υφιστάμενων υποδομών αποθήκευσης.
Σε κάθε περίπτωση, ο συγκεκριμένος τύπος επένδυσης δεν θα διευθετούσε τις ενδεχόμενες ελλείψεις φυσικού αερίου σε συνθήκες ακραίων τιμών ψύχους και δεν θα ήταν διαθέσιμος μεσοπρόθεσμα.
(299) Επίσης, από τις πληροφορίες που διαβίβασε η Γαλλία συνάγεται ότι η μεγαλύτερη έμφαση στη χρήση ΥΦΑ δεν εμφανίζεται ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση για την εγγύηση της ασφάλειας εφοδιασμού.
Πράγματι, οι υπάρχοντες τερματικοί σταθμοί υγροποίησης λειτουργούν σε ένα επίπεδο που προσεγγίζει τη μέγιστη δυναμικότητά τους με στόχο την απόσβεση του υψηλού κόστους επένδυσης.
Επίσης, σχεδόν το σύνολο των φορτίων ΥΦΑ αποτελούν αντικείμενο μακροπρόθεσμων συμβολαίων λόγω της υψηλής έντασης κεφαλαίου των συγκεκριμένων έργων και, ως εκ τούτου, έχουν ήδη πωληθεί πριν από την παραγωγή τους.
Εξάλλου, το χαμηλότερο κόστος αποθήκευσης φυσικού αερίου σε αέρια μορφή εξηγεί την ανεπαρκή ανάπτυξη της αποθήκευσης ΥΦΑ σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ως αποτέλεσμα, οι ποσότητες ΥΦΑ που διατίθενται σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο είναι περιορισμένες.
(300) Τρίτον, η Γαλλία εξήγησε ότι ούτε ένα αμιγώς διοικητικό σύστημα κυρώσεων που επιβάλλονται στους προμηθευτές σε περίπτωση μη προμήθειας του φυσικού αερίου στους τελικούς πελάτες δεν μπορούσε να θεωρηθεί ικανοποιητικό μέτρο υποκατάστασης.
Πράγματι, ένα τέτοιο σύστημα παρουσιάζει πρόβλημα εφαρμοσιμότητας στο μέτρο που η εξισορρόπηση των ευρωπαϊκών αγορών φυσικού αερίου διενεργείται σε καθημερινή βάση.
Τα μέτρα σκόπιμης διακοπής φορτίων που εφαρμόζονται από τον διαχειριστή δικτύου σε περίπτωση κρίσιμης πτώσης της πίεσης στο δίκτυο θα συνεπάγονταν επακόλουθες συναλλαγές φυσικού αερίου καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο τον εντοπισμό του αρχικώς αθετήσαντα προμηθευτή.
Κατά τον ίδιο τρόπο, οι καταναλωτές που υπόκεινται σε σκόπιμη διακοπή φορτίων δεν είναι απαραιτήτως οι πελάτες του αθετήσαντα προμηθευτή.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Γαλλία υποστηρίζει ότι η εκ των προτέρων λήψη μέτρων είναι προτιμητέα από τις εκ των υστέρων κυρώσεις.
(301) Τέταρτον, ισχύει το ίδιο για τη σκόπιμη διακοπή φορτίων ή για τους μηχανισμούς διακοψιμότητας.
Κατά τις γαλλικές αρχές, η σκόπιμη διακοπή φορτίων αποτελεί, στην πραγματικότητα ένα ύστατο μέτρο σε περίπτωση κρίσης εφοδιασμού και όχι μηχανισμό ευελιξίας και η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από το εάν ο καταναλωτής θα τηρήσει τη σειρά που έχει ορίσει ο διαχειριστής δικτύου στο πλαίσιο της σκόπιμης διακοπής φορτίων όταν δεν δυνατή η αυτόματη εξ αποστάσεως διακοπή.
Ωστόσο, ο ρυθμιστικός μηχανισμός των ζωτικών υποδομών αποθήκευσης αποσκοπεί στην αποφυγή των κρίσεων εφοδιασμού που καθιστούν αναγκαία την προσφυγή σε σκόπιμες διακοπές φορτίων.
Οι μηχανισμοί διακοψιμότητας, που αντιμετωπίζουν απρόβλεπτα γεγονότα υψηλής επικινδυνότητας και μικρής πιθανότητας εμφάνισης όπως οι ακραίες τιμές ψύχους, ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση κατά τον χρόνο εφαρμογής της μεταρρύθμισης και ελήφθησαν υπόψη για την αξιολόγηση της ζήτησης σε φυσικό αέριο.
Αντιθέτως, οι εν λόγω μηχανισμοί δεν θεωρούνται προσαρμοσμένοι για την αντιμετώπιση των κινδύνων συμφόρησης που χαρακτηρίζονται από χαμηλότερη επικινδυνότητα αλλά μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης.
(302) Με βάση τα ανωτέρω στοιχεία, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο ρυθμιστικός μηχανισμός αποτελεί κατάλληλο μέσο για την προώθηση της ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας της αποθήκευσης φυσικού αερίου και την κατοχύρωση της ασφάλειας εφοδιασμού.
γ) Αναλογικός χαρακτήρας του καθεστώτος ενίσχυσης (303) Μια ενίσχυση θεωρείται αναλογική όταν περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο ύψος για τον περιορισμό των επιπτώσεων στην εσωτερική αγορά.
(304) Εν προκειμένω, στο πλαίσιο του ρυθμιστικού μηχανισμού, οι επιχειρήσεις αποθήκευσης απολαμβάνουν ένα εγγυημένο εισόδημα.
Η αξιολόγηση της αναλογικότητας του ρυθμιστικού μηχανισμού προϋποθέτει εκτίμηση της αναλογικότητας της μεθόδου υπολογισμού του επιτρεπόμενου εισοδήματος των επιχειρήσεων αποθήκευσης η οποία περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 59 έως 81.
(305) Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με τη διαδικασία ανεξάρτητης οικονομικής αξιολόγησης της αγοραίας αξίας της BAR κατά τον χρόνο εφαρμογής του ρυθμιστικού μηχανισμού, η οποία είχε διενεργηθεί από την CRE.
Αυτό θα μπορούσε, κατά την Επιτροπή, να θέσει υπό αμφισβήτηση τον αναλογικό χαρακτήρα του μέτρου.
(306) Παρόλο που η αποτίμηση αυτή βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ακαθάριστη λογιστική αξία και στην απόσβεση των στοιχείων ενεργητικού, η Γαλλία και οι δικαιούχοι εξήγησαν με πειστικό τρόπο ότι η CRE προχώρησε σε εις βάθος επανεκτίμηση της αρχικής BAR στις 31 Δεκεμβρίου 2016.
Η CRE επαλήθευσε πράγματι ότι οι διάρκειες απόσβεσης που ζήτησαν οι επιχειρήσεις αντιστοιχούσαν στις διάρκειες που αναφέρονται στους παλαιότερους λογαριασμούς τους και στα συνήθη δεδομένα του τομέα, όπως καταγράφονται σε άλλες χώρες.
Η CRE αμφισβήτησε συγκεκριμένα τη διάρκεια απόσβεσης του προσκέφαλου αερίου.
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 73, η CRE απέρριψε το αίτημα για καθορισμό διάρκειας απόσβεσης 250 ετών και καθόρισε διάρκεια απόσβεσης 75 ετών για το προσκέφαλο αερίου.
Στην ανάλυσή της, η CRE είχε επίσης τη συνδρομή εξωτερικών οικονομικών συμβούλων για τον καθορισμό της αρχικής BAR.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, μετά τις αναλύσεις αυτές, η CRE καθόρισε αρχική BAR για τις τρεις επιχειρήσεις ύψους 4,8 δισεκατ.
EUR, δηλαδή χαμηλότερη κατά 13 % έναντι της BAR που είχαν ζητήσει οι επιχειρήσεις (βλέπε πίνακα 4 στην αιτιολογική σκέψη 77).